Ευρήματα επιστημονικών μελετών που απορρίπτουν ισχυρισμούς Τούρκων και Βουλγάρων περί τουρκογενούς και σλαβικής προέλευσης των Πομάκων, παρουσιάζονται σε τριήμερο διεθνές συνέδριο που διοργανώνει στην Κομοτηνή το ΔΠΘ .

Advertisement

Κων. Τριανταφυλλίδης. «Τα γενετικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι σαφώς πρόκειται για έναν γηγενή, βαλκανικό, Ροδοπίτη πληθυσμό».

«Μελέτες που έχουν γίνει στο DNS πληθυσμών Πομάκων της Ροδόπης και της Ξάνθης, αποδεικνύουν ότι η γενετική καταγωγή τους, τους κατατάσσει στους βαλκανικούς πληθυσμούς. Η άποψη δηλαδή που υποστηρίζεται από Τούρκους, περί τουρκογενούς προέλευσης των Πομάκων, απορρίπτεται «τελεσίδικα». Τα γενετικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι σαφώς πρόκειται για έναν βαλκανικό πληθυσμό. Ακόμη, είναι γεγονός ότι οι Πομάκοι έχουν χαρακτηριστική αιματολογική ομάδα η οποία έχει δημιουργηθεί πριν 2.000 χρόνια, και η άποψη που υποστηρίζεται από Βούλγαρους ιστορικούς ότι οι Πομάκοι είναι σλάβοι, απορρίπτεται επίσης». Αυτό τόνισε μεταξύ άλλων ο εκ των εισηγητών της πρώτης μέρας του τριήμερου Διεθνούς Συνεδρίου για τους Πομάκους της Θράκης που διοργανώνει στην Κομοτηνή από χθες το απόγευμα το Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Ομότιμος Καθηγητής Γενετικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης. «Όλα τα γενετικά στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για Ροδοπίτη πληθυσμό. Κατάγεται από γηγενή φύλα της περιοχής. Αν είναι από τους Αγριάνες ή άλλη ομάδα, δεν μπορεί να ειπωθεί με βάσει τα στοιχεία, είναι πάντως πληθυσμός γηγενής, της βαλκανικής και ειδικότερα της περιοχής της Ροδόπης», πρόσθεσε ο κ. Τριανταφυλλίδης, ενώ ακόμη επισήμανε: «Έχουν μελετηθεί και συγκριθεί χιλιάδες δείκτες του DNS των Πομάκων με εκείνο των Ελλήνων, πριν τρία χρόνια, με την ταυτόχρονη μελέτη και του DNS των κατοίκων των Ανωγείων Κρήτης. Και είναι εντυπωσιακό το ότι η γενετική σύσταση των Πομάκων και των Ανωγείων είναι πολύ κοντά σε αυτή του υπόλοιπου ελληνικού πληθυσμού, δεν διαφέρουν σημαντικά, αποδεικνύεται δηλαδή ότι οι Πομάκοι είναι ένας βαλκανικός πληθυσμός. Συνοπτικά, τα γενετικά στοιχεία δείχνουν ότι οι Πομάκοι είναι ενδογαμικός πληθυσμός και υπάρχει μεγάλος βαθμός αιμομιξίας επειδή ζούσαν επί εκατοντάδες χρόνια απομονωμένοι στην οροσειρά της Ροδόπης».

Αθ. Καραμπίνης: «Πρέπει με νηφαλιότητα και επιστημονική ακεραιότητα να κουβεντιάσουμε και να τοποθετήσουμε στη σωστή τους βάση πολλές στρεβλώσεις».

«Πρέπει επιτέλους με νηφαλιότητα, επιστημονική ακεραιότητα και ακαδημαϊκότητα,  να κουβεντιάσουμε για πάρα πολλά θέματα που απασχολούν την περιοχή, όπως είναι τα προβλήματα που συναντά κανείς και μέσα στις μειονότητες, στην εκπαίδευση, στην ιστορία, και γενικότερα πρέπει να αντικρίσουμε κατάματα την αλήθεια και να τοποθετήσουμε στη σωστή τους βάση πολλές στρεβλώσεις που διάφοροι κατά καιρούς έχουν κάνει σε βάρος της Θράκης», υπογράμμισε ο Πρύτανης του ΔΠΘ, Καθηγητής Αθανάσιος Καραμπίνης. Προ μηνών το ΔΠΘ εγκαινίασε και τη λειτουργία του Ινστιτούτου Θρακικών Μελετών, και όπως πρόσθεσε ο κ. Καραμπίνης, «συνεχίζουμε τις πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση  με αυτό το συνέδριο στο οποίο συμμετέχουν επιστήμονες από επτά χώρες, ώστε αυτό να αποτελέσει το πρώτο βήμα έρευνας και διερεύνησης αυτής της μειονότητας των Πομάκων. Είναι το πρώτο βήμα που θα συνεχιστεί και με άλλες δράσεις σε αυτή την κατεύθυνση». Όπως γνωστοποίησε μάλιστα, τον Μάιο το ΔΠΘ θα διοργανώσει νέο συνέδριο, «για την εκπαίδευση μειονοτικών ομάδων, ώστε πέρα από εγωισμούς και οποιεσδήποτε αντίθετες απόψεις, να μπορέσουμε φανερά να ακούσουμε τις φωνές για το αν θα πρέπει να υπάρχει μειονοτική εκπαίδευση, και τεκμηριωμένα και επιστημονικά να κάνουμε ένα πρόγραμμα για αυτούς τους ανθρώπους που παρατηρούμε ότι κατά καιρούς δεν έχουν αυτό ου θα όφειλε η Πολιτεία να τους δώσει».

Κων. Χατζόπουλος: «Επιστήμη είναι η γνώση που κατακτούμε με την έρευνα και τη μελέτη, και απευθύνεται στη λογική του ανθρώπου και όχι στο θυμικό του. Η γνώση δεν κατακτάται με το συναίσθημα».

«Επιστήμη θα πει η γνώση που κατακτούμε με την έρευνα και τη μελέτη. Επομένως η επιστήμη απευθύνεται στη λογική του ανθρώπου και όχι στο θυμικό του. Η γνώση ευτυχώς δεν κατακτάται με το συναίσθημα. Ελπίζω επομένως πως γίνεται από όλους αντιληπτό, ότι το τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας τους ΔΠΘ, αποφάσισε να διοργανώσει το συνέδριο για τους Πομάκους, όχι για να υπηρετήσει κάποια ανομολόγητη σκοπιμότητα, αλλά αφενός για να αναδείξει τα πορίσματα της σύγχρονης επιστημονικής έρευνας, και αφετέρου για να φέρει επιτέλους σε επαφή επιστήμονες διαφορετικών ν χωρών που ασχολούνται με πτυχές του ίδιου επιστημονικού θέματος προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις και ιδέες στα πλαίσια ενός γόνιμου επιστημονικού διαλόγου», τόνισε με νόημα ο Κοσμήτορας του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του ΔΠΘ , Καθηγητής Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, επισημαίνοντας συγχρόνως πως «στο πανεπιστήμιό μας όπως και σε όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, υπηρετούμε την επιστήμη σε κλίμα απόλυτης ακαδημαϊκής ελευθερίας που όχι μόνο σέβεται η ελληνική Πολιτεία αλλά την έχει κατοχυρώσει και με σειρά νόμων».

Μαν. Βαρβούνης: «Δεν υπάρχουν «προσδοκώμενα» συμπεράσματα».

«Είναι η πρώτη φορά που το πανεπιστήμιό κάνει άνοιγμα στο να μελετήσει ένα θέμα ζωτικής σημασίας για την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής. Είναι ένα συνέδριο που γίνεται χωρίς καμία προϋπόθεση, δεν γίνεται για να αποδείξει κάτι, η μόνη προϋπόθεσή του είναι η επιστημονική ταυτότητα και ιδιότητα των συμμετεχόντων, και να είναι έγκυρα τα αποτελέσματά του. Δεν υπάρχουν «προσδοκώμενα συμπεράσματα». Είναι ένα συνέδριο πολυεπιστημονικό και διεπιστημονικό, στο οποίο συμμετέχουν φυσικοί, ανθρωπολόγοι, βιολόγοι, γενετιστές, λαογράφοι, κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, αρχαιολόγοι, ιστορικοί, γλωσσολόγοι. Είναι ένα «πείραμα» συνύπαρξης όλων αυτών των επιστημών, και μάλιστα θα ήταν καλή σκέψη να μπορούσαμε σε τακτά διαστήματα, ανά πενταετία λόγου χάρη,  να επαναλαμβάνουμε τη διοργάνωση», τόνισε από την πλευρά του ο Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας, και Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, Καθηγητής Μανώλης Βαρβούνης.

Εμινέ Μπουρουτζή: «Τιμητική διοργάνωση για εμάς τους Πομάκους»

Παρών στο Συνέδριο και ο Πολιτιστικό Σύλλογος Πομάκων Νομού Ξάνθης, με την Πρόεδρό του  κ. Εμινέ Μπουρουτζή, να σημειώνει:

Β. Μπαφατάκη: «Είναι σημαντικό να συναντώνται επιστήμονες και να φωτίζουν πτυχές που δεν γνωρίζουμε».

Στο Συνέδριο παρέστη και η αρχαιολόγος Βίκυ Μπαφατάκη, Γενική Γραμματέας των Διεθνών Βραβείων Giouseppe Sciacca, οργανισμού υπό την αιγίδα του οποίου τελεί το Συνέδριο, και η οποία ανέφερε: «Είναι σημαντικό να συναντώνται επιστήμονες και να φωτίζουν πτυχές που δεν γνωρίζουμε. Πέρα από προκαταλήψεις και ταμπού, είναι σημαντικό να συναντάται ο κόσμος μέσα από διαπολιτισμικά μονοπάτια, να γνωρίσουμε τις συνήθειες, τη γαστρονομία, την κουλτούρα, τα ήθη των Πομάκων, που είναι ακρίτες της οροσειράς της Ροδόπης από αρχαιοτάτων χρόνων. Και να δώσουμε το μήνυμα της ειρηνικής συνύπαρξης αυτών των ιδιότυπων και εξαιρετικών ανθρώπων στο ελληνικό γίγνεσθαι».

Τρ. Διαμαντής: «Κιζιλμπάσηδες Πομάκοι στον Έβρο»

Μεταξύ των εισηγήσεων της πρώτης μέρας, και αυτή του διακεκριμένου αρχαιολόγου κ. Τριαντάφυλλου Διαμαντή, με θέμα «Η Ροδόπη από την εγκατάσταση των θρακικών φύλων ως τα χρόνια της παρουσίας των Πομάκων», κατά την οποία ο εισηγητής σημείωσε: «Οι πρώτες εγκαταστάσεις που έχουν γίνει γνωστές, είναι της ύστερης εποχής του χαλκού και της πρώιμης του σιδήρου. Αυτά το γνωρίζουμε από την κεραμική, αφού έχουμε ευρήματα σε πολλά σημεία της Ροδόπης. Πρόκειται για θρακικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1050 περίπου π.Χ. Έχουν βρεθεί μνημεία, όπως οχυρωματικοί περίβολοι, νεκροταφεία, χώροι ιερών με βραχογραφίες. Και η ζωή συνεχίζεται και στα κλασσικά χρόνια. Έχουν βρεθεί θησαυροί νομισμάτων στην ορεινή περιοχή, που δείχνουν το εμπόριο μεταξύ αποίκων και Θρακών. Στα ρωμαϊκά χρόνια έχουμε τη λατρεία του ήρωα Ιππέα, του Μίθρα στην περιοχή Θερμών Ξάνθης, που μάλιστα έχουν αφήσει κατάλοιπα μέχρι και σήμερα στους Πομάκους, υπάρχουν μέχρι και σήμερα σχετικές παραδόσεις. Από τα βυζαντινά χρόνια έχουμε βρει ένα φρούριο στο οποίο έγινε έρευνα και διαπιστώθηκε ότι υπάρχει συνέχεια από τον 6ο αιώνα μ.Χ. μέχρι και τον 13ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του Ιουστινιανού μέχρι και την εποχή των Κομνηνών, με τους Γκιζιρμπάσηδες  Πομάκους – είναι γνωστός ο τεκές της Ρούσας στον Έβρο, υπάρχει και σχετικό χωρίο του Ηρόδοτου».

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

από τη χθεσινή, πρώτη μέρα του Συνεδρίου

Advertisement