“Σίντλερ | Η Αληθινή Ιστορία” | Απόψε Μεγάλη Δευτέρα στο Κανάλι της Βουλής

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Όσκαρ Σίντλερ, του επι­χειρηματία που κατόρθωσε να σώσει τις ζωές χιλιάδων Εβραίων από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκο­σμίου Πολέμου.
Schindler_The_Real_Story_Website_cover_artwork_horizontal_1920x1080

Το ντοκιμαντέρ του Τζον Μπλέαρ (Ηνωμένο Βασίλειο 1983) Σίντλερ | Η Αληθινή Ιστορία”, μεταδίδει απόψε Μεγάλη Δευτέρα στις 23:00 το Κανάλι της Βουλής.

Η πραγματική ιστορία και το τέλος του Σίντλερ

“Ο απατεωνίσκος!”. Έτσι απαξιωτικά φώναζαν τον Όσκαρ Σίντλερ στο χωριό του, το Zwittau της Αυστροουγγαρίας (τώρα μέρος της Τσεχικής Δημοκρατίας), και δεν είχαν άδικο. Από το σχολείο τον είχαν αποβάλλει. Τον ενδιέφερε μόνο η καλή ζωή, οι γρήγορες μηχανές και οι γυναίκες. Οι μικροαπατεωνιές προκαλούσαν συγκρούσεις με τον πατέρα του. Το 1936 έγινε πράκτορας των Γερμανών. Το Φεβρουάριο του 1939 εντάχθηκε στο ναζιστικό κόμμα.

Η γερμανική εισβολή στη Πολωνία το 1939 ήταν γι’ αυτόν μια απρόσμενη ευκαιρία να πλουτίσει. Μετακόμισε στην Κρακοβία και αγόρασε μια επιχείρηση κατασκευής σκευών εμαγιέ η οποία ανήκε πριν σε Εβραίους. Το σχέδιό του ήταν να φτιάχνει σκεύη σίτισης για τον γερμανικό στρατό. Με καλοπιάσματα και αρκετές δωροδοκίες ανέπτυξε φιλίες με πρόσωπα-“κλειδιά” του γερμανικού στρατού προκειμένου να του αναθέτουν συμβόλαια παραγωγής. Σύντομα μετέτρεψε τη μικρή επιχείρηση σε μεγάλο εργοστάσιο, γνωστό ως Emalia. Αποφάσισε να προσλάβει Εβραίους εργαζόμενους με κριτήριο την κερδοσκοπία καθώς ήταν πάμφθηνο προσωπικό. Περίπου χίλιοι Εβραίοι ξεκίνησαν να δουλεύουν καταναγκαστικά στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εργασίας των Εβραίων σε εργοστάσια Γερμανών για την υποστήριξη της πολεμικής προσπάθειας.

Η γνώμη του όμως για τους Εβραίους άλλαξε όταν γνωρίστηκε καλύτερα με τον Εβραίο λογιστή Ισαάκ Στερν. Ο δεσμός τους έγινε ισχυρός και ο Σίντλερ υποστήριξε τους Εβραίους με έργα και όχι με ανώφελη συμπάθεια.

Το 1942 οι Γερμανοί αρχίζουν να μεταφέρουν τους Εβραίους της Κρακοβίας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Σίντλερ αντιδρά με τον τρόπο που ξέρει. Με προσωπική διπλωματία και δωροδοκίες δεν αφήνει τους Ναζί να πειράξουν τους δικούς του εργαζόμενους.

Το 1943 αποφασίζεται το οριστικό κλείσιμο του γκέτο της Κρακοβίας. Δημιουργείται ένα κέντρο εργασίας έξω από την πόλη όπου θα εργάζονταν μόνο οι υγιείς Εβραίοι και οι υπόλοιποι θα εκτελούνταν ή θα στέλνονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ο Σίντλερ γίνεται μάρτυρας επιδρομής των Γερμανών στο γκέτο και σοκαρίζεται από την άγρια δολοφονία των Εβραίων. Αποφασίζει να δράσει δυναμικά. Δημιουργεί στο εργοστάσιό του τμήμα παραγωγής όπλων για να ενταχθεί στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα και να προστατεύσει τους εργαζομένους του. Με αυτό το επιχείρημα πείθει τον υπεύθυνο αξιωματικό, Άμον Γκετ, να κρατήσει τους εργάτες του, επειδή ήταν απαραίτητοι στην παραγωγή όπλων.

Η περιβόητη λίστα του Σίντλερ

Το 1944, καθώς ο κόκκινος Στρατός πλησίαζε στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα ανατολικά, οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν όλους τους Εβραίους κρατουμένους δυτικά. Έκλειναν το ένα εργοστάσιο μετά το άλλο. Ανάμεσα σε αυτά, και αυτό του Σίντλερ, που όμως κατάφερε να προλάβει τις εξελίξεις, αφού με τη συνήθη τακτική της δωροδοκίας εξασφάλισε τη μεταφορά του εργοστασίου του και των εργαζομένων του στο Μπρούνλιτζ στην Τσεχία. Έτσι φτιάχτηκε μια λίστα με τα ονόματα των Εβραίων που θα έμπαιναν στο τρένο για την Τσεχία αντί για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τελικά τον Οκτώβριο μεταφέρθηκαν αρχικά περίπου οκτακόσια άτομα και στη συνέχεια άλλα τριακόσια άτομα – γυναίκες και παιδιά. Η δεύτερη ομάδα οδηγήθηκε κατά λάθος στο Άουσβιτς, αλλά ο Σίντλερ μετά από άμεσες ενέργειες κατόρθωσε να τους σώσει και να τους οδηγήσει στην Τσεχία. Οι Εβραίοι του χρώσταγαν τη ζωή τους. Όταν ο πόλεμος έληξε, τον ευχαρίστησαν με έναν συγκινητικό τρόπο. Την ώρα του αποχαιρετισμού του χάρισαν ένα δαχτυλίδι για να το φορά συνέχεια και να διαβάζει το ρητό που έγραψαν στον κύκλο του: “Όποιος σώζει μια ζωή, σώζει τον κόσμο ολόκληρο”. Ο Σίντλερ δεν είχε σώσει όλο τον κόσμο, αλλά σίγουρα ήταν από τους ελάχιστους Γερμανούς που το προσπάθησε. Αναγνωρίστηκε από το Yad Vashem, το επίσημο μνημείο του Ισραήλ στα θύματα του Ολοκαυτώματος, ως ένας από τους “Δίκαιους μεταξύ των Εθνών”.

Τι απέγινε ο Όσκαρ Σίντλερ

Όταν τελείωσε ο πόλεμος κατέφυγε με τη γυναίκα του στην κατεχόμενη από τους Αμερικανούς Αυστρία. Το 1949 μετακόμισε στην Αργεντινή όπου αγόρασε μία φάρμα. Μέχρι το 1957 είχε πτωχεύσει και βασιζόταν σε φιλανθρωπίες Εβραίων. Έκανε άσωτη ζωή με αλόγιστες σπατάλες, γυναίκες, πολύ αλκοόλ και αποτυχημένες επαγγελματικές επιλογές. Το 1958 εγκατέλειψε τη σύζυγό του και επέστρεψε στη Γερμανία για να ανοίξει επιχείρηση παραγωγής τσιμέντου. Απέτυχε. Από τότε και μετά βασιζόταν σε εβραϊκές φιλανθρωπίες και σε μια μικρή σύνταξη που του αποδόθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση το 1968. Έως το τέλος της ζωής του, κάθε άνοιξη επισκεπτόταν το Ισραήλ. Πολλοί Γερμανοί εξοργίστηκαν εναντίον του επειδή βοήθησε τους Εβραίους και κατέθεσε κατά των Ναζί εγκληματιών πολέμου. Πέθανε το 1974 σε ηλικία 66 ετών και τάφηκε σύμφωνα με την επιθυμία του σε καθολικό νεκροταφείο στο Ισραήλ. Τον τάφο του επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο ως φόρο τιμής στο εξαιρετικό θάρρος και στην ανθρωπιά του κατά τη διάρκεια ενός από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας.

Το χρονικό της αναγνώρισης και η ταινία του Σπίλπεργκ

Κανείς δεν γνώριζε μέχρι το 1980 τον Γερμανό επιχειρηματία Όσκαρ Σίντλερ που έσωσε από το Άουσβιτς 1.200 Εβραίους οι οποίοι δούλευαν στο εργοστάσιό του. Τότε ένας επιζών του Ολοκαυτώματος, ο Poldek Pfefferberg, αφηγήθηκε την ιστορία του. Ο Αυστραλός Τόμας Κενάλι αποφάσισε να γράψει την ιστορία του Σίντλερ σε βιβλίο. Ο τίτλος ήταν “Η Λίστα του Σίντλερ” και εκδόθηκε το 1982. Όμως η ηρωική πράξη του Σίντλερ έγινε ευρύτερα γνωστή το 1993 μέσα από την ομότιτλη ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ. σε σενάριο του Στίβεν Ζαϊλίαν και με πρωταγωνιστές τους Λίαμ Νίσον, Ρέιφ Φάινς και Μπεν Κίνγκσλεϊ. Το πολεμικό βιογραφικό δράμα συγκίνησε τον κόσμο, και στην απονομή των Όσκαρ που έγινε στις 22 Μαρτίου του 1994 κέρδισε επτά Όσκαρ μεταξύ των οποίων και καλύτερης ταινίας.

«Οι πραγματικές ιστορίες από το μέγεθος και την τραγωδία του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να ξεχαστούν ποτέ. Τα διδάγματα της ταινίας για την καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας αντηχούν μέχρι σήμερα. Η ταινία έδωσε τη δυνατότητα στο κοινό να εξερευνήσει, να σταθεί ενάντια σε κάθε μορφή μίσους, και τελικά να δει τι μπορεί να συμβεί στον κόσμο αν δεν επαγρυπνεί», έχει δηλώσει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. 

Facebook
Twitter

Voucher 1000€ για 80.000 ανέργους

Ωδείο Μ. Συκάκη: Υψηλό επίπεδο σπουδών & Σύγχρονες εκπαιδευτικές μέθοδοι
Επισκευές οικιακών συσκευών παντός τύπου «Πετρακόπουλος Γιώργος»
Το “METRO Cash & Carry” Κομοτηνής αναζητά οδηγούς διανομής

ΔΗΜΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ: ΟΧΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

(VIDEO) Η ΔΕΥΑ Κομοτηνής προτατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία
Εφημερεύοντα Φαρμακεία Κομοτηνή

Voucher 1000€ για 80.000 ανέργους

ΠΑΡΤΕ... ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ
Η SUNLIGHT ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ

Νέες γεύσεις, “αντικριστών” ψητών, σας περιμένουν στον “Μπουφέ του Σταθμού” στην Κομοτηνή
Κομοτηνή: Ό,τι θέλεις delivered by efood