Ο Τάσος Παπαδόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κομοτηνή. Γονείς του είναι ο Γιώργος και η Χρυσούλα Παπαδοπούλου.

  • «Δεν ζητάμε ψήφο στο βωμό της αυτοπροβολής, αλλά είμαστε έτοιμοι να χάσουμε τον ελεύθερό μας χρόνο για να διεκδικήσουμε μια καλύτερη γειτονιά».
  • «Είμαι υπερήφανος που είμαι Κομοτηναίος, πάντα το φώναζα όπου κι αν πήγαινα, και υπηρετώντας την πόλη μου θέλω να συνεχίσω να το φωνάζω δυνατά».

Πολλοί τον γνωρίζουν από τον χώρο του μπάσκετ, και αν και δυσκολευτήκαμε λόγω του σεμνού χαρακτήρα του, τελικά τον πείσαμε να γυρίσουμε λίγο τον χρόνο πίσω. Ο Τάσος υπήρξε ένα πολύ μεγάλο ταλέντο, στη θέση του play maker, που μαζί με τους συμπαίκτες του στην παιδική ομάδα του ΓΑΣ Κομοτηνής το 1988 έφτασαν τον σύλλογο στην 4η θέση στην Ελλάδα. «Είχαμε φοβερή ομάδα», αναπολεί… «Πρώτος τότε ο ΠΑΟΚ, από τον οποίο χάσαμε μόνο με 6 πόντους, ακόμη το θυμάμαι, 101-95». Τότε ο Τάσος Παπαδόπουλος είχε αναδειχθεί Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Παίδων και είχε κληθεί για προπονήσεις και φιλικά με την Εθνική Παίδων η οποία στη συνέχεια κατέκτησε το χρυσό στην Γκουέντσα της Ισπανίας το ΄89 με Οικονόμου, Χατζησμάλη, Αστεριάδη, Γκαγκαουδάκη, κ.ά. «Εκεί χρειάζονταν και άλλα πράγματα τότε, δεν τα είχα, τελείωσε», θυμάται… Ήταν τότε επίσης η περίοδος που αρκετές ομάδες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για να τον αποκτήσουν, και τελικά έπαιξε με μετοίκηση ως φοιτητής μία χρονιά στη ΧΑΝΘ όταν ανέβηκε στη Β΄ Εθνική. Είχε δύο συμμετοχές στην Α2 στα 17 του, και έπαιξε και τρία-τέσσερα χρόνια ακόμη στη Γ’ Εθνική πριν σταματήσει τελείως μόλις στα 21 του. «Ουσιαστικά όμως είχα σταματήσει στη Γ’ Λυκείου λόγω προετοιμασίας για τις πανελλήνιες», μας λέει με ειλικρίνεια, συμπληρώνοντας πάντως ότι δεν έχει μετανιώσει για τίποτα, αν και πάντα μένει στο μυαλό εκείνο το «What if??»

Στη συνέχεια ο Τάσος Παπαδόπουλος αποφοίτησε από το Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, και από το 1999 διδάσκει στη Β΄θμια Εκπ/ση ως Καθηγητής Πληροφορικής. Σήμερα είναι Τομεάρχης Πληροφορικής και Οικονομίας/Διοίκησης στο 2ο ΕΠΑ.Λ. Κομοτηνής. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης (MSc) στις Διεθνείς Οικονομικές και Επιχειρηματικές Σχέσεις από το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΔΠΘ (Α΄ Βραβείο Αριστείας), και ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Μεταπτυχιακών Σπουδών ΔΟΣΑ, μεταξύ 2009 και 2011. Κατέχει επίσης Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης (MSc) στη Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Υπότροφος Αριστείας), και MBA (Master of Business Administration) από το Κρατικό Βρετανικό Πανεπιστήμιο του Derby. Παρακολουθεί εξ αποστάσεως Πρόγραμμα του East University of London στην ασφάλεια των πληροφοριακών συστημάτων και την ηλεκτρονική εγκληματολογία. Υπήρξε επιμορφωτής εκπαιδευτικών στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών και συμμετέχει με Projects που οργανώνει με τους συναδέλφους του, σε Ευρωπαϊκά Εκπαιδευτικά Προγράμματα Erasmus+. Είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ του ΔΠΘ με αντικείμενο τη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας και την Ηγεσία στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στην Ελλάδα. Και φυσικά είναι απόφοιτος της Σχολής Προπονητών Καλαθοσφαίρισης Γ΄ κατηγορίας.

Οι σκέψεις του

Ξεκινώντας τη συζήτηση μαζί του και ανιχνεύοντας κάποιες αρχικές του σκέψεις, ο ίδιος μας τονίζει: «Αυτό που πολλοί δεν έχουν καταλάβει αλλά όλοι πρέπει να καταλάβουμε, είναι ότι ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η επόμενη μέρα πρέπει να μας βρει ενωμένους με στόχο την αναβάθμιση και προβολή της πόλης μας και τον σχεδιασμό της επόμενης τετραετίας». Προς επίρρωση τούτου, δε, υπογραμμίζει το γεγονός ότι «ο επικεφαλής μας δήλωσε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση που εμείς υπηρετούμε δεν μπορεί να λειτουργήσει με κομματικές στηρίξεις», κάτι που όπως εμφατικά σημειώνει, τον βρίσκει «απόλυτα σύμφωνο».

Στο ερώτημα για το αν η καθημερινότητα είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο αναπτύσσονται τα εκλογικά διλήμματα των δημοτικών εκλογών, συμφωνεί μεν, ωστόσο επεκτείνει τον συλλογισμό του: «Προβλήματα λύθηκαν πολλά, πρέπει όμως να λυθούν κι άλλα. Δεν θα μιλήσω για τα αυτονόητα: δρόμοι, περισσότεροι ελεύθεροι χώροι στάθμευσης, φωτισμός δρόμων, πράσινο, γήπεδα, παιδικές χαρές, δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων ζώων, χρώμα στα κτίρια, κοινωνική μέριμνα στους αδύναμους, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Είναι γνωστά, και για να μην παρεξηγηθώ, φυσικά και έχουν προτεραιότητα. Είναι όμως κι άλλα, που δεν λύνονται από τη μία στιγμή στην άλλη, απαιτείται προγραμματισμός και πολλή δουλειά. Τα μαγικά ραβδιά τελειώσανε…».

Τον ρωτάμε τι ακριβώς εννοεί, και μας παραθέτει κάποιες ενδεικτικές προτάσεις του:

  • Συνέργειες δημόσιου-ιδιωτικού τομέα

«Η επόμενη μέρα απαιτεί συνεργασίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (τοπικούς φορείς), με επιχειρησιακό προσανατολισμό και στόχο την τόνωση των τοπικών επιχειρήσεων. Χρειάζεται διάγνωση, προγραμματισμός, υλοποίηση, έλεγχος και αξιολόγηση. Οι βασικοί πυλώνες που πρέπει να προσέξουμε – πέρα από Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια – είναι η Παιδεία, ο Πολιτισμός, ο Τουρισμός και ο Αθλητισμός».

  • Δημιουργία Place Branding

«Είναι σαφές ότι η πόλη μας έχει πρόβλημα τουριστικής ταυτότητας. Το Place (Locality) Branding απουσιάζει. Νομίζω ότι πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτό. Οι παρατηρητές πρέπει να έχουν μία σαφή εικόνα της Κομοτηνής με στόχο τη διαμόρφωση μιας ευνοϊκής και μοναδικής φήμης της στο πλαίσιο του χωρικού ανταγωνιστικού περιβάλλοντος. Θα πρέπει να συσταθεί ένα στρατηγικό Marketing Plan με ορίζοντα τετραετίας και βασικό στόχο την αύξηση της επισκεψιμότητας και τα κίνητρα που πρέπει να έχει κάποιος για να επισκεφθεί την πόλη μας και να μείνει σε αυτήν, που είναι και το ζητούμενο. Αυτά είναι που απουσιάζουν και πρέπει να βρούμε. Η Κομοτηνή έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (μείγμα ανατολής και δύσης), τα οποία προσδίδουν μοναδικότητα και τα οποία μπορούν να προβληθούν σε εθνικό, βαλκανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο μέσω εκδηλώσεων, διαφημιστικής καμπάνιας, ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Ακόμη, το άλσος της Νυμφαίας πρέπει να αξιοποιηθεί με την ανάδειξη τουριστικού περιπτέρου και τη διοργάνωση αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Επιπρόσθετα, πολλά τοπικά προϊόντα (καφές, στραγάλια, γλυκίσματα κλπ), είναι ήδη γνωστά σε πολλές άλλες πόλεις και πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα. Ειδικά για το στραγάλι, σήμα κατατεθέν της πόλης μας, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο να μην έχει ακόμη ΠΟΠ (πιστοποιημένη ονομασία προέλευσης)».

  • Μεγάλη βαρύτητα ο Τάσος Παπαδόπουλος δίνει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης το οποίο χαρακτηρίζει «μοναδικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα», και προτείνει:

«Είναι απαραίτητη η συνεργασία ΔΠΘ και Δήμου με στόχο την κοινωνική μόρφωση και την πολιτισμική ανύψωση που θα αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των συμπολιτών μας και θα αναδείξουν ακόμη περισσότερο την εξαιρετική δουλειά όλων των Σχολών και Τμημάτων. Μια τέτοια Συνεργασία επισημοποιείται με την υπογραφή Κοινοπραξίας ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο και το Δήμο με σαφή στόχο την ένωση των δυνάμεων και τον πειραματισμό σε καινοτόμες δράσεις και προγράμματα.  Ενδεικτικά αναφέρω τη συνεργασία του Δήμου και του Κέντρου Δια Βίου Μάθησης του ΔΠΘ με στόχο την παροχή Ετήσιων Προγραμμάτων Επιμόρφωσης E-Learning (κύρια εξ αποστάσεως αλλά και δια ζώσης – π.χ. Διοίκηση Ολικής Ποιότητας στη Δημόσια Διοίκηση – ώστε να τα παρακολουθούν πέρα από τον όποιο ενδιαφερόμενο, οι δημότες (με επιπλέον έκπτωση) και εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες. Προτείνονται σύγχρονα Προγράμματα Σπουδών όπως εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης ή εφαρμογές για android μέσω App Inventor, ή άλλα που να σχετίζονται με την τοπική κοινωνία και αγορά εργασίας και τα τοπικά αναπτυξιακά σχέδια (πρωτογενής τομέας, γεωργία, κτηνοτροφία, οινολογία). Οι αποφοιτήσαντες θα αποκτούν και μονάδες ECVET (πρόκειται για το Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση). Επιπρόσθετα μπορούν από κοινού να οργανωθούν Ευρωπαϊκά Εκπαιδευτικά Προγράμματα Erasmus+ (KA1, KA2 – Συμπράξεις μαζί και με τη ΔΔΕ Ροδόπης), ενώ και η Δημοτική Βιβλιοθήκη μπορεί να αναβαθμιστεί με τη διασύνδεση του καταλόγου της στην ενοποιημένη μηχανή αναζήτησης της Βιβλιοθήκης του ΔΠΘ (ανοιχτή σε όλους τους Εκδότες), παρέχοντας τη δυνατότητα και στον δημότη, πέρα από τον φοιτητή, με vpn να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες και άρθρα με μηνιαία ή ετήσια συνδρομή. Νομίζω ότι το ανακαινισμένο κτίριο της Τσανακλείου είναι ο ιδανικός χώρος στέγασης μια πρότυπης και σύγχρονης Βιβλιοθήκης που θα αποτελέσει πόλο έλξης των φοιτητών αλλά και όλων των δημοτών. Επίσης μπορούν να εκπονούνται διπλωματικές εργασίες από φοιτητές του ΔΠΘ με αντικείμενο συγκεκριμένα θέματα που απασχολούν τον Δήμο (π.χ. επιχειρηματικά σχέδια, αρχιτεκτονικές και συγκοινωνιακές παρεμβάσεις), ώστε αφενός να εξυπηρετούνται δημοτικές ανάγκες, αφετέρου να υπάρχει ουσιαστική αναγνώριση της δουλειάς του φοιτητή. Περαιτέρω ανάδειξη των πανεπιστημιακών αθλητικών εγκαταστάσεων [γυμναστήριο μπάσκετ, κολυμβητήριο, Εργαστήρια (μετρήσεις)], μέσα από τη φιλοξενία ομάδων από Ελλάδα αλλά και τα Βαλκάνια (ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ) ενόψει της προετοιμασίας τους (προαγωνιστική περίοδος), που θα αποφέρει τόνωση τοπικής οικονομίας και ανάδειξη της ΣΕΦΑΑ/ΤΕΦΑΑ. Ενίσχυση του επιτυχημένου Διεθνούς Συνεδρίου του ΤΕΦΑΑ από το Δήμο με: – χορηγίες σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο από φορείς και επιχειρήσεις σχετικές με τη θεματική του Συνεδρίου. – εκδρομές και πολιτιστικές δραστηριότητες, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το συνέδριο. – ειδικές συνεδρίες όπου θα παρουσιάζονται και θα προβάλλονται οι ιδιαιτερότητες και τα προβλήματα της Κομοτηνής και της ευρύτερης περιοχής. – παροχή υλικού προβολής της περιοχής. Συνδρομή του Δήμου στη διοργάνωση και άλλων συνεδρίων· ο συνεδριακός τουρισμός για το ΔΠΘ μπορεί και πρέπει να καταστεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μέσω και της μεγαλύτερης αξιοποίησης του Μεγάρου Μουσικής με πολιτισμικές και μουσικές-καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και στόχο την προσέλκυση κόσμου από την υπόλοιπη Θράκη και Ανατολική Μακεδονία. Θα πρέπει επίσης να τοποθετηθούν σε εμφανή σημεία (πχ πλατεία, σχολεία, Πανεπιστήμιο, αγορά), οθόνες ενημέρωσης για τα σημαντικότερα γεγονότα (events) που διαδραματίζονται καθημερινά στην πόλη μας, ώστε ο κάθε φοιτητής, μαθητής, δημότης που για κάποιο λόγο δεν θέλει να ενημερώνεται μέσω των social media, να μπορεί μέσω της συγκεκριμένης οδού. Αυτό είναι κάτι που μου τόνισαν πολλοί φοιτητές σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις και φυσικά έχουν δίκιο».

  • Η Νεολαία

Με το κομμάτι αυτό της κοινωνίας ο Τάσος Παπαδόπουλος έχει πολύ ιδιαίτερη και εποικοδομητική τριβή. Και θέτει τους νέους στην πρώτη γραμμή, εξηγώντας: «Αγαπάω πολύ τη δουλειά μου, η διδασκαλία και οι μαθητές μου μου δίνουν αστείρευτη ενέργεια και δύναμη. Είκοσι χρόνια κοντά στα παιδιά και στους νέους, αφουγκράζομαι τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες και τα όνειρά τους, τους ακούω, τους συμβουλεύω, αλλά διδάσκομαι και πολλά από αυτούς. Οι νέοι μας ζητάνε μια κοινωνία διαφορετική, ένα διαφορετικό μέλλον απ’ αυτό που τους σερβίρεται ως υποχρεωτικό μενού, και αυτό όχι μόνο είναι θεμιτό αλλά προφανώς επιβάλλεται. Η νεολαία είναι η μεγαλύτερή μας κληρονομιά και αυτό που πρέπει να προασπίσουμε εφόσον θέλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Πρέπει να τους κρατήσουμε εδώ, στην πόλη τους, να είναι περήφανοι γι’ αυτήν, όχι μόνο στα λόγια. Το branding της πόλης μας δεν θα έρθει αβίαστα, ειδικά σήμερα».

  • Οι Κομοτηναίοι

Το ανθρώπινο δυναμικό κάθε τόπου είναι προδήλως το έδαφος πάνω στο οποίο ευδοκιμούν ή όχι, πολιτικές, πρωτοβουλίες, προσπάθειες, κόποι. Και κατά τη γνώμη του Τάσου Παπαδόπουλου «η πόλη μας δεν είναι μόνο η κεντρική πλατεία, οι δρόμοι και τα κτίρια. Πάνω απ’ όλα είμαστε εμείς, οι Κομοτηναίοι. Όλες οι δυσλειτουργίες και τα προβλήματα πρέπει να αναζητηθούν και στη σύμπνοια, συλλογικότητα και συνεργασία των κατοίκων που έχουν δικαίωμα να ορίζουν την καθημερινότητά τους». Δοθέντων τούτων, ο ίδιος θεωρεί πως «κάθε Δήμαρχος πρέπει να έχει ως οδηγό τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών και την ποιότητα ζωής τους γιατί με αυτούς μαζί θα σχεδιάσει το μέλλον της πόλης».

Από την ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον κ. Παπαδόπουλο, δεν θα μπορούσε φυσικά να λείψει το προφανές ερώτημα για το πως έλαβε την απόφαση να συμμετάσχει στα κοινά της πόλης μας με τον Γιάννη Γκαράνη, για να λάβουμε την απάντηση: «Η αλήθεια είναι ότι πολλοί αναρωτιούνται ποια είναι αυτή η κινητήρια δύναμη που κάνει έναν άνθρωπο να ασχολείται με τα κοινά, εν έτει 2019. Όλοι όσοι με ξέρουν γνωρίζουν και την ανήσυχη φύση μου. Ξέρουν τα κίνητρά μου και στηρίζουν απόλυτα την επιλογή μου. Υπάρχουν όμως και οι καχύποπτοι για τους οποίους θα δώσουμε αγώνα για να τους πείσουμε πως δεν ζητάμε ψήφο στο βωμό της αυτοπροβολής, αλλά είμαστε έτοιμοι να χάσουμε τον ελεύθερό μας χρόνο για να διεκδικήσουμε μια καλύτερη γειτονιά. Προσωπικά, συνεχώς στη ζωή μου αγωνιζόμουν, είτε σαν μαθητής, φοιτητής και αθλητής παλαιότερα, είτε στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία. Πάντα κοιτούσα παρακάτω, έβλεπα καινούργια «ταξίδια». Ένα τέτοιο αποφάσισα να ξεκινήσω με την παρότρυνση του Γιάννη Γκαράνη, τον οποίο γνωρίζω πολλά χρόνια. Ήμουν εξαιρετικά δύσπιστος, ενώ μου είχαν γίνει και παλαιότερα προτάσεις για ενασχόληση με τα κοινά. Τελικά η επιμονή του επικεφαλής μας και οι συζητήσεις μαζί του σε συνδυασμό με το κατ’ εμέ κατάλληλο timing, με ώθησαν να πω το ναι».

Καταληκτικά ζητήσαμε από τον Τάσο Παπαδόπουλο να μας «εκμυστηρευτεί» τι νοιώθει για την πόλη του, για την Κομοτηνή. «Είμαι υπερήφανος που είμαι Κομοτηναίος, πάντα το φώναζα όπου κι αν πήγαινα, και υπηρετώντας την πόλη μου θέλω να συνεχίσω να το φωνάζω δυνατά«, μας απαντά…αδιαπραγμάτευτα, και συμπληρώνει στον ίδιο τόνο: «Για ένα πράγμα να είναι σίγουροι όλοι οι συνδημότες μου. Εάν μου δοθεί τελικά η δυνατότητα, θα δώσω όλο μου τον εαυτό και ακόμη περισσότερο».

Advertisement