• του Κωνσταντίνου Ιατρίδη*.

Η Τουρκία καθημερινά αυξάνει την προκλητικότητά της, αυξάνει την ένταση, και δημιουργεί συστηματικά κλίμα κρίσης. Ο Ερντογάν αλλά και άλλοι αξιωματούχοι της γείτονος, θέτουν συνεχώς σε αμφισβήτηση το διεθνές καθεστώς της Συνθήκης της Λωζάνης, αμφισβητούν την κυπριακή ΑΟΖ, αγνοούν το Διεθνές Δίκαιο, προβαίνουν σε παράνομες ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ, και γενικά προσπαθούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και στο Αιγαίο, με στόχο να μας οδηγήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η ερμηνεία κάποιων ότι ο Ερντογάν με αυτά που λέει απευθύνεται στο εσωτερικό της Τουρκίας λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει, εκτός από αφελής είναι και εθνικά επιζήμια, καθ’ όσον είναι μια υπεραπλουστευμένη προσέγγιση που δημιουργεί συνθήκες εφησυχασμού και κατευνασμού απέναντι στην επιθετική πολιτική του αλλοπρόσαλλου και επιθετικού γείτονα μας, όπως αυτή πλέον εκφράζεται στον τουρκικό «Εθνικό Όρκο» που προετοιμάστηκε από τον Κεμάλ και ψηφίστηκε από την τουρκική εθνοσυνέλευση.

Ένα μέρος του «Εθνικού Όρκου» αναφέρεται στο Ιράκ και στη Συρία, ένα μέρος στη «Γαλάζια Πατρίδα», και ένα μέρος στη Δυτική Θράκη. Όλοι οι ηγέτες της Τουρκίας δεσμεύονται από τον «Εθνικό Όρκο», και βεβαίως ακολουθούν όλοι την ίδια πολιτική και έχουν τις ίδιες διεκδικήσεις, όποιος και αν είναι στην εξουσία. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούμε.

Οι πολλαπλές παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου, οι στοχευμένες υπερπτήσεις, η «βιομηχανία ΝΟΤΑΜ» που αφορούν στην έμπρακτη αμφισβήτηση των ορίων του FIR Αθηνών, η δέσμευση τεραστίων περιοχών στο Αιγαίο για ασκήσεις που συμπεριλαμβάνουν και ελληνικά νησιά, αλλά και η στην πράξη όλο και πιο έντονη αμφισβήτηση των διοικητικών ορίων έρευνας και διάσωσης με έναν «βομβαρδισμό» NAVTEX, είναι στοιχεία που θα πρέπει να μας ανησυχούν ιδιαίτερα και να τα αξιολογήσουμε με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα.

Η κατευναστική πολιτική που ακολουθείται εδώ και χρόνια δείχνει πως αδυνατούμε να αντιληφθούμε τι κρύβουν πίσω τους όλα αυτά που προαναφέρθηκαν. Αυτό επιτείνεται από την παντελή και διαχρονική απουσία μακρόχρονης εθνικής στρατηγικής και πολιτικής εθνικής άμυνας, για την οποία όμως ευθύνονται όλα τα κόμματα και οι Κυβερνήσεις μετά το 1974.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι με ανούσιες δηλώσεις γενικά περί αποτροπής και σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και με αυτοσχέδιες κινήσεις πρόσκαιρου εντυπωσιασμού, δεν αντιμετωπίζεται η τουρκική επιθετικότητα. Επιβάλλεται να γίνει άμεσα αντιληπτό από τα πολιτικά κόμματα και φυσικά τον ελληνικό λαό, ότι η Ισχύς είναι το κυρίαρχο νόμισμα στις Διεθνείς Σχέσεις. Τις Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο θα πρέπει να είμαστε σε θέση εμείς οι ίδιοι ως χώρα να κατοχυρώνουμε. Ο Hans Morgenthau, ο διαμορφωτής της σύγχρονης πολιτικής σκέψης, στο βιβλίο του «Πολιτική μεταξύ των εθνών», υποστηρίζει ότι «βιώσιμο είναι εκείνο το κράτος το οποίο είναι επαρκώς ισχυρό για να μπορεί να εφαρμόζει για την επικράτειά του τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου».

Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι το Διεθνές Δίκαιο είναι το συμφέρον της χώρας με άλλα μέσα, δηλαδή με ισχυρές ένοπλες δυνάμεις. Επομένως, η διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας και ότι με αίμα κερδήθηκε στους πολέμους, δεν εναπόκειται ούτε στους Ευρωπαίους και στο ΝΑΤΟ, αλλά ούτε και στο «ξανθό γένος», όπως κάποιοι άλλοι επίσης φαντασιώνονται. Εναπόκειται σε ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος με τα μέσα που διαθέτει.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις αυταπάτες, και ας αντιληφθούμε ότι η Τουρκία με τις παράνομες διεκδικήσεις και με την ελεγχόμενη ένταση που καλλιεργεί, προετοιμάζει σκηνικό κρίσης έχοντας απώτερο στόχο την ανατροπή του παρόντος status quo! Πάντα τον είχε! Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Συνεχής και εντατική στρατιωτική προετοιμασία, αποτρεπτική στρατηγική, διπλωματική εκστρατεία, και δημιουργία αρραγούς εθνικού μετώπου, είναι τα πρώτα αναγκαία που πρέπει να ξεκινήσουν…χθες! Με αυτόν τον τρόπο αποσοβείται μία κρίση!

Με απλά λόγια, η αποτροπή είναι η αντίληψη που έχει ο αντίπαλος (μετά από εκτιμήσεις και πριν αποφασίσει να ενεργήσει), ότι σε οποιασδήποτε μορφής χαμηλής ή υψηλής έντασης σύγκρουση που θα προκαλέσει, το κόστος που θα καταβάλει θα είναι μεγαλύτερο ή τουλάχιστον ίσο με το όφελος που επιδιώκει. Η αποτροπή πρέπει να είναι αξιόπιστη· και είναι αξιόπιστη όταν αυτή πείθει τον αντίπαλο ότι θα χρησιμοποιηθεί και ότι δεν πρόκειται για μία…μπλόφα, και γι’ αυτό επιβάλλεται να είναι διακηρυκτική. Πρέπει να γίνεται αντιληπτή από τους Τούρκους

Αυτό το μήνυμα πρέπει να στείλουμε στην Τουρκία. Μπορούμε να το κάνουμε, αρκεί να υπάρξει αποφασιστικότητα και Εθνική συνεννόηση!

*Ο Κωνσταντίνος Ιατρίδης είναι Αντιπέραρχος (Ι) ε.α., Επίτιμος Δ/κτής ΔΑΥ, Στρατιωτικός Αναλυτής, Πολιτευτής Ροδόπης με τη ΝΔ.

Advertisement