Στις 19 Μαΐου, εορτή-αργία για την Τουρκία, είναι η επέτειος της άφιξης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα. Πρόκειται, σύμφωνα με το ψεύδος, την προπαγάνδα της Τουρκίας και την επίσημη θεώρηση, για την «ιδρυτική πράξη της εποποιίας του Ατατούρκ, την πράξη της ρήξης με την οθωμανική εξουσία, η οποία κατηγορείται το 1919 από τους Τούρκους εθνικιστές ως υπεύθυνης της ήττας». Η 19η Μαΐου θεωρείται επίσης ημέρα των γενεθλίων του Κεμάλ, καθώς η ακριβής ημερομηνία της γέννησής του δεν είναι γνωστή, ενώ η γέννησή του συνδέεται και με το άλλο ψεύδος περί γέννησής του στην Θεσσαλονίκη. Η 19η Μαϊου είναι επίσης η γιορτή της νεολαίας και των αθλημάτων. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια γιορτή της γυμναστικής, που υπήρχε από το 1916 και επισημοποιήθηκε το 1939, ενώ το 1981 πήρε το όνομα και τη σημερινή της μορφή. Οι μαθητές και οι σπουδαστές πρέπει να κάνουν αυτή την ημέρα στα στάδια ομαδικές γυμναστικές επιδείξεις με έντονο το κόκκινο χρώμα. Στις κερκίδες των σταδίων οι νεαροί θεατές σχηματίζουν με τα χρώματα των ρούχων τους γιγαντιαίες μορφές και συνθήματα («Ατατούρκ, βαδίζουμε στα χνάρια σου»), που θυμίζουν τις μεγάλες συλλογικές εκδηλώσεις ολοκληρωτικών καθεστώτων, ενώ σημαίες 1919 μέτρων ανεμίζουν στον τόπο του εγκλήματος, τη Σαμψούντα.

Σύμφωνα με την προπαγάνδα, ο Κεμάλ «χάρισε» την εθνική κυριαρχία στα παιδιά, το μέλλον της χώρας. Τα παιδιά φορούν τα πιο καλά τους ρούχα, πηγαίνουν στα σχολεία, από όπου ξεκινούν παρελάσεις, ενώ η Τουρκία υπερηφανεύεται ότι είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που έχει αφιερώσει μια εθνική γιορτή στα παιδιά. Η ημέρα χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη πατριωτική θέρμη, οι εφημερίδες δημοσιεύουν στην πρώτη σελίδα τους πορτρέτα του Κεμάλ, και μοιράζουν σημαίες. Όλοι καλούνται να σημαιοστολίσουν, η Τουρκία σκεπάζεται από κόκκινο και άσπρο, ο Τύπος γεμίζει επίσημες δηλώσεις των συνεχιστών του Κεμάλ – από όλα τα κόμματα. Το τελετουργικό είναι το ίδιο σε όλη τη χώρα. Κάθε πόλη, κάθε χωριό, έχει τον τόπο γιορτασμού του, την κεντρική πλατεία, η οποία δε νοείται χωρίς ένα ή και δύο αγάλματα του Κεμάλ, και το πρωτόκολλο είναι αυστηρά καθορισμένο.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ΑΛΛΗ, και συνδέεται με τη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ εναντίον των ΕΛΛΗΝΩΝ. Στις 19 Μαϊου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβαζόταν στη Σαμψούντα, σύμφωνα με την εντολή που πήρε από τον Σουλτάνο και τους συμμάχους, ενώ καθήκον του ήταν η προστασία των Ελλήνων. Κατόρθωσε όμως να συσπειρώσει γύρω του τους εγκληματίες πολέμου του φασιστικού κινήματος των Νεότουρκων του «Ένωση και Πρόοδος» και τους Τσέτες πλιατσικολόγους της περιοχής, ολοκληρώνοντας την τελευταία φάση της Γενοκτονίας. Ο Κεμάλ ήταν δάσκαλος του Χίτλερ, όπως γράφει ο Στέφαν Ίρχινγκ στο βιβλίο εκδόσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Έτσι, επιβεβαιώνεται η παρατήρηση του σύγχρονου Τούρκου συγγραφέα Τανέρ Ακτσάμ, ότι «η σύγχρονη Τουρκία έχει αναδυθεί μέσα από θάλασσες αίματος εκείνων που έπεσαν θύματα της εθνοκάθαρσης», δηλαδή των Ελλήνων του Πόντου, της Ιωνίας, της Θράκης, της Καππαδοκίας.

Σήμερα, όλοι μιλούν για τον Κεμαλισμό και τη Γενοκτονία που υπέστη ο Ελληνικός λαός· από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Αρμενίας,  μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Είναι πλέον καιρός και οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να μιλήσουν.

Δείτε την ομιλία του Διδάκτορα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και Μέλους της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών, Θεοφάνη Μαλκίδη, με θέμα «Το εθνικό και διεθνές αίτημα για τη Γενοκτονία», σε σχετική εκδήλωση που διοργανώθηκε στις 18/5/2015 στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ασπροπύργου.