– «Η εκλογή ενός ανθρώπου νέου και στην ηλικία και στις ιδέες, εγγυάται μια τέτοια προοπτική καθώς η παρουσία ενός ηγέτη μακράς πνοής θα βάλει τέλος σε λογικές μετάβασης και προσωπικές στρατηγικές».

– του Δημήτρη Χαδόλια, ιατρού, μέλους ΝΟΔΕ Ροδόπης ΝΔ.

Προνομιακή ομάδα και “σύμβολο αγωνιστικότητας” του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξαν οι καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών. Είναι προφανές πως σε ένα σύγχρονο δυτικό κράτος, πολύ περισσότερο στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, είναι εντελώς παρωχημένο το μοντέλο ύπαρξης μόνιμου προσωπικού δημοσίων υπαλλήλων στον τομέα της καθαριότητας. Στην περίπτωση που υπάρχουν δεδομένες υποχρεώσεις της χώρας σχετικές με την κινητικότητα και τις προσλήψεις, είναι σαφές πως απόλυτη προτεραιότητα πρέπει να δίδεται στους ευαίσθητους τομείς της υγείας, της άμυνας και της παιδείας. Στην περίπτωσή μας όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε την επαγγελματική αυτή ομάδα ως “πολιορκητικό κριό” άλωσης της εξουσίας. Έτσι, οι προεκλογικές κινητοποιήσεις των καθαριστριών τύγχαναν καθημερινής τηλεοπτικής προβολής, συνεπικουρούμενες από το στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από την αφρόκρεμα των “προοδευτικών” εκπροσώπων της τέχνης και του πολιτισμού. Μετεκλογικά ο κλάδος έγινε δεκτός από τον πρωθυπουργό στο μέγαρο Μαξίμου, το κόκκινο γάντι βρήκε μια θέση στον κόσμο των συμβόλων πλάι στο σφυροδρέπανο, και ξεκίνησαν οι επαναπροσλήψεις (συνοδευόμενες μάλιστα και με εύστοχες μετατάξεις στο υπουργείο δικαιοσύνης) καθώς θεωρήθηκε πως οι διαθέσιμες προσλήψεις πρέπει να γίνουν στον τομέα της καθαριότητας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣΟ πολιτικός που συνέδεσε το όνομά του με την πολιτική μεταρρυθμίσεων στον τομέα της δημόσιας διοίκησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συγκέντρωσε τα βέλη όλων όσων θεώρησαν ότι επιτίθεται από σκοπιά νεοφιλελεύθερη στον αγγελικά πλασμένο κόσμο του ελληνικού δημοσίου. Οι αποφάσεις της κυβέρνησης Σαμαρά που με θάρρος εφάρμοσε, ήταν δύσκολες αλλά αναγκαίες. Το γεγονός ότι πέραν των αναμενομένων αντιδράσεων, δέχθηκε και πολλά βέλη εξ΄οικείων, πιστοποιεί πως ο κρατισμός και ο λαϊκισμός αποτελούν παθογένειες που διαπερνούν όχι κάθετα αλλά οριζόντια το φάσμα της πολιτικής. Οι αποφάσεις που θα κληθεί να λάβει μια χρηστή διακυβέρνηση με στόχο την ανόρθωση της χώρας, είναι βέβαιο πως θα θίξουν τα κατεστημένα συμφέροντα του βαθέως κράτους. Εξίσου βέβαιο είναι πως όσοι βολεύονται με τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις, δεν θα σκεφθούν ποτέ την πραγματική οικονομία που πλήττεται λόγω της ύπαρξής τους. Οι αντίπαλοι της παράταξης θα δημιουργούν όσο ακόμη διαθέτουν ιδεολογική ηγεμονία, συνθήκες πολιτικά και επικοινωνιακά ασφυκτικές σε όποιον αποπειράται να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Αντιπροσωπευτικότατη μικρογραφία των ανωτέρω, ήταν  η υπόθεση των καθαριστριών.

Η 10η Ιανουαρίου πρέπει να δώσει στη χώρα αυτό που της λείπει. Μια αρραγή, ψυχωμένη ομάδα, με προοπτική σύντομης άσκησης της εξουσίας. Ομάδα απόλυτα ταγμένη στην άσκηση των αναγκαίων φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, των οποίων η εφαρμογή παντού στον δυτικό κόσμο συνδέθηκε με αύξηση της ποιότητας ζωής. Είναι μια μάχη που πρέπει να δοθεί· που στα αρχικά της στάδια αναγκαία και ικανή συνθήκη είναι η βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών, που μεσοπρόθεσμα θα συνδεθεί και με αλλαγές στην καθημερινότητα των πολιτών. Ναι, για να ευημερούν οι πολίτες στον κόσμο της λογικής, πρέπει να ευημερούν και οι αριθμοί· κάθε τι το διαφορετικό, υπόσχεται στην καλύτερη περίπτωση ευκαιριακή, βραχύβια ευμάρεια, στηριγμένη σε πήλινα πόδια σαν αυτή της προμνημονιακής εποχής που οδήγησε στην οδυνηρή χρεοκοπία.

Η εκλογή ενός ανθρώπου νέου και στην ηλικία και στις ιδέες, εγγυάται μια τέτοια προοπτική καθώς η παρουσία ενός ηγέτη μακράς πνοής θα βάλει τέλος σε λογικές μετάβασης και προσωπικές στρατηγικές. Θα είναι πια εφικτό η παράταξη να λειτουργεί σαν μια ισχυρή φάλαγγα, σαν πολλαπλασιαστής της ισχύος των προσπαθειών και και των δυνατοτήτων του στελεχιακού δυναμικού της. Τότε μόνο η παράταξη θα πάψει να είναι μια “ξεσκονίστρα” (μια και αρχικά για καθαρίστριες έγινε λόγος), χαμένων ευκαιριών, αλλά αυτό που η ιδρυτική της διακήρυξη της επιβάλλει: “…η πολιτική παράταξη του ταυτίζει το Έθνος με τον Λαό, την Πατρίδα με τους Ανθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Εθνική Ανεξαρτησία με τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Έννομη Τάξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη…”.