Η αλλαγή της ώρας ουσιαστικά δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εφεύρημα των κρατών για να εκμεταλλευόμαστε περισσότερες ώρες ηλιακού φωτός. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είχε πρώτος την ιδέα το 1784, ώστε να υπάρχει διαθέσιμο περισσότερο φυσικό φως κατά τους θερινούς μήνες. Πρωτοεφαρμόστηκε τον 20ο αιώνα κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ώστε να εξοικονομηθούν ενεργειακοί πόροι. Κατόπιν καταργήθηκε, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε πάλι κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο· και μετά την ενεργειακή κρίση του 1973 ήρθε ξανά – για να μείνει αυτή τη φορά.

βρείτε μας και στο facebook

Χειμερινή ώρα: Τον χειμώνα η ώρα αλλάζει πάντα την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Έτσι, στις 04:00 τα ξημερώματα της ερχόμενης Κυριακής 27 Οκτωβρίου, γυρίζουμε τους δείκτες των ρολογιών μας ώστε να δείξουν 03:00.

Θερινή ώρα: Αντίστοιχα για τη θερινή ώρα, στις 03:00 τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου, μετακινούμε τους δείκτες των ρολογιών μας ώστε να δείξουν 04:00.

  • Η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει αποφασίσει την κατάργηση της αλλαγής ώρας το 2021. Σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη-μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου 2021.

Στην Ελλάδα η αλλαγή της ώρας υιοθετήθηκε το 1973. Η επίσημη ονομασία του μέτρου στην Ελλάδα είναι «θερινή» και «χειμερινή» ώρα. Οι Αγγλοσάξονες προτιμούν το Daylight Saving Time = Χρόνος Εξοικονόμησης Ηλιακού Φωτός.

Η αλλαγή της ώρας είναι κατοχυρωμένη με κοινοτική οδηγία (2000/C 337 Ε/18).

Σήμερα εφαρμόζουν το μέτρο εβδομήντα χώρες. Δεν το εφαρμόζουν οι χώρες που βρίσκονται κοντά στον Ισημερινό, όπου μέρα και νύχτα διαρκούν από δώδεκα ώρες.

Ημερομηνίες αλλαγής της ώρας στην Ελλάδα φέτος και τα επόμενα χρόνια:

  • 31/3/2019 – 27/10/2019.
  • 29/3/2020 – 25/10/2020.
  • 28/3/2021 – 31/10/2021.

Εφαρμογή σε Ελλάδα και Ευρώπη

Δύο χρόνια μετά την ενεργειακή κρίση που ξέσπασε στην Ευρώπη το 1974, αποφασίστηκε η υιοθέτηση του μέτρου της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της ευρωπαϊκών κρατών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Στην Αγγλία και στην Ιρλανδία καθιερώθηκε το 1916, στην Ιταλία το 1966, στη Γαλλία το 1976, στην Ελλάδα το 1978, ενώ στη Γερμανία και τη Δανία το 1980. Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προσπαθούσε να ρυθμίσει το ζήτημα από το 1976, αυτό επιτεύχθηκε τέσσερα χρόνια μετά, με μια ιστορική Οδηγία που καθόριζε τις διατάξεις για την κοινή θερινή ώρα (22/7/80), και τέθηκε σε εφαρμογή την επόμενη χρονιά.

Σε μια έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπου γινόταν προσπάθεια να διερευνηθεί το θέμα, τα πράγματα περιπλέκονταν ακόμη περισσότερο. Όπως αναφερόταν: «Πρόκειται για ένα λεπτό θέμα επί του οποίου οι απόψεις των κοινωνικών στρωμάτων διαφέρουν. Αυτοί που προτιμούν τη λήξη της θερινής ώρας στο τέλος Σεπτεμβρίου (έχοντας έτσι φωτεινότερα πρωινά αλλά και σκοτεινότερα βραδινά τον Οκτώβριο), στην ηπειρωτική Ευρώπη είναι οι υπάλληλοι, οι γονείς των παιδιών σχολικής ηλικίας που αρχίζουν το σχολείο στις 8 π.μ., οι ταχυδρόμοι και οι εργαζόμενοι το πρωί. Ενώ σε εκείνους που επιθυμούν τη λήξη της θερινής ώρας στο τέλος Οκτωβρίου (γιατί έτσι κερδίζουν φωτεινότερα απογεύματα αλλά σκοτεινότερα πρωινά τον Οκτώβριο), περιλαμβάνονται οι Βρετανοί και οι Ιρλανδοί αγρότες που πρέπει να πληρώνουν εργάτες οι οποίοι περιμένουν μέχρι το μεσημέρι ώστε να στεγνώσει η πάχνη προτού αρχίσουν τη συγκομιδή ή τη σπορά». Τελικά, συμφωνία για κοινή ημερομηνία έναρξης και λήξης της θερινής ώρας επιτεύχθηκε το 1994 με καταληκτική ημερομηνία την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, όπως απαιτούσαν οι δύο βορειοευρωπαϊκές χώρες, και το μέτρο άρχισε να ισχύει από το 1996 στη μορφή που επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Advertisement