«Ω καιροί» | Ποίημα της Μαρίας Πασχάλη*

 

Τ’ αλεξιβρόχια τρέμουν οι σκιές
μην πάθει το αλώβητο πετσί τους
πέφτεις μες΄την πλάνη που επιφύλαξε
η κίβδηλη εποχή τους.

Και δεν στερείσαι εποχές
δεν τρως περίσσειες μέρες
μιάσματα μοιάζουν οι βροχές
καλύπτεσαι το αδιάβροχο
επαχθές.

Δεν είναι οι σκιές οφθαλμαπάτες
κι ας νόμισες πτωχαλαζών τον ουρανό
που στέλνει και το φως του.
στο κάτω-κάτω,
υφέρπουσα συννεφιά γεννάει τις σταγόνες

δεν βλέπεις,
κοίταξες καλά μα δεν είδες
σου είπα, είναι ενδελεχής ο ήλιος
σε εξαπάτησε για ακόμα μια φορά.
Αυτά τρέμουν οι σκιές.
Αυτά, τ’ αλεξιβρόχια.

 

* Η Μαρία Πασχάλη είναι φοιτήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ.