Σφοδρό πολιτικό σφυροκόπημα υπέστη ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τον Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή.

Ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Στέφανο Χίο της πολιτικής ζωής του τόπου» και του καταλόγισε το οτι έχει μετατρέψει τη ΝΔ σε «σκανδαλοθηρική εφημερίδα». «Διαβάζετε από το βήμα της Βουλής τα δημοσιεύματα από τα Νέα και το Πρώτο Θέμα, αυτή είναι η κατάντια σας», πρόσθεσε.

Του υπενθύμισε οτι η φιλοξενία του στο σκάφος Παναγόπουλου τον Δεκαπενταύγουστο του 2018 δεν είναι κάποιο μυστικό, αφού οι εφημερίδες του κ. Μαρινάκη το έγραψαν τον Σεπτέμβρη του 2018 και δεν το διέψευσε γιατί όπως είπε πολύ απλά «δεν έχω τίποτα να κρύψω». «Ντροπή σας που βάζετε το παρακράτος σας να υποκλέπτει στιγμές της προσωπικής μου ζωής», πρόσθεσε ο κ. Τσίπρας απευθυνόμενο στον κ. Μητσοτάκη.

Επίσης ο Πρωθυπουργός επιτέθηκε με ένταση στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το γεγονός οτι ενώ υποδύεται οτι έπαθε «ηθικό σοκ» από την υπόθεση Πολάκη-Κυμπουρόπουλου, την ίδια ώρα καλύπτει τον καταδικασθέντα για παιδεραστία και κατηγορούμενο για βιασμό ανηλίκου, στενό του συνεργάτη, Νίκο Γεωργιάδη.

«Εγώ δεν έχω εξοχικό μεσοτοιχία με τη βίλα Χριστοφοράκου, ούτε είμαι τρόφιμος της Siemens, ούτε έχω κουμπάρο με εφτά εφημερίδες που να διώκεται για ναρκωτικά. Αυτός είσαι και αυτός είμαι», είπε σε άλλη αποστροφή της τοποθέτησής του ο Αλέξης Τσίπρας προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και συμπλήρωσε: «Είμαι έντεκα χρόνια αρχηγός κόμματος και τεσσεράμισι χρόνια Πρωθυπουργός. Ούτε μετοχές έχω ούτε καταθέσεις. Δεν μπήκα στην πολιτική πλούσιος και δεν έγινα πλούσιος. Και δεν ανήκω σε πολιτική οικογένεια που δεν έκανε καμιά άλλη δουλειά παρά μόνο πολιτική και είναι ζάπλουτη. Είσαι πολύ λίγος εσύ για να μιλάς σε μένα για την ελίτ και για τους πολλούς!».

Από την πλευρά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντέτεινε τη διαμαρτυρία του για τα δημοσιεύματα που αφορούν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου του, καθώς και την άποψη οτι ο Αλέξης Τσίτρας θα έπρεπε να είχε γνωστοποιήσει τις ολιγοήμερες διακοπές του, ενώ επικαλούμενος ξανά fakenews συκοφάντησε τον πατέρα του Πρωθυπουργού οτι «έπαιρνε δουλειές από τη Χούντα», για να απαντήσει ο Αλέξης Τσίπρας:

«Στη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή δε θέλησα να δώσω συνέχεια στον κατήφορο της αθλιότητας, με δεύτερη απάντηση στον υβριστή. Προτίμησα έναν στίχο του Αναγνωστάκη.

Επειδή όμως το να υβρίζει και να συκοφαντεί κανείς ζώντες είναι μια φορά αθλιότητα, το να υβρίζει και να συκοφαντεί νεκρούς που δε μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είναι ανείπωτη αθλιότητα, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο κουβέντες για τον πατέρα μου έτσι όπως τον θυμάμαι, έτσι όπως τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν.

Ο πατέρας μου δεν ήταν δημόσιο πρόσωπο για να μπορεί κανείς να έχει μια αντικειμενική εικόνα για τη ζωή και τη περπατησιά του. Όσοι τον ζήσανε και τον γνωρίσανε έχουν καθαρή εικόνα που κανείς συκοφάντης, καμία αθλιότητα δε μπορεί να τη διαβάλει.

Στο ορεινό Αθαμάνιο της Άρτας που γεννήθηκε και μεγάλωσε από μια φτωχή οικογένεια, στα Γιάννενα, που πήγε στο μικρό Πολυτεχνείο και αργότερα στη Ξάνθη, στη Καβάλα, στη Κρήτη, στη Πρέβεζα, στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και στην Αραβία όπου δούλεψε σκληρά και έντιμα για να ζήσει την οικογένειά του.

Στη μεγάλη πλειονότητα της κοινής γνώμης όμως που δεν τον γνώρισε και δεν τον έζησε, το ψέμα και η αθλιότητα διαδίδεται και όταν δεν λάβει απάντηση κατακάθεται ως πλαστογραφημένη αλήθεια.

Εδώ και αρκετά χρόνια, μετά την εκλογή μου ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησε από διαφορά περιθωριακά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Ακροδεξιάς η αστήρικτη κατηγορία ότι ο πατέρας μου ήταν φίλος της Χούντας και ότι δήθεν ήταν ιδιοκτήτης μιας Τεχνικής εταιρείας με την ονομασία Σκαπανέας που έπαιρνε, λένε, έργα από τη Χούντα.

Αρχικά δεν έδωσα σημασία.

Όταν αυτά τα επανέλαβε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, κος Καρατζαφέρης, του απάντησα δημόσια. Προς τιμήν του δεν επανήλθε. Επανήλθαν όμως τα κίτρινα αντικυβερνητικά έντυπα όταν εκλέχτηκα πρωθυπουργός αναπαράγοντας την αθλιότητα.

Ούτε τότε έδωσα σημασία.

Δεν περίμενα όμως ότι τις αστήριχτες συκοφαντίες, το ψέμα και την αθλιότητα θα υιοθετούσε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης σε μια συζήτηση στη Βουλή. Στη μνήμη του πατέρα μου, λοιπόν, χρωστώ μια απάντηση.

Όχι στο τίποτα του κου Μητσοτάκη, αλλά στην αλήθεια.

Ο πατέρας μου λοιπόν, ο Παύλος Τσίπρας, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή και δημοκρατική οικογένεια σε ένα χωριό που στην Αντίσταση ήταν με το ΕΑΜ.

Ο πατέρας μου περιέγραφε με καμάρι ότι ο πάππους μου, που δε γνώρισα γιατί έφυγε νέος από τη ζωή, ήταν γραμματέας του χωριού διορισμένος από το ΕΑΜ και στο φτωχικό του σπίτι έμενε η ηγεσία του ΕΛΑΣ όταν περνούσε από το χωριό.

Στα δύσκολα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους αυτός ήταν ο λόγος που η οικογένειά του όπως όλες που ήταν με το ΕΑΜ στη κατοχή, βρέθηκε στο περιθώριο.

Κατάφερε όμως, όπως πολλοί άλλοι, παρά τη φτώχεια να μάθει γράμματα και με το υστέρημα της οικογένειας να σπουδάσει μηχανικός στα Γιάννενα και ο αδελφός του στην Αθήνα.

Στη δεκαετία του 60, ξεκίνησε να δουλεύει ως νέος μηχανικός σε δημόσια έργα σε μια εποχή δύσκολη για όσους είχαν γκρίζο φάκελο κοινωνικών φρονημάτων.

Παρ’ όλ’ αυτά με σκληρή δουλειά κατάφερε, όπως πολλοί άλλοι να περάσει από τη φτώχεια στη μεσαία τάξη.

Τα πολιτικά του φρονήματα δεν άλλαξαν ποτέ.

Αγόραζε την Αυγή και μια δεύτερη εφημερίδα πάντα για να τη τυλίγει για να μην τον βλέπουν.

Δεν ήταν οργανωμένος στην Αριστερά αλλά ψήφιζε πάντα την ΕΔΑ, όταν μπορούσε. Γιατί στις εκλογές της μεγάλης πόλωσης και της τρομοκρατίας οι εγκάθετοι του καθεστώτος στο χωριό τον απειλούσαν να μην εμφανιστεί στο εκλογικό τμήμα.

Αργότερα όταν ήρθε η Χούντα άρχισαν τα προβλήματα. Όχι μόνο δε συνεργάστηκε μαζί τους αλλά γνώρισε και τη φιλοξενία τους στα κρατητήρια του καθεστώτος.

Τον Οκτώβρη του 67 δούλευε μαζί με τον αδελφό του στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο πατέρας μου ήταν λιγότερο ενεργός αλλά ο θείος είχε διασύνδεση με κάποιους πυρήνες της Δημοκρατικής Άμυνας.

Έτσι συνέδραμαν με εκρηκτικά υλικά από το εργοτάξιο της τεχνικής εταιρείας σε μια βομβιστική επίθεση στη πλατεία Λιονταριών στο Ηράκλειο.

Η Χούντα τους αναζήτησε.

Ο θείος κατάφερε να δραπετεύσει. Συνελήφθησαν ο πατέρας μου και η γυναίκα του θείου μου, η Δέσποινα.

Έμειναν ενάμιση μήνα στη φυλακή. Αποφυλακίστηκαν μετά τη δίκη γιατί δε βρέθηκαν επαρκή στοιχεία.

Αποφυλακίστηκε μεν, αλλά το μητρώο φρονημάτων του έγινε ακόμη βαρύτερο. Έτσι το ΄70 δεν μπόρεσε να ανανεώσει το πτυχίο του με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο ίδιος να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς. Και λίγο αργότερα, το ΄72 αναγκάστηκε μαζί με τον αδελφό του να φύγει από τη χώρα για να δουλέψουν ως μηχανικοί στη Σαουδική Αραβία.

Ύστερα ήρθε η μεταπολίτευση.

Ο πατέρας μου εντάχθηκε όπως χιλιάδες αριστεροί και ΕΑΜογενείς στο μεγάλο ρεύμα του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή.

Στήριξε με πάθος το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να ανήκει σε αυτούς που κέρδισαν δουλειές ή εύνοια. Θυμάμαι ακόμη τους μεγάλους τσακωμούς μας στο οικογενειακό τραπέζι το 89, όταν εγώ και τα αδέλφια μου, οργανωμένοι στην Αριστερά επικροτούσαμε τις αποφάσεις του Κόμματος και αυτός υπερασπιζόταν με πάθος τον Παπανδρέου.

Αυτή είναι συνοπτικά η αληθινή οικογενειακή μου ιστορία.

Δεν ισχυρίζομαι ότι ο πατέρας μου ήταν αντιστασιακός.

Ανήκε όμως, στη μεγάλη πλειοψηφία των προοδευτικών, δημοκρατικών ανθρώπων που παρά το ότι δε βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή της αντίστασης είχαν πάντα καθαρή τη συνείδηση και το πολιτικό τους φρόνημα.

Κατάφερε με εντιμότητα και σκληρή δουλειά, όχι να κάνει μεγάλη περιουσία αλλά να ζήσει την οικογένειά του με αξιοπρέπεια.

Και θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και περηφάνεια».

Advertisement