• του Κωνσταντίνου Ιατρίδη, Αντιπτεράρχου (Ι) ε.α., Επίτιμου Δ/κτή ΔΑΥ, Στρατιωτικού Αναλυτή, Πολιτευτή Ροδόπης με τη ΝΔ.

Είναι γεγονός ότι η Τουρκία εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό και το χρησιμοποιεί ως μέσο πίεσης για την επίτευξη των επιδιώξεών της, που είναι αφενός μεν η απόσπαση περισσότερων χρηματοδοτήσεων από την Ε.Ε., και αφετέρου η πληθυσμιακή αλλοίωση της Ελλάδος.

Άλλωστε, το σχέδιο Οζάλ είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια: Εγκαθιστούν εκατομμύρια μουσουλμάνους εποίκους στην Ελλάδα, και την κατακτούν πληθυσμιακά. Απλό και ευφυέστατο το σχέδιο, σε πλήρη εξέλιξη από τον Ερντογάν. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούμε χωρίς ιδεοληψίες και αυταπάτες.

Ποια είναι όμως η πολιτική της Ελλάδος στο μείζον αυτό Εθνικό πρόβλημα; Μέχρι τα τέλη του 2014 η πολιτική της χώρας στο μεταναστευτικό στηριζόταν στο αφήγημα εντοπισμός-αποτροπή και διάσωση, καθώς και στη δημιουργία κλειστών ελεγχόμενων χώρων φιλοξενίας. Η αποτροπή βασιζόταν στον εντοπισμό των διακινητών στα όρια ευθύνης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Στόχος ήταν η αποτροπή εισόδου των διακινητών στα όρια ευθύνης ελέγχου της Ελλάδος, ώστε ο εντοπισμός και η ευθύνη διάσωσης να παραμένει στην Τουρκία. Η τακτική αυτή μπορεί να μην ήταν επιτυχής σε όλες τις περιπτώσεις, ωστόσο λειτουργούσε αποτρεπτικά και δημιουργούσε την αίσθηση ότι τα σύνορα της χώρας φυλάσσονταν.

Από το 2015 όμως και μετά, δυστυχώς, η ιδεοληπτική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με την πολιτική των ανοικτών συνόρων και με τις ανόητες δηλώσεις του τότε πρωθυπουργού κ. Τσίπρα ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα και ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, άνοιξε τα σύνορα με αποτέλεσμα να περάσουν στη χώρα μας εκατοντάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες, με συνέπεια να δημιουργηθεί η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα και που όλοι γνωρίζουμε.

Η σημερινή Κυβέρνηση – και αυτό πρέπει να επισημανθεί – πήρε μέτρα που αποφασίστηκαν στο πρόσφατο ΚΥΣΕΑ για τη φύλαξη των συνόρων (ενίσχυση μέσων του Λιμενικού Σώματος, σύστημα επιτήρησης συνόρων, επιτάχυνση διαδικασιών ασύλου, κ.λπ.), τα οποία βέβαια κινούνται προς στη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν είναι αρκετά για να αντιμετωπίσουν το μεγάλο αυτό Εθνικό πρόβλημα που άπτεται της Εθνικής Ασφάλειας της Χώρας, όπως ανέφερε και ο ΥΕΘΑ. Διότι το να δημιουργήσεις μόνο καλύτερες συνθήκες διαμονής και να δημιουργήσεις νέα Hot Spots ανά την ελληνική επικράτεια μεταφέροντας χιλιάδες παράνομους μετανάστες, δεν επιλύεις το πρόβλημα. Επιπλέον, η συνεχής μεταφορά των παράνομων μεταναστών από τα νησιά στην ενδοχώρα, δημιουργεί χώρο στα νησιά για να έλθουν οι επόμενοι, και αυτό γίνεται συνεχώς!

Γεμίζει η Ελλάδα με μουσουλμάνους και αλλοιώνεται ο πληθυσμός, και αυτό είναι το πιο σοβαρό σε συνδυασμό και με το δημογραφικό πρόβλημα.

Αυτό που πρέπει να προσέξει επίσης η Κυβέρνηση, και ειδικά στη Θράκη, είναι να μη μεταφέρει μετανάστες. Είναι απαγορευτικό και θα είναι ολέθριο λάθος αν το κάνει. Είναι θέμα Εθνικής Ασφάλειας, είναι μείζον Εθνικό θέμα.

Η μεταναστευτική πολιτική δεν θα πρέπει να αφορά μόνο στη διαχείριση αυτών που με διαφόρους τρόπους καταφθάνουν στη χώρα παράνομα, αλλά θα πρέπει επιτέλους η χώρα να στείλει και μήνυμα στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ότι τα σύνορα φυλάσσονται και φυλάσσονται αποτελεσματικά· και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με το επιχειρησιακό δόγμα της αποτροπής. Αποτροπή σημαίνει φυλάσσω αποτελεσματικά τα σύνορα και δεν επιτρέπω σε κανέναν να περάσει παράνομα. Αυτό κάνουν οι σοβαρές χώρες.

Για όσους, δε, επικαλούνται επιχειρήματα του τύπου «η Ελλάδα λόγω γεωγραφικής ιδιαιτερότητας δεν μπορεί να προστατέψει τα σύνορά της», και «τι να κάνουμε, να τους πνίγουμε;» ή «είμαστε υποχρεωμένοι να τους δεχόμαστε από τις διεθνείς συμβάσεις που έχουμε υπογράψει ως χώρα», είναι ψευτοδιλήμματα· διότι υπενθυμίζω οτι και η Ισπανία απέχει μόλις μερικά χιλιόμετρα από τις ακτές του Μαρόκου, και έλυσε το πρόβλημα με αποτελεσματικά μέτρα αποτροπής.

Πέραν της αποτελεσματικής φύλαξης των συνόρων, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να πιέσει τους Ευρωπαίους εταίρους της – για την ακρίβεια να το θέσει ως πρώτη προτεραιότητα – ώστε η Ευρώπη να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της καθ’ ότι το πρόβλημα είναι Ευρωπαϊκό.

Κάποιες προτάσεις οι οποίες κατά την εκτίμησή μου μπορούν να αποτελέσουν μέτρα αποτροπής, είναι:

  • Απομάκρυνση όλων των ΜΚΟ μέχρι να ελεγχθούν από την εφορία, το υγειονομικό, την αστυνομία, την αρμόδια υπηρεσία για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.
  • Να ξηλωθούν άμεσα τα δίκτυα διακίνησης ανθρώπων.
  • Η κυβέρνηση να καταγγείλει διεθνώς την Τουρκία για μεθοδευμένη και σκόπιμη αποστολή ξένων στην Ελλάδα.
  • Απόρριψη κάθε αίτησης ασύλου όσων εισέρχονται παράνομα στη χώρα και χωρίς χαρτιά. Άτομα που εισβάλουν κατά αυτόν τον τρόπο στην Ελλάδα, θα πρέπει να μπαίνουν σε καθεστώς απέλασης. Προϋπόθεση για παροχή ασύλου να είναι η απόδειξη του αιτούντος πως υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του στην περιοχή που βρισκόταν πριν έλθει παράνομα στη χώρα, δηλαδή στην Τουρκία.
  • Αλλαγή της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας.
  • Ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλάκης, γνωστός ως FRONTEX, να μεταφερθεί στην Τουρκία ώστε η ταυτοποίηση να γίνεται εκεί· και επιπλέον, σε συνεργασία με την εκεί ακτοφυλακή και την στρατοφυλακή, να ελέγχει τα παράλια της Τουρκίας από όπου αναχωρούν οι μετανάστες.
  • Τα χρήματα που δίδει η Ε.Ε. να δίνονται στην Κυβέρνηση και όχι στις ΜΚΟ.
  • Άμεση εμπλοκή της ΕΥΠ στο μεταναστευτικό για την εξάρθρωση κυκλωμάτων δουλεμπόρων.
  • Στον Έβρο, επέκταση του ήδη υπάρχοντος φράχτη, τοποθέτηση συστημάτων ασφαλείας (καμερών, προβολέων, κ.λπ.), και αποτελεσματικότερη φύλαξη.

Διαφορετικά οι συνέπειες για την Ελλάδα, αν δεν ληφθούν αυστηρά και τολμηρά μέτρα αποτροπής, αναμένονται να είναι συνταρακτικές.