Κίνητρα στις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα και της τοπικής αυτοδιοίκησης που απασχολούν ανέργους 55-67 ετών στο πλαίσιο προγράμματος του ΟΑΕΔ, ώστε να διατηρήσουν τους εν λόγω εργαζομένους στο δυναμικό τους μετά τη λήξη του προγράμματος, ζητά ο Βουλευτής Ροδόπης του ΚΙΝΑΛ με Ερώτηση-παρέμβαση προς τον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση.

Αναλυτικά το τεκμηριωμένο κείμενο της παρέμβασης του Βουλευτή:

«Τον Σεπτέμβριο του 2017 ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για το πρόγραμμα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) που αφορά την επιχορήγηση επιχειρήσεων, φορέων και οργανισμών του δημοσίου τομέα, καθώς και επιχειρήσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού, με σκοπό τη δημιουργία 10.000 νέων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης, για την απασχόληση μακροχρόνια ανέργων ηλικίας 55 έως 67 ετών (ΦΕΚ Β’ 2307/7-7-2017).
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο σχετικό ΦΕΚ, η διάρκεια του προγράμματος για την πρόσληψη μακροχρόνια ανέργων, ορίζεται στους δώδεκα μήνες, με δυνατότητα επέκτασης για άλλους δώδεκα μήνες, ύστερα από αίτηση που θα υποβάλει η δικαιούχος επιχείρηση εντός τριάντα ημερολογιακών ημερών πριν ή ύστερα από τη λήξη του δωδεκαμήνου απασχόλησης.
Με βάση τα παραπάνω γίνεται σαφές πως για τις επιχειρήσεις και κατ’ επέκταση για τους μακροχρόνια ανέργους που εντάχθηκαν στο εν λόγω πρόγραμμα ήδη από το 2017, η διάρκειά του έχει ολοκληρωθεί ή θα ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2019, καθώς συμπληρώνονται ημερολογιακά τα δύο δωδεκάμηνα, και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει δυνατότητα νέας επέκτασης του προγράμματος.
Αυτό πρακτικά σημαίνει πως άτομα της ευαίσθητης ηλικιακής ομάδας 55–67 ετών που ωφελήθηκαν από το συγκεκριμένο πρόγραμμα, οδηγούνται εκ νέου στην ανεργία, ακόμη και αν μετά από 24 μήνες εργασίας εξυπηρετούν πια πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις επιχειρήσεις που απασχολήθηκαν ή απασχολούνται. Παράλληλα γίνεται φανερό πως με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μια επικίνδυνη ανακύκλωση ανεργίας, και μάλιστα για άτομα που είτε έχουν συμπληρώσει τα απαιτούμενα ένσημα αλλά δεν έχουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση, είτε τους υπολείπονται λίγα ένσημα για να θεμελιώσουν το δικαίωμα σύνταξης.
Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, και παρά τα όσα ευεργετικά προσφέρουν τέτοιου είδους απαραίτητα προγράμματα, δεν μπορούμε να μιλάμε για αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανεργίας, αλλά για επιφανειακές μειώσεις των ποσοστών ανεργίας της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας ανέργων. Για τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων εργασίας απαιτούνται πολιτικές που δεν θα επικεντρώνονται μόνο στο κατά πόσο αυξήθηκε ή μειώθηκε ο αριθμός των ανέργων, αλλά στα ποιοτικά και εξατομικευμένα στοιχεία που κρύβονται πίσω από τα απρόσωπα ποσοστά και που αποκαλύπτουν την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες, οι οποίοι με αυτές τις πρακτικές βρίσκονται ουσιαστικά σε μια αέναη αναζήτηση εργασίας.
Κατόπιν των παραπάνω ερωτάσθε:

  • Σκοπεύετε να δώσετε κίνητρα στις επιχειρήσεις, στους φορείς και στους οργανισμούς του δημοσίου τομέα που εντάχθηκαν στο παραπάνω πρόγραμμα, προκειμένου να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος;
  • Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός για τα άτομα ηλικίας 55–67 ετών που απασχολήθηκαν ή συνεχίζουν να απασχολούνται ως το τέλος του 2019 στο εν λόγω πρόγραμμα, ώστε να μην εγγραφούν εκ νέου στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ;
  • Με ποιες συγκεκριμένες πολιτικές θα αντιμετωπίσετε την ανακύκλωση της ανεργίας ειδικά για τα άτομα της ευαίσθητης ηλικιακής ομάδας 55–67 ετών;».
Advertisement