Αναλυτική παρέμβαση στη Βουλή στη συζήτηση για τη Σαρία, πραγματοποίησε ο Βουλευτής Ροδόπης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Ιλχάν Αχμέτ, που ταυτόχρονα απάντησε στον Βουλευτή Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μουσταφά Μουσταφά για την προσωπική αναφορά που περιείχε η ομιλία του δεύτερου αναφορικά με τον νόμο του 2007 για τους ιεροδιδασκάλους.

Τα βασικά σημεία της ομιλίας του κ. Ιλχάν Αχμέτ:

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να προστατεύει τα ήθη και έθιμα των μουσουλμάνων στην Ελλάδα.

Α)  «Η Συνθήκη της Λωζάνης στο άρθρο 42 μπορεί να μη μιλάει για Σαρία, και σαφώς δεν μιλάει για Σαρία, ούτε μιλάει για αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων ή του ιεροδίκη, και αυτό είναι σαφές. Όμως λέει ότι η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να προστατεύσει τα ήθη και έθιμα των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, όσων από αυτά αναφέρονται στην προσωπική και στην οικογενειακή τους κατάσταση».

Λάθος του Αρείου Πάγου η απαγόρευση σύνταξης διαθηκών από μουσουλμάνους.

Β) «Ο Α.Π. έκανε ένα φοβερό λάθος. Είπε στο σκεπτικό του ότι ουδείς μουσουλμάνος σύμφωνα με τη Σαρία δεν μπορεί να συντάξει διαθήκη. Αυτό είναι πέρα για πέρα λάθος και όλοι ξέρουμε ότι στο Ισλάμ μπορεί να συνταχθεί διαθήκη, με περιορισμούς μεν στο 1/3, αλλά όχι ότι δεν έχει δικαίωμα να συντάξει κάποιος καμία διαθήκη».

Να προστατευτεί η γυναίκα ανάμεσα στα ζευγάρια που επιλέγουν τον θρησκευτικό τύπο του γάμου. 

Γ) «Στο παρόν νομοσχέδιο δεν ρυθμίζεται το θέμα του «μεχίρ». Δεν μπορείτε να το αφήσετε διότι θα καταστρατηγηθεί αυτό από κάποιους άνδρες που θα θελήσουν να διαφύγουν από την υποχρέωσή τους προς τη γυναίκα να πληρώσουν αποζημίωση εφόσον αυτοί οι ίδιοι ανέλαβαν αυτή την υποχρέωση και εφόσον είναι στα πλαίσια της ιδιωτικής σύμβασης σε κάθε περίπτωση μεταξύ ανδρός και γυναικός».

Να εξετάσουμε τον θεσμό του Καδή που θα διαχωρίζει τις δικαστικές αρμοδιότητες από το πρόσωπο του Μουφτή.     

Δ) «ριν δέκα χρόνια ακόμα είχα υιοθετήσει την άποψη ότι πρέπει να πάμε σε διαχωρισμό του ιεροδίκη από τον μουφτή. Αυτή ήταν η πάγια θέση μου και σήμερα ακούστηκε και από τον κ. Βενιζέλο τον οποίο άκουσα και με ευχαρίστησε πάρα πολύ διότι κατά την ταπεινή μου άποψη πρόκειται για την ορθότερη οδό. Δηλαδή πάμε σε πλήρη κατάργηση αλλά δεν αφήνουμε από την άλλη ο θεσμός να χαθεί. Κάνουμε τον θεσμό του Καδή, έχουμε έναν δικαστή με όλες τις προϋποθέσεις του νόμου».

Να λυθεί το θέμα της επιλογής θρησκευτικού ηγέτη από τη μειονότητα. 

Ε) «Η ανάδειξη ενός μουφτή, ενός θρησκευτικού ηγέτη ο οποίος θα άπτεται μόνο των θρησκευτικών του καθηκόντων, είναι η συνολική επιλογή και η επιδίωξη της μειονότητας. Νομίζω ότι αυτό το θέμα πρέπει να τελειώσει. Δεν μπορεί στη Θράκη να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά όσο διαιωνίζεται αυτό το πρόβλημα. Όσο δεν λύνεται αυτό το πρόβλημα του μουφτή, δημιουργούνται άλλα προβλήματα και αφηγήματα στην περιοχή που δυσκολεύουν τη συνύπαρξη των δύο στοιχείων».

Υπεύθυνες και οι Μουφτείες της Θράκης για τα λάθη στην εφαρμογή του νόμου 1920/1991.  

ΣΤ) «Εάν έγιναν κάποια λάθη σε σχέση με τον έλεγχο συνταγματικότητας που προβλέπεται στον νόμο του 1991, αυτό  οφείλεται και στις δικές μας Μουφτείες. Δηλαδή πρέπει να κάνουμε και εμείς μια αυτοκριτική. Αν δηλαδή οι άνθρωποί μας που είναι εκεί, κάποια πράγματα τους έχουν ξεφύγει, δεν φταίει γι’ αυτό το Ισλάμ».

*Η απάντηση στον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μουσταφά Μουσταφά.

«Ο νόμος για τους ιεροδιδασκάλους δεν είναι νόμος «Ντόρας-Ιλχάν». Εγώ δεν υπήρξα ούτε υπουργός ούτε γραμματέας της κυβέρνησης για να συντάσσω νόμους. Είχα απλά υποβάλλει μία ερώτηση για τον τρόπο πληρωμής και την ασφάλισή τους. Αν δεν σας αρέσει εκείνος ο νόμος, αλλάξτε τον τώρα που είστε κυβέρνηση».

Ολόκληρη η ομιλία του Ιλχάν Αχμέτ

«Πριν μιλήσω για το νομοσχέδιο θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση σε σχέση με την παρέμβαση του κ. Δημοσχκάκη από τον Έβρο. Νομίζω χώρος επίλυσης των προβλημάτων της μειονότητας ειδικά δεν είναι υτές οι επιτροπές (σ.σ διακομματική) αλλά είναι εδώ το Κοινοβούλιο το οποίο με νομοθετικές εργασίες και με συζήτηση όλων των εκπροσώπων και των κομμάτων είμαστε εδώ πέρα για να λύσουμε.

Τώρα κ. πρόεδρε, κ. υπουργέ, θα ήθελα να εκφράσω κάποιες απόψεις όχι μόνο με την ιδιότητα του βουλευτή του νομού Ροδόπης αλλά περισσότερου ως δικηγόρου-νομικού που έχω στην πλάτη μου 25 χρόνια ενεργούς δικηγορίας στην Θράκη και ασχολούμαι με αυτό το θέμα , θέλοντας και μη και επειδή καθημερινά ζούμε τα προβλήματα αυτής της περιοχής.

Καταρχήν, νομίζω ότι αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία, δεν διαπλάθει κανένα δικαίωμα, εδώ συμφωνώ με τον κ. Τζαβάρα ή συστήνει ένα δικαίωμα. Απλώς, ερμηνεύει τον ήδη υπάρχοντα νόμο, το ήδη υπάρχων πλαίσιο κατά ένα πολύ σωστό τρόπο και αίρει κάθε αμφισβήτηση η οποία βεβαίως προκλήθηκε κατά και την δική μου άποψη, από μία λανθασμένη προσέγγιση του Α.Π.. Ο κ. Βενιζέλος βέβαια σας τα ανάλυσε ως σπουδαίος νομομαθής και καθηγητής ποια ήταν η αιτία του κακού και πώς άρχισε όλη αυτή η υπόθεση.

Για να καταγραφεί και στα πρακτικά στην Ολομέλεια, μετά την θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου την δεκαετία του 1980 οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας στην Θράκη είχαν δικαίωμα να επιλέξουν τον πολιτικό γάμο και εφόσον επέλεγαν τον πολιτικό γάμο σαφέστατα υπάγονταν στην δικαιοδοσία των τακτικών δικαστηρίων. Άρα η ρήση, η  υπερβολή που ακούστηκε σε αυτή την αίθουσα ότι από το 1923 μέχρι και σήμερα ήταν αποκλειστική δικαιοδοσία δεν ευσταθεί και νομικά αλλά και κοινωνικά.

Γιατί έγινε όμως αυτό και τι κάνει τώρα αυτό το νομοσχέδιο; Εκδόθηκε μία απόφαση από τον Α.Π. η οποία εκτός από αυτά που είπε ο κ. Βενιζέλος έκανε και μία ακόμη λανθασμένη προσέγγιση (σ.σ. ο Α.Π.). Η Συνθήκη της Λωζάνης στο άρθρο 42 μπορεί να μην μιλάει για Σαρία και σαφώς δεν μιλάει για Σαρία, ούτε μιλάει για αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων ή του ιεροδίκη και αυτό είναι σαφές. Όμως λέει ότι η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να προστατεύσει τα ήθη και έθιμα των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, όσων από αυτά αναφέρονται στην προσωπική και στην οικογενειακή τους κατάσταση.

Δεν είναι υποχρεωτικό-συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Βενιζέλο-αλλά δεν είναι και εντελώς στον αέρα. Αυτή την υποχρέωση για την προστασία ήρθε ο νομοθέτης να καλύψει με το νομοσχέδιο του 1990 το οποίο ήταν αυτό που είπα. Ήρθαν όμως μετά τα δικαστήρια και ιδίως ο Α.Π. και έκανε κατά την ταπεινή μου άποψη ένα φοβερό λάθος. Είπε στο σκεπτικό του ότι ουδείς μουσουλμάνος σύμφωνα με την Σαρία δεν μπορεί να συντάξει διαθήκη. Αυτό είναι πέρα για πέρα λάθος και όλοι ξέρουμε ότι στο Ισλάμ μπορεί να συνταχθεί διαθήκη κύριοι συνάδελφοι, με περιορισμούς μεν στο 1/3, αλλά όχι ότι δεν έχει δικαίωμα να συντάξει κάποιος καμία διαθήκη. Άρα η απόφαση του Α.Π. έπασχε εκτός από την ερμηνεία αυτή και ως προς την ερμηνεία του Ισλάμ και όφειλε το δικαστήριο να ζητήσει μία γνωμάτευση από το Ινστιτούτο ή τους νομομαθείς του Ισλάμ για το αν μπορεί ένας μουσουλμάνος να συντάξει ή όχι μία διαθήκη.

Αλλά καλώς ή κακώς φτάσαμε εδώ πέρα. Είναι μία θετική εξέλιξη αυτό το νομοσχέδιο, ξεκαθαρίζει το τοπίο στην Θράκη, ήταν η αρχική μου άποψη και μένα ως δικηγόρου και έλεγα ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η συντρέχουσα αρμοδιότητα για ένα μόνο λόγο πριν τη πλήρη κατάργηση στην μεταβατική αυτή περίοδο. Προκειμένου να σεβαστούμε αυτό το άρθρο, να σεβαστούμε αυτή την ιδιαιτερότητα και να δώσουμε την δυνατότητα είτε με την διαιτησία που είπε ο κ. Βενιζέλος είτε με αυτή την μορφή, να ενισχυθεί η δικαιοδοτική ικανότητα-κατάσταση.

Εφόσον όμως κρατούμε αυτή την ιδιαιτερότητα του θρησκευτικού γάμου, δηλαδή να μπορούν δύο μουσουλμάνοι να υπάγονται στη «Σαρία», σε αυτό το εθιμικό δίκαιο, δεν πρέπει να βάλουμε και κάποια άρθρα, κάποιες προβλέψεις στο ήδη υπάρχων νομοσχέδιο, για να προστατεύουμε περαιτέρω και αυτούς εφόσον υπάρχουν αυτοί που θα θελήσουν να κάνουν ένα γάμο ισλαμικό.

Εδώ νομίζω κ. υπουργέ, σάς κατέθεσα στην επιτροπή και το είπε και εισηγητής μας σήμερα ξανά, ότι δεν ρυθμίζεται το θέμα του «μεχίρ». Δεν μπορείτε να το αφήσετε αυτό διότι θα καταστρατηγηθεί αυτό από κάποιους άνδρες που θα θελήσουν να διαφύγουν από την υποχρέωσή τους προς την γυναίκα να πληρώσουν αποζημίωση, εφόσον αυτοί οι ίδιοι ανέλαβαν αυτή την υποχρέωση και εφόσον είναι στα πλαίσια της ιδιωτικής σύμβασης σε κάθε περίπτωση μεταξύ ανδρός και γυναικός.

Να ξέρετε βέβαια ότι όλο αυτό το θέμα ενδιαφέρει την μειονότητα αλλά δεν είναι η μεγάλη ιστορία ή ότι όλα τα δεινά και τα κακά για την μειονότητα όπως είπε η συνάδελφος κ. Γκαρά από τον Έβρο προέρχονται από την Σαρία και ότι η κατάργησή της εξασφαλίζει ισότητα και ισονομία και ότι όλα τα κοινωνικά προβλήματα, οι αυτοκτονίες, τα ψυχολογικά προβλήματα των γυναικών, ήταν επειδή υπήρχε αυτό το καθεστώς της «Σαρία».

Μη γελιόμαστε, ήταν ένα πρόβλημα αλλά όχι και σε αυτό το επίπεδο. Το θέμα είναι τι θα γίνει με την ανάδειξη των μουφτήδων και τι θα γίνει με την επιλογή τους. Καταρχήν και σε αυτό το θέμα πριν 10 χρόνια ακόμα είχα υιοθετήσει την άποψη ότι πρέπει να πάμε σε διαχωρισμό του ιεροδίκη από τον μουφτή. Αυτή ήταν η πάγια θέση μου και σήμερα ακούστηκε και από τον κ. Βενιζέλο, τον οποίο άκουσα και με ευχαρίστησε πάρα πολύ διότι κατά την ταπεινή μου άποψη πρόκειται για την ορθότερη οδό. Δηλαδή, πάμε σε πλήρη κατάργηση αλλά δεν αφήνουμε από την άλλη ο θεσμός να χαθεί. Κάνουμε τον θεσμό του Καδή, έχουμε έναν δικαστή με όλες τις προϋποθέσεις του νόμου, του Συντάγματος ο οποίος στα πλαίσια της διαιτησίας-αντιλαμβάνομαι και τις ενστάσεις του κ. Τζαβάρα ως νομομαθή ότι η διαιτησία δεν μπορεί να γίνει σε θέματα που άπτονται των προσωπικών δικαιωμάτων-αλλά μπορεί έχοντας ως βάση το άρθρο 42 της Συνθήκης να προωθηθεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως το θέμα αυτό θα πρέπει να λυθεί κ. συνάδελφοι. Και νομίζω ότι η ανάδειξη ενός μουφτή, ενός θρησκευτικού ηγέτη ο οποίος θα άπτεται μόνο των θρησκευτικών του καθηκόντων, είναι η συνολική επιλογή και η επιδίωξη της μειονότητας. Και να σας πω και κάτι κ. συνάδελφοι; Νομίζω ότι αυτό το θέμα πρέπει να τελειώσει. Δεν μπορεί στην Θράκη να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά όσο διαιωνίζεται αυτό το πρόβλημα. Όσο δεν λύνεται αυτό το πρόβλημα του μουφτή, δημιουργούνται άλλα προβλήματα και αφηγήματα στην περιοχή που δυσκολεύουν την συνύπαρξη των δύο στοιχείων.

Και θα ήθελα και πάλι κ. υπουργέ να λάβετε υπόψη τόσο τις εισηγήσεις του κυρίου εισηγητή μας όσο και τις δικές μου προτάσεις αλλά και την τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Βενιζέλος, αν και ήδη έχετε προχωρήσει με το άρθρο 4, δηλαδή γι’ αυτούς που θα κάνουν θρησκευτικό γάμο να υπάρχουν και περισσότερες εγγυήσεις νομικές για έλεγχο και συμφωνούμε νομίζω ως προς αυτό.

Αλλά και ο νόμος του 1990 αυτό που είχε για τον συνταγματικό έλεγχο, εάν έγιναν κάποια λάθη οφείλεται και στις δικές μας τις Μουφτείες. Δηλαδή, πρέπει να κάνουμε και εμείς μία αυτοκριτική. Αν δηλαδή οι άνθρωποί μας που είναι εκεί, κάποια πράγματα τους έχουν ξεφύγει, δεν φταίει γι’ αυτό το Ισλάμ. Εδώ ακούστηκε ας πούμε ότι 7χρονο κορίτσι παντρεύτηκε στην Θράκη. Αυτά δεν υπάρχουν κ. συνάδελφοι, εδώ μας ακούει όλη η Ευρώπη. Ποτέ στην Θράκη 7χρονο κορίτσι δεν παντρεύτηκε. Μία μεμονωμένη περίπτωση υπήρξε 14-15 χρονών από τον μουφτή Ξάνθης, νομίζω, ο οποίος είναι γνωστός για τις απόψεις του και για τις θέσεις του, μία φορά έγινε, κακώς έγινε, αλλά από εκεί και μετά δεν μπορεί εδώ να ακούγονται όλα αυτά στην ελληνική βουλή.

Ευχαριστώ πολύ και θα ήθελα και πάλι να ζητήσω κ. υπουργέ να ληφθούν υπόψη οι προτάσεις των φορέων που κατατέθηκαν εδώ πέρα. Ο σύλλογος επιστημόνων, ο σύλλογος ιεροδιδασκάλων, όλοι οι φορείς σάς κατέθεσαν κάποιες προτάσεις, ιδίως ως προς το «μεχίρ».

Σας ευχαριστώ πολύ».