Πριν λίγες μέρες ο γνωστός καρδιολόγος της Κομοτηνής κ. Πασχάλης Σόφτας, με ένα αυστηρό βιντεομήνυμα, καλούσε τον κόσμο να παραμείνει στο σπίτι του τονίζοντας πως “ο ιός σκοτώνει. Μόνο αν μείνουμε όλοι σπίτι και δεν μεταδοθεί σε άλλους ανθρώπους θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε”.

Σήμερα επανέρχεται, και προϊδεάζοντας την τοπική κοινότητα οτι ο πόλεμος με τον φονικό ιό θα διαρκέσει για αρκετό καιρό ακόμη, επαναλαμβάνει την αναγκαιότητα να κάνουμε όλοι αυτά που συνιστούν οι επιστήμονες, διότι όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει, “δεν θα έχουμε και πολλές αντοχές σε ένα δεύτερο ανθεκτικότερο κύμα…”.

Η ανάρτηση του κ. Σόφτα:

“Σήμερα δυστυχώς απ’ ότι πληροφορήθηκα, έχασε τη μάχη με τον κορωνοϊό και ο πρώτος ιατρός στην Ελλάδα που βρέθηκε εξ αρχής στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος.

Λοιπόν, επειδή πολλοί θα με πουν τρομολάγνο και θα με χλευάσουν όταν με δουν με τη μάσκα ffp3 στο μάρκετ, θα τα γράψω μία τελευταία φορά τα του κορωνοϊού και ελπίζω να εισακουστώ για το καλό όλων μας.

Βέβαια, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η γνωστή πλέον σε όλους καμπύλη των κρουσμάτων του ιού για την Ελλάδα, εξελίσσεται αρκετά καλύτερα σε σχέση με άλλες χώρες. Ίσως (ΙΣΩΣ), σε λίγες μέρες ο αριθμός τους να μειωθεί αρκετά αν ΟΛΟΙ κάνουμε αυτά που πρέπει.

Λοιπόν, σας το λέω από καρδιάς: Δεν υπάρχει λόγος να χαλαρώνουμε και να χαιρόμαστε, ούτε τώρα ούτε σε 10 ή σε 20 μέρες. Και προπάντων, μην αρχίσουμε και βγαίνουμε από το σπίτι και να κοκορευόμαστε ότι τα πάμε καλύτερα απ’ όλους.

Αν με ρωτήσετε για το τι μέλλει γενέσθαι, θα σας παραπέμψω στα κριτήρια με τα οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει το τέλος μιας επιδημίας. Για παράδειγμα, για εκείνη του Ebola, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελειώνει μετά από δύο πλήρεις περιόδους επώασης κατά τις οποίες δεν καταγράφονται νέα κρούσματα. Για τον Ebola αυτό σημαίνει 42 μέρες. Γύρω στις 30 είναι για τον SARS-CoV-2 και γενικά για τους κορωνοϊούς. Ακολούθως ζητείται από κάθε χώρα να συνεχίσει να κρατάει ένα υψηλό επίπεδο ασφάλειας για ακόμα 90 ημέρες.

Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός, αλλά να γίνει ξεκάθαρο σε όλους:

Όταν θα δούμε το φως στην άκρη του τούνελ, θα λείπουν ακόμη αρκετά χιλιόμετρα για να βγούμε.

Γι’ αυτό μην παρασυρόμαστε από την ευφορία, τον καλό καιρό, και αρχίσουμε να αγκαλιάζουμε και να φιλάμε γνωστούς και φίλους, και ας μείνουμε στο σπίτι μας όσο περισσότερο γίνεται, μέχρις ότου οι ειδικοί επιδημιολόγοι μας το πουν.

Η κανονικότητα θα επιστρέψει σιγά-σιγά, θα ξαναξεκινήσουν οι δραστηριότητες και θα ξαναρχίσουμε να ψιθυρίζουμε κουτσομπολιά στο αυτί, θα γυρίσουμε στο γραφείο, στο σχολείο, στη δουλειά, και θα αφήσουμε επιτέλους τον καναπέ. Κι ας προσπαθήσουμε να είμαστε ακόμα αναγνωρίσιμοι, τουλάχιστον από τους γνωστούς μας, με τους οποίους θα ξαναπάμε στην ταβέρνα. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Οπότε, συμπερασματικά, αν όλα μα όλα πάνε καλά, και είμαστε και κωλόφαρδοι εκτός από αισιόδοξοι, θα κάνουμε μια γιορτή τον Δεκαπενταύγουστο μαζί με τους φίλους και τους συγγενείς μας.

Ας μη γινόμαστε, λοιπόν, εγκληματικά ανόητοι, γιατί ειλικρινά δεν θα έχουμε και πολλές αντοχές σε ένα δεύτερο ανθεκτικότερο κύμα…

Capito tutto?”.