Tο Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής (Λουκ. δ´ 16 – 22) Της Ινδίκτου

Τῶ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν Ναζαρέτ, οὗ ἦν τεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι. Καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου, καὶ ἀναπτύξας τὸ βιβλίον εὗρε τὸν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον·Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει, κηρῦξαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν. Καὶ πτύξας τὸ βιβλίον ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισε· καὶ πάντων ἐν τῇ συναγωγῇ οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἀτενίζοντες αὐτῷ. ῎Ηρξατο δὲ λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν. Καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.

Απόδοση στη νεοελληνική

Εκεῖνο τὸν καιρό, ἦρθε ὁ ᾿Ιησοῦς στὴ Ναζαρέτ, ὅπου εἶχε μεγαλώσει. Τὸ Σάββατο πῆγε ὅπως συνήθιζε στὴ συναγωγὴ καὶ σηκώθηκε νὰ διαβάσει τὶς Γραφές. Τοῦ ἔδωσαν τὸ χειρόγραφο μὲ τὰ λόγια τοῦ προφήτου ῾Ησαΐου. ῾Ο ᾿Ιησοῦς τὸ ξετύλιξε καὶ βρῆκε τὸ σημεῖο ὅπου ἦταν γραμμένο τὸ ἑξῆς· Τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου μὲ κατέχει, γιατὶ ὁ Κύριος μὲ ἔχρισε καὶ μ’ ἔστειλε ν’ ἀναγγείλω τὸ χαρμόσυνο μήνυμα στοὺς πτωχούς, νὰ θεραπεύσω τοὺς συντριμμένους ψυχικά. Στοὺς αἰχμαλώτους νὰ κηρύξω ἀπελευθέρωση καὶ στοὺς τυφλοὺς ὅτι θὰ βροῦν τὸ φῶς τους, νὰ φέρω λευτεριὰ στοὺς τσακισμένους, νὰ ἀναγγείλω τοῦ καιροῦ τὸν ἐρχομὸ ποὺ ὁ Κύριος θὰ φέρει τὴ σωτηρία στὸν λαό του. ῞Υστερα τύλιξε τὸ χειρόγραφο, τὸ ἔδωσε στὸν ὑπηρέτη καὶ κάθισε. Τὰ μάτια ὅλων στὴ συναγωγὴ ἦταν προσηλωμένα πάνω του. ῎Αρχισε τότε νὰ τοὺς λέγει· Σήμερα βρίσκει τὴν ἐκπλήρωσή της ἡ προφητεία ποὺ μόλις ἀκούσατε. ῞Ολοι συμφωνοῦσαν μαζί του· θαύμαζαν γιὰ τὰ γεμάτα χάρη λόγια ποὺ ἔβγαιναν ἀπὸ τὸ στόμα του.

πηγή: panagiaalexiotissa.blogspot.com

Το Μήνυμα της Κυριακής-Του Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονος

Τήν πρώτη ἡμέρα τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους, ὁ Χριστός κάνει λόγο στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα γιά τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γιά τοὺς ἀνθρώπους τούς πονεμένους, ποὺ ζητοῦν λύτρωση ἀπό τά βάσανα τῆς ζωῆς, ἔρχεται ὁ Χριστὸς καὶ φέρνει τὸ χαρμόσυνο μήνυμα. Κηρύττει ὅτί ἀφ’ ὅτου ἦλθε Ἐκεῖνος, ἀρχίζει ἡ ἐποχή τὴν ὁποία ὁ προφήτης ὀνομάζει «ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν». Ἡ ἐποχή δηλαδή ἡ εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δημιουργηθῆ ἐπὶ τῆς γῆς ἕνα καθεστὼς σωτήριον διὰ τοὺς ἄνθρωπους, ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ ἄνθρωποι δημιούργησαν τίς πρῶτες κοινωνικές ὁμάδες καὶ ἄρχισαν νὰ ζοῦν κοινωνικά, ἔγνώρισε ὁ κόσμος διάφορες μορφές κοινωνικῆς ζωῆς καὶ διάφορα κοινωνικὰ συστήματα, πολιτεύματα καὶ καθεστῶτα. Ὑπάρχει ἐντούτοις ἕνα καθεστὼς θαυμάσιο καὶ ἐξαίρετο, ἕνα σύστημα ζωῆς ἄριστο, μία μορφὴ πολιτεύματος πού λύνει τὰ προβλήματα τῶν ἄνθρωπων, τὰ ἀτομικὰ καὶ τὰ κοινωνικά. Εἶναι τὸ πολίτευμα ποὺ ἦλθε νὰ κηρύξη ὁ Χριστὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ὀνομάζεται «Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» ἤ «Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Σέ αὐτό ὑπάρχει ἡ μόνη λύση τῶν σύγχρονων κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ ἡ μόνη διέξοδος ἐκ τῶν δεινῶν ἀπὸ τὰ ὁποῖα σήμερα πάσχουμε καὶ ὑποφέρουμε. Τί εἶναι λοιπὸν τὸ καθεστὼς αὐτό πού ὀνομάζεται «Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν»; Καὶ ποιὰ ἀγαθά ὑπόσχεται καὶ ἐξασφαλίζει στούς ἀνθρώπους; Στίς παραβολές Του ὁ Χριστός χρησιμοποιεί εἰκόνες γιά νά περιγράψει τὴ Βασιλεία αὐτή. Ἔχει ἐπικρατήσει μία ἐσφαλμένη ἰδέα, καί λέγοντες Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐννοοῦμε συνήθως μία μετὰ θάνατον κατάσταση, τὴ «ζωὴ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Ἄλλα δὲν εἶναι τοῦτο ὀρθό. Διότι ναὶ μὲν ἡ φράση «Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» σημαίνει ὅτι ἡ πλήρης καὶ ἀπόλυτος ἐπικράτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει εἰς τὸν πέραν τῆς ζωῆς αὐτῆς οὐράνιον κόσμον, εντούτοις ὅμως ἔχει καὶ ἐπίγειο ὕπαρξη. Εἶναι κυρίως Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἀλλά ἔχει πολίτες καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Ἤ ἀκριβέστερα, οἱ πολίτες τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν ἐδώ στὴ γῆ πραγματοποιοῦν τὴν οὐράνιον πολιτογράφησή τους. Ἐδῶ ἀποκτοῦν τοὺς τίτλους καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ οὐρανοπολίτου. Ἀπὸ ἐδῶ ἀρχίζουν νὰ πολιτεύονται ὡς ὑπήκοοι τοῦ οὐράνιου Βασιλέως Χρίστου, «οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος». Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀκριβῶς ἱδρύθη ἐπὶ τῆς γὴς ἡ Ἐκκλησία, γιὰ νὰ ἐργάζεται τὸ ἔργον τοῦ «καταρτισμοῦ τῶν ἁγίων» καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν οἰκουμένη.

Advertisement