ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Λουκ. ε΄ 1-11)

Ἡ ἀνταμοιβή τῆς ὑπακοῆς: Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν, ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. Ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων, εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. Καὶ τοῦτο ποιήσαντες, συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διεῤῥήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. Καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ, τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. Ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος, προσέπεσε τοῖς γόνασι τοῦ Ἰησοῦ, λέγων· Ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε. Θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ, ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον· ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. Καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα, ἠκολούθησαν αὐτῷ.

Μετάφραση τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς: Ἐκεῖνον τόν καιρόν ὁ Ἰησοῦς στεκόταν κοντά στή λίμνη τῆς Γεννησαρέτ, εἶδε δύο πλοῖα στήν ἄκρη τῆς λίμνης καί οἱ ψαράδες εἶχαν βγεῖ ἀπό αὐτά καί ἔπλεναν τά δίχτυα. Ἀφοῦ μπῆκε σέ ἕνα ἀπό τά πλοῖα, τό ὁποῖο ἦταν τοῦ Σίμωνος, τόν παρακάλεσε νά ἀπομακρυνθεῖ λίγο ἀπό τήν ξηρά. Καί κάθισε καί δίδασκε τά πλήθη ἀπό τό πλοῖο. Μόλις σταμάτησε νά μιλᾶ, εἶπε στόν Σίμωνα: Πήγαινε τό πλοῖο πάλι στά βαθιά καί ρίξτε τά δίχτυα γιά ψάρεμα. Καί ὁ Σίμων ἀποκρίθηκε καί τοῦ εἶπε: Δάσκαλε, ὅλη τή νύχτα κοπιάσαμε καί δέν πιάσαμε τίποτε, ἀλλά ἀφοῦ σύ τό λές, θά ρίξω τό δίχτυ. Καί ἀφοῦ τό ἔκαναν, ἔπιασαν πάρα πολλά ψάρια, ἀλλά ἄρχισε νά σχίζεται τό δίχτυ τους. Τότε ἔκαμαν νεύματα στούς ἐπιβαίνοντες στό ἄλλο πλοῖο νά ἔλθουν καί νά τούς βοηθήσουν. Καί ἦλθαν καί γέμισαν καί τά δύο πλοῖα, σέ σημεῖο πού κινδύνευαν νά βυθισθοῦν. Ὅταν τό εἶδε ὁ Σίμων Πέτρος, ἔπεσε στά γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καί ἔλεγε: Φύγε ἀπό κοντά μου, γιατί εἶμαι ἁμαρτωλός, Κύριε. Γιατί εἶχε μείνει κατάπληκτος, αὐτός καί ὅλοι ὅσοι ἦταν μαζί του, γιά τά πολλά ψάρια πού εἶχαν πιάσει. Τό ἴδιο ἔκπληκτοι ἔμειναν καί οἱ γιοί τοῦ Ζεβεδαίου, Ἰάκωβος καί Ἰωάννης, πού ἦταν συνεταῖροι τοῦ Σίμωνος. Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στόν Σίμωνα: Μή φοβᾶσαι· ἀπό τώρα θά ψαρεύεις ἀνθρώπους. Καί ἀφοῦ ἐπανέφεραν τά πλοῖα στήν ξηρά, τά ἄφησαν ὅλα καί τόν ἀκολούθησαν.

Ευλογητός εί Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους, τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το άγιον, και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας· φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΥΣΗ

Μᾶς ἀξίωσε ἡ χάρη τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ, καθώς ἔχουμε σχεδόν ὁλοκληρώσει τήν πορεία μας στόν μυροβόλο πνευματικά μήνα Σεπτέμβριο, νά ἑορτάσουμε τήν ἑορτή τῆς παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ πού ταυτίζεται μαζί του καί τόν χαρακτηρίζει. Ψάλαμε τά προεόρτια καί τά μεθέορτα αὐτῆς, καί ἀπολαύσαμε ἤδη τήν ἀνάγνωση καί τή διδασκαλία δύο κυριακάτικων εὐαγγελικῶν περικοπῶν ἀφιερωμένων στό ὕψος καί στό βάθος τῆς θεολογίας τοῦ Σταυροῦ, γευτήκαμε τή χαρά «διά τήν σωτηρίαν ἥν παρέχει τῷ κόσμῳ».

Γνωριμία μέ τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ: Σήμερα, λοιπόν, πρώτη Κυριακή μετά τήν ἀπόδοση τῆς Ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ, καί ἡ σοφία τῶν Αγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς δίνει τή χαρά νά ἀπολαύσουμε ἀπό τώρα μέχρι καί τήν ἀρχή τοῦ Τριωδίου τά ἱερά διδάγματα πού θεόπνευστα παραδίδει μέσα ἀπό τό Εὐαγγέλιό του ὁ Άγιος ἔνδοξος Απόστολος καί Εὐαγγελιστής, Λουκᾶς. Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή, λοιπόν, ἄς δοῦμε λίγα στοιχεῖα γιά τή ζωή καί τό ἔργο του. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν εἶχε ἰουδαϊκή, ἀλλά ἐθνική καταγωγή, καί σύμφωνα μέ τήν Παράδοση καταγόταν ἀπό τήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν ἀπό τούς στενότερους καί πιό προσφιλεῖς συνεργάτες τοῦ Αποστόλου Παύλου. Παρακολούθησε τόν Ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν σέ ὁρισμένες περιοδεῖες του, καί συγκεκριμένα τόν συνόδευσε τόσο κατά τή δεύτερη ἀποστολική περιοδεία ἀπό τήν Τρωάδα στούς Φιλίππους, ὅσο καί κατά τήν τρίτη περιοδεία ἀπό τούς Φιλίππους στά Ἱεροσόλυμα καί ἀπό τήν Καισάρεια στή Ρώμη. Συντρόφευσε μέ ἀφοσίωση τόν Απόστολο Παῦλο, τόσο κατά τήν πρώτη φυλάκισή του, ὅσο καί κατά τή δεύτερη, κατά τή διάρκεια τῆς ὁποίας μάλιστα, ὅπως φαίνεται ἀπό τήν πρός Τιμόθεον Β΄ Ἐπιστολή, ἔμεινε αὐτός «μόνος» μαζί μέ τόν Παῦλο. Κατεῖχε τήν ἰατρική ἐπιστήμη προσφέροντας ἀναργύρως, πλάι στό κήρυγμα, καί τίς ἰατρικές του ὑπηρεσίες στούς συμμαθητές του καί στόν λαό. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν ἔγραψε μόνο τό τρίτο Εὐαγγέλιο, ἀλλά καί τό περίφημο βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων. Ὑπάκουος στό διαχρονικό «πορευθέντες…» τοῦ Χριστοῦ, κήρυξε στή Δαλματία καί στή Γαλλία, σύμφωνα δέ μέ ἀναφορά τοῦ Αγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ἦλθε καί στήν Ἀχαΐα, ὅπου καί συνέγραψε τό ἱερό Εὐαγγέλιό του. Τό ἱερό κείμενο ὁ θεόπνευστος συγγραφέας τό ἀπηύθυνε στόν «κράτιστον Θεόφιλον». Σχετικά μέ τόν χρόνο τῆς συγγραφῆς του, κάποιοι ὑποστηρίζουν ὅτι τοποθετεῖται πρίν ἀπό τήν πρώτη φυλάκιση τοῦ Παύλου, ἄλλοι πάλι ὅτι γράφτηκε μετά τήν καταστροφή τῆς Ἱερουσαλήμ. Τό πιθανότερο πάντως εἶναι ὅτι τό Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ γράφτηκε πρό τοῦ 70 μ.Χ.

Ἡ πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ: Παρακολουθοῦμε λοιπόν σήμερα τόν Χριστό μπροστά στόν Πέτρο καί στούς ἀδελφούς του, ἀλλά καί ἐνώπιον τοῦ συγκεντρωμένου πλήθους τῶν ἀνθρώπων πού βρίσκονταν πλάι στή λίμνη Γεννησαρέτ, νά θαυματουργεῖ μέ τήν ἀπρόσμενη καί ἀκατανόητη συγκομιδή πλήθους ἰχθύων, ἱκανῶν νά χορτάσουν τούς ὀφθαλμούς καί τήν πείνα πολλῶν. Τό μεγαλύτερο ὅμως θαῦμα καλοῦνται νά τό ζήσουν ὁ Πέτρος καί οἱ λοιποί Ἀπόστολοι, ἀλλά καί ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι, μέσα στίς καρδιές τους. Τό κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, πού τό πραγματοποιεῖ ἐντός τοῦ πλοιαρίου, καλεῖ τούς πάντες νά ποθήσουν καί νά σπεύσουν νά ζήσουν, καθένας σύμφωνα μέ τό μέτρο τῶν δυνατοτήτων του, τή σωτηρία πού ἐκεῖνος προσφέρει. Αὐτό κάνουν ἀμέσως, ὁπωσδήποτε ὡς «τρελοί» γιά τόν κόσμο, οἱ Άγιοι Ἀπόστολοι· τά ἀφήνουν ὅλα καί τόν ἀκολουθοῦν. Ὁ Χριστός ἐπιθυμεῖ μέ σφοδρή πατρική ἀγάπη νά μετέχουμε ὅλοι στή χαρά τῆς δικῆς του ζωῆς, νά κοινωνήσουμε μαζί του, νά γευθοῦμε ἀπό τώρα τή γεύση τῆς Βασιλείας Του. Δέν μᾶς καλεῖ νά ἀρνηθοῦμε, ἀλλά νά πλουτίσουμε τή ζωή μας, νά ἁγιασθοῦμε καί νά μεταδώσουμε αὐτή τήν εὐεργεσία καί στούς συνανθρώπους μας. Μακάρι ἡ ἐργασία, ἡ προσπάθεια καί ὁ ἀγώνας μας, νά τεθοῦν, μέ ὁδηγό τόν Χριστό, σέ αὐτή τήν προοπτική. Ἡ ἀνάγνωση τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου θά μᾶς δώσει σίγουρα τή δύναμη νά ἐντείνουμε τήν προσπάθειά μας καί νά ἀντισταθοῦμε στίς Σειρῆνες καί στίς ποικίλες μηχανές πού ὁ διάβολος στήνει γιά νά ἀκυρώσει τό ἔργο τοῦ Θεοῦ.

πηγή: ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ/apostoliki-diakonia.gr