Στεφάνια στο ηρώο εθνικής αντίστασης, κατέθεσαν, τιμώντας την Εργατική Πρωτομαγιά στην Κομοτηνή, Εργατικό Κέντρο, ΑΔΕΔΥ Ροδόπης, ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης, Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κομοτηνής, και η Δημοτική Αρχή της πόλης.

Στις δηλώσεις τους οι εκπρόσωποί τους ανέφεραν:

Παντελής Μαγαλιός, πρόεδρος Εργατικού Κέντρου

Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος, γραμματέας ΑΔΕΔΥ Ροδόπης

Μουσταφά Μουσταφά, βουλευτής Ροδόπης ΣΥΡΙΖΑ

Αϊχάν Καραγιουσούφ, βουλευτής Ροδόπης ΣΥΡΙΖΑ

Δημήτρης (Τάκης) Χαρίτου, μέλος περιφερειακής επιτροπής ΑΜ-Θ ΣΥΡΙΖΑ

Γιάννης Γκαράνης, πρόεδρος ΚΕΜΕΑ Δήμου Κομοτηνής: “1η του Μάη-Δεν ξεχνούμε. Τιμήσαμε τους αιματοβαμμένους αγώνες για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων. Ως ενεργοί πολίτες και ως Κοινωνία Πολιτών, ήμασταν, είμαστε και θα εξακολουθήσουμε να είμαστε παρόντες με κοινωνική δράση και ενεργητικές πολιτικές, γιατί ο αγώνας για ένα καλύτερο αύριο είναι αδιάλειπτος”.

ΠΑΜΕ (ανακοίνωση): “Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες, νέοι. Η 1η Μάη είναι η μέρα που οι εργάτες όλου του κόσμου τιμούν τους νεκρούς της τάξης τους, τους ηρωικούς εργατικούς-λαϊκούς αγώνες. Τιμούν αυτούς που πάλεψαν πριν από εμάς, τους νεκρούς του Σικάγο, τους εργάτες της πρώτης ματωμένης πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το 1924, του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, τους 200 της Καισαριανής. Η ιστορία δείχνει πως η εργατική τάξη δε μπορεί να περιμένει βελτιώσεις στη ζωή της, αν δεν αγωνιστεί. Τίποτα δε χαρίζεται. Δεκάδες, εκατοντάδες εργάτες όπου γης, εναντιώθηκαν στους εκμεταλλευτές τους. Ενάντια σε αυτούς που και σήμερα ρημάζουν τη ζωή των εργατών , για να συνεχίσουν ανενόχλητοι την κερδοφορία τους. Ζήσαμε με τον πιο βάρβαρο τρόπο την κρίση τους. Είδαμε δικαιώματα και κατακτήσεις χρόνων να καταργούνται μέσα σε μια νύχτα. Ζούμε σήμερα  την «ανάπτυξή τους», με τα λαϊκά νοικοκυριά να στενάζουν κάτω από τη φοροληστεία, τα χαράτσια, την ακρίβεια. Ζουν σήμερα την «ανάπτυξή τους». Οι εργαζόμενοι στο τουρισμό και στον επισιτισμό από πρώτο χέρι. Oι εργαζόμενοι βλέπουν ότι οι μισθοί δεν φτάνουν για να ζήσουν, οι ώρες εργασίας αυξάνονται, η ανασφάλιστη εργασία βασιλεύει, τα ρεπό είναι «είδος προς εξαφάνιση», τα δώρα και τα επιδόματα επιστρέφονται στον εργοδότη. Ειδικά, οι συνάδελφοι διανομείς, παίζουν την ζωή τους κορώνα-γράμματα μιας που η εντατικοποίηση τους πιέζει να βγάζουν δουλειά 2-3 ατόμων με κίνδυνο της ζωής τους, με μηχανάκια-σαράβαλα, χωρίς εξοπλισμό. Οι  εργαζόμενοι στη βιομηχανία βλέπουν την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων που εργάζονται να χτυπάει κόκκινο, ενώ οι μισθοί τους παραμένουν στον πάτο, με απλήρωτες υπερωρίες, χαμηλούς μισθούς που αγγίζουν τον κατώτατο μισθό, χωρίς μέτρα ασφαλείας. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, στα σχολεία, με τη συνεχιζόμενη εγκατάλειψή και υποστελέχωσή τους. Οι εργαζόμενοι στο εμπόριο με μισοασφάλεια, μισοδουλειά χωρίς δικαιώματα. Με το ξήλωμα της Κυριακάτικης αργίας, με λευκές νύχτες και μαύρες Παρασκευές που με μισθούς ψίχουλα προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών τους. Η 1Μάη είναι ημέρα των εργατών, ημέρα πάλης και αγώνων! Η μεγάλη εργοδοσία και η κυβέρνηση, θέλουν να απεμπολήσουμε τα δικαιώματά μας. Θέλουν εργαζόμενους προσκυνητές στις απαιτήσεις τους, γι’ αυτό κ φρόντισαν να έχουν έναν οργανωμένο  καλοταϊσμένο συνδικαλιστικό μηχανισμό, μια εργατική ελίτ. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΟΜΑΔΑ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ,  έκαναν ότι περνάει από το χέρι τους, για να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι την εξαθλίωση, τη δουλειά χωρίς δικαιώματα, τις απαιτήσεις της εργοδοσίας ως θέσφατο και τη λογική του μικρότερου κακού, ως απάντηση στη συνεχιζόμενη επίθεση της μεγαλοεργοδοσίας. Αυτός ο δρόμος μας έφερε σήμερα σε αυτή την κατάσταση. Οι ευθύνες βαραίνουν αυτούς που έσπειραν την μοιρολατρία, που κάλεσαν εργαζόμενους να αποδεχτούν τη σφαγή τους και να λένε και ευχαριστώ. Σήμερα κάνουν ένα βήμα παραπάνω, μπάζουν τους ίδιους τους εργοδότες στα σωματεία. Για να ελέγξουν τις αντιδράσεις, για να υπάρχει σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, για να υπηρετήσουν με κάθε τρόπο τη στρατηγική των μονοπωλίων, για φθηνότερους εργάτες, χωρίς δικαιώματα, έρμαια στις ορέξεις των μεγαλοεργοδοτών. Εδώ υπάρχει ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα! Τα 100 χρόνια ζωής της ΓΣΕΕ, δεν είναι ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός, δεν είναι η σημερινή συνδικαλιστική μαφία. Δεν είναι τα «ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα μνημόνια, η ανταγωνιστικότητα και η ευελιξία στην αγορά εργασίας. Είναι οι νεκροί της τάξης μας που έπεσαν στην ανειρήνευτη πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα, για να σταματήσει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι σήμερα οι χιλιάδες εργαζόμενοι που πάνε κόντρα στο ρεύμα, που αγωνίζονται για να ζήσουν αυτοί κ τα παιδιά τους καλύτερες μέρες, χωρίς φτώχεια και εξαθλίωση. Υπάρχει διέξοδος! Η οργανωμένη απάντηση των εργαζομένων μέσα από τα ταξικά τους σωματεία, θα μπορέσει να δώσει απάντηση στη βαρβαρότητα. Όχι μόνοι μας, αλλά σε συμμαχία με τους μικρούς αγρότες και τους επαγγελματίες. Βάζοντας στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, τον δικό μας δρόμο ανάπτυξης, ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο”.