• του Δημήτρη Χαδόλια*.
Advertisement

ΣΥΡΙΖΑ…μη εν Δήμω

Τον Μάιο του 2019 έχει οριστεί η διεξαγωγή των των αυτοδιοικητικών εκλογών. Στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος κυριαρχεί ο προβληματισμός για την έκβαση αυτής της εκλογικής μάχης, και η αναζήτηση των τακτικισμών εκείνων που θα περιορίσουν το εύρος της επικοινωνιακής επίδρασης ενός αναπόφευκτου εκλογικού ναυαγίου. Ποιοί είναι όμως οι βαθύτεροι λόγοι για τους οποίους η αυτοδιοικητική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ είναι αναιμική;

– Ο φαντασιακός κόσμος και οι ιδεοληψίες της αριστεράς συγκρούονται με τον ρεαλισμό που απαιτείται για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων.

– Με στρατευμένο Τύπο, fake news και επικοινωνιακές στρατηγικές, είναι ίσως εφικτό να εξαπατηθεί ο πολίτης γύρω από ζητήματα «υψηλής» πολιτικής την οποία ορισμένες φορές δεν κατανοεί πλήρως. Όταν όμως πρόκειται για ζητήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητά του, την οποία και σαφώς γνωρίζει άριστα, εύκολα αξιολογεί ως φαιδρό τον πραγματικά φαιδρό πολιτικό λόγο.

– Τα μεσαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που επιφορτίζονται τη διεκπεραίωση των αυτοδιοικητικών αγώνων, αδυνατούν να πείσουν πως έχουν το πρακτικό πνεύμα, τους ανοιχτούς ορίζοντες, και την επίγνωση ακόμη της ίδιας της πραγματικότητας ώστε να φανούν αυτοδιοικητικά χρήσιμα. Κοινώς, η συμμετοχή σε αριστερίστικα κινήματα, σε ακτιβιστικές δράσεις, η συμμετοχή σε πορείες και η άκριτη επανάληψη των συνθημάτων που δίνει η προπορευόμενη ντουντούκα, δεν αποτελούν τα εχέγγυα για τη σωστή λειτουργία των παιδικών σταθμών, της καθαριότητας, και του οδοφωτισμού.

Είναι πια κοινώς παραδεκτό οτι κύριοι διεκδικητές Δήμων και Περιφερειών είναι πρόσωπα προερχόμενα από τη συντηρητική παράταξη, με ή χωρίς το επίσημο κομματικό χρίσμα, και υποψήφιοι της κεντροαριστεράς με απόντα τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση έχοντας επίγνωση αυτής της κατάστασης προσπαθεί να τη διαχειριστεί έχοντας αλλάξει ήδη τον εκλογικό νόμο διεξαγωγής των αυτοδιοικητικών εκλογών, και έχοντας ανοίξει μια στοργική αγκαλιά συνεννοήσεων και προγραμματικών συγκλίσεων.

Πόσο πραγματικά όμως πιστεύουν στις συγκλίσεις αυτοί που:

– Είχαν ως βασικό προεκλογικό σύνθημα το «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»;

– Ενώ κυβερνούν με 153 βουλευτές εν μέσω κοινωνικής απαξίας έχουν ψηφίσει την απλή αναλογική για τους…επόμενους;

– Προσπαθούν να επιβάλλουν τη Συμφωνία των Πρεσπών υπερψηφίζοντάς την από μια οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία η οποία φαίνεται πως θα είναι άλλη για την υπερψήφιση της Συμφωνίας και άλλη για την ενδεχόμενη παροχή ψήφου εμπιστοσύνης; Τη στιγμή μάλιστα που πρόκειται για μείζον εθνικό ζήτημα που δημοσκοπικά φαίνεται πως ο ελληνικός λαός την απορρίπτει σε ποσοστό άνω του 70% και στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται για τη στήριξή της οι συμμετέχοντες στα πάνελ είναι ελαφρώς περισσότεροι από το παριστάμενο ακροατήριο.

– Έχουν χαρακτηρίσει ως φασίστες όλους όσους αντιτίθενται στην πολιτική τους;

Η πρόθεση αναζήτησης συγκλίσεων λοιπόν, είναι καθαρά υποκριτική και εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού πως το βέλτιστο που πρέπει να κάνουμε για κάτι που δεν ελέγχουμε, είναι να το καταστρέφουμε. Η πρόθεση αυτή καταστροφής και υπονόμευσης της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι που έχει γίνει αντιληπτή από τους πολίτες, και σε συνδυασμό με τα όσα προαναφέρθηκαν θα μεγιστοποιήσει την…»αγάπη» που οι κυβερνώντες αναμένεται να εισπράξουν στις αυτοδιοικητικές κάλπες.

Υ.Γ. Ενδεικτικά της διαχρονικής απόρριψης της αυτοδιοικητικής οπτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τους πολίτες, είναι τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών του 2014. Παρ’ ότι η Αριστερά ζούσε στον αστερισμό της αυταπάτης έχοντας τα πανιά της φουσκωμένα, κέρδισε δύο μόνο περιφέρειες (Αττικής, όπου επέδρασαν περισσότερο γενικά πολιτικά κριτήρια, και Ιονίων Νήσων), και σχετικά με τους Δήμους, στις εκλογές της ΚΕΔΕ που ακολούθησαν, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στην ΚΕΔΕ έλαβε 47 ψήφους έναντι 251 της παράταξης της ΝΔ.

*ο Δημήτρης Χαδόλιας είναι μέλος της ΝΟΔΕ Ροδόπης ΝΔ.

Advertisement