Μια διαφορετική μασκέ μουσική παράσταση, υπό τον τίτλο «Ο χορός των μεταμφιεσμένων», ανέβασε στη σκηνή του Ιδρύματος Παπανικολάου της Κομοτηνής, το Ωδείο Δ. Κόψα.

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά οι μαθητές του τμήματος κλασσικής μουσικής, υπό τη διδασκαλία, οργάνωση, επιμέλεια, και συνοδεία με ζωντανό πιάνο, της καθηγήτριας μονωδίας κ. Άννας Ταξίδου, παρουσίασαν ένα μοναδικό, υψηλού επιπέδου, δίωρο λυρικό πρόγραμμα, ερμηνεύοντας αποσπάσματα έργων όπερας των Τchaikovsky, Verdi, Mozart, Borodin, Puccini, Strauss, Donizetti, Lehar, Rossini και άλλων.

Την ταλαντούχα ομάδα των ερμηνευτών, αποτέλεσαν οι Μαρία Αλεβίζου, Σταυρούλα Αλεβίζου, Αθηνά Γιαγτζόγλου, Νάγια Καραγιάννη, Λίλα Μανώλη, Ραφαέλα Μιχαηλίδου, Γκίκας Μιχαήλος, Ελένη Μπίκου, Γιώργος Παντσουράκης, Κώστας Παρδάλης, και τα παιδιά  Νικολέττα Τσιγούροβα και Τιμόθεος Τσιγούρωφ. Τον δικό τους ξεχωριστό τόνο, έδωσαν η απολαυστική ανατολίτικη χορογραφία της τελειόφοιτης της Βασιλικής Ακαδημίας χορού της Αγγλίας, Χριστίνας Κουλεξίδου, και η ερμηνεία της μεταπτυχιακής φοιτήτριας της Σχολής Όπερας της Στουτγάρδης, Μαρίας Ταξίδου.

Το πολυάριθμο κοινό απόλαυσε μια πραγματικά έξοχη παράσταση, την οποία παρουσίασε με μαεστρία η Διαλεχτή Μοσχοπούλου, και χειροκρότησε θερμά τους πρωταγωνιστές της.

Ο Καθηγητής μουσικής κ. Δημήτρης Κόψας, μίλησε στην κάμερα του inkomotini.gr για τη ζωντανή όπερα επί σκηνής που μόνο το Ωδείο Κόψα καλλιεργεί με μεγάλη όπως εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται επιτυχία.

Τι είναι το κλασσικό ή λυρικό ή λόγιο τραγούδι

Τα μαθήματα μονωδίας στη μουσική εκπαίδευση αφορούν  το κοινώς αποκαλούμενο “λυρικό” ή “κλασσικό” ή “λόγιο” τραγούδι, με εύρος ρεπερτορίου που εκτείνεται από τον 16ο αιώνα μέχρι και σήμερα, και τεχνική που εξελίσσεται στον χρόνο ακολουθώντας της απαιτήσεις του εκάστοτε μουσικού ρεύματος. Γίνονται με τη συνδρομή κυρίως πιάνου, που ως πολυφωνικό όργανο διαμορφώνει το αρμονικό περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται και ερμηνεύει η ανθρώπινη φωνή. Μια βασική κατηγοριοποίηση της ανθρώπινης φωνής, αφορά το φύλο, την έκταση και το ηχόχρωμα. Έτσι, έχουμε την υψίφωνο ή soprano (ψηλή γυναικεία φωνή), τη μεσόφωνο ή contralto (χαμηλή γυναικεία φωνή), τον οξύφωνο ή tenoro (ψηλή ανδρική φωνή) και τον βαθύφωνο ή basso (χαμηλή ανδρική φωνή). Επιπλέον, σε κάθε βασική κατηγορία φωνής, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν επιπρόσθετους παράγοντες που διαμορφώνουν τον ιδιαίτερο και μοναδικό χαρακτήρα κάθε φωνής (τονικό και ερμηνευτικό εύρος, κέντρα, κ.λπ.), υπάρχουν οι υποκατηγορίες (π.χ. soprano leggiera, δραματική mezzo-soprano, λυρικός τενόρος, μπασσο-βαρύτονος, κ.λπ.).

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ