“Ζούμε και πάλι στιγμές 2016”. Με αυτή τη φράση οι εργαζόμενοι στη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων Καβάλας, συνοψίζουν τα τεκταινόμενα των τελευταίων ημερών.

“Παραμονή Πρωτοχρονιάς απαγορεύτηκε σε εργαζόμενους να μπούνε στο εργοστάσιο. Υπεύθυνος για όλα ο γνωστός και μη εξαιρετέος στους κύκλους κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Δημιουργώντας συνέχεια νέες εταιρείες μέσα στο εργοστάσιο, προσπαθεί να κρύψει τα χρέη προς το ελληνικό δημόσιο και καταστρατηγεί τα δικαιώματά μας”, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, οι οποίοι κατηγορούν τον Λαυρ. Λαυρεντιάδη για προσπάθεια εξαπάτησης της κοινής γνώμης και πρόκλησης κοινωνικού αυτοματισμού στρέφοντας εργαζομένους κατά συναδέλφων τους.

Συγκεκριμένα, σε σχετικό δελτίο Τύπου που εξέδωσαν, αναφέρουν:

“Δύο επιστολές γεμάτες ψέματα και συκοφαντίες για να κρυφτεί ο Λαυρεντιάδης πίσω από την αλήθεια! Ο κ. Λαυρεντιάδης για ακόμη μία φορά επιλέγει να διαβουλευτεί με τους εργαζομένους του μέσω επιστολών τις οποίες δημοσιοποιεί στον Τύπο προτού καλά-καλά τις λάβει το Σωματείο. Ο λόγος για τον οποίο λειτουργεί έτσι, είναι πλέον ολοφάνερος. Επιδιώκει ο κ. Λαυρεντιάδης να δημιουργήσει εντυπώσεις και να εξαπατήσει την κοινή γνώμη, να προκαλέσει τον κοινωνικό αυτοματισμό, και να στρέψει εργαζόμενους εναντίον των συναδέλφων τους. Αυτή τη φορά όμως δεν είναι τόσο εύκολο γι’ αυτόν, καθώς η Καβάλα γνωρίζει πλέον τις τακτικές του, έζησε την εγκληματική συμπεριφορά του, και δυστυχώς υπέστη τις συνέπειες που είχε αυτή. Το Σωματείο μας νιώθει την ανάγκη να απαντήσει στις επιστολές αυτές, όχι γιατί θέλει να επηρεάσει την κοινή γνώμη, αλλά γιατί πάντα το σύνθημά μας ήταν και θα είναι «όλα στο φως»! Την 28/12/2019 ενημερωθήκαμε από συναδέλφους μας ότι τους αναγκάζουν εντός του εργοστασίου να υπογράψουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου με μια «νέα» εταιρία, την «ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΒΑΛΑΣ», η οποία θα αναλάβει την άδεια λειτουργίας του εργοστασίου την 1-1-2020. Μέχρι την στιγμή εκείνη εμείς δεν είχαμε καμία ενημέρωση γι’ αυτό. Καμία διαπραγμάτευση δεν έγινε μεταξύ των εταιριών για το αν θα συνεχίσουν οι εργαζόμενοι να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην «νέα εταιρία», διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν διαφορετικές εταιρίες. Η μόνη διαπραγμάτευση, είναι αυτή που ο κ. Λαυρεντιάδης έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό. Αποφασίστηκε λοιπόν από τον κ. Λαυρεντιάδη – προφανώς διότι στα συμφωνητικά που είχαμε υπογράψει την 1-1-2018 είχαν συμβληθεί όλες οι έως τότε εν λειτουργία εντός του εργοστασίου εταιρίες – να δημιουργήσει μια άλλη εταιρία, να την βαφτίσει – με το όχι και τόσο πρωτότυπο όνομα – «ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΒΑΛΑΣ», και μέσω αυτής να καταστρατηγήσει για ακόμη μία φορά τα εργασιακά δικαιώματα όλων ημών, εκβιαστικά, την τελευταία ημέρα του έτους. Και λέμε όλων, γιατί με τον τρόπο αυτό δεν θέλει μόνο να αποδεσμευτεί από τα ιδιωτικά συμφωνητικά που υπέγραψε με τα μέλη του Σωματείου μας δύο χρόνια πριν, αλλά κυρίως θέλει να στερήσει από τους εκατοντάδες εργαζόμενους εντός του εργοστασίου την δυνατότητα να διεκδικήσουν να αναγνωριστεί, ότι οι συνεχόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου που υπογράφουν, υποκρύπτουν σύμβαση αορίστου χρόνου. Ενημερωθήκαμε ότι αν δεν υπογράψουμε μια σύμβαση δανεισμού, την οποία ουδέποτε είδαμε και δεν ξέραμε το περιεχόμενο της, με μία εταιρία για την οποία γνωρίζαμε μόνο τον διακριτικό της τίτλο, δεν θα συνεχιζόταν η εργασιακή μας σχέση εντός του εργοστασίου! Υπογράφετε ή φεύγετε από το εργοστάσιο! Αυτή είναι η αλήθεια και αυτό έγινε πράξη παραμονή Πρωτοχρονιάς! Η Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας έγινε στις 18:00 την 31-12-2019 διότι ενημερωθήκαμε τηλεφωνικά από τους προϊσταμένους του εργοστασίου ότι δεν θα γίνουν δεκτοί στην εργασία τους όσοι από εμάς εργάζονταν νυχτερινή βάρδια την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Μέχρι την στιγμή έναρξης της γενικής συνέλευσης, δεν είχαμε στην κατοχή μας κανένα κείμενο δανεισμού προς υπογραφή και κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο της νεοεμφανιζόμενης εταιρίας. Δεν θα μπορούσε να παρθεί καμία απόφαση χωρίς να έχουμε τα ανωτέρω. Το κείμενο του δανεισμού μας διαβιβάστηκε με mail στις 2-1-2020 και ώρα 12:30 μ.μ., ενώ έως και σήμερα η εργοδοσία αρνείται να μας δώσει οποιαδήποτε πληροφορία για την εταιρία στην οποία καλούμαστε να εργαστούμε, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις μας. Έχουμε ενημερώσει επανειλημμένα με όλους τους δυνατούς τρόπους τον κ. Λαυρεντιάδη, ότι μοναδική μας βούληση και επιθυμία είναι να συνεχίσουμε να προσφέρουμε προσηκόντως και πραγματικώς τις υπηρεσίες μας στο χώρο του εργοστασίου ως εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου, όπως ακριβώς η εργασιακή μας σχέση διατυπώνεται στις συμβάσεις εργασίας μας και στο ιδιωτικό συμφωνητικό εξωδικαστικής επίλυσης της διαφοράς που υπογράψαμε στις 1-1-2018. Το τελευταίο συνυπέγραψαν και όλες οι εν λειτουργία εντός του εργοστασίου εταιρίες. Δεν θέλουμε προσωρινή λύση αλλά οριστική, και δεν θέλουμε λύση μόνο για τα μέλη του Σωματείου μας αλλά για όλους τους εργαζομένους της βιομηχανίας. Θέλουμε να υπάρχει νομιμότητα και διαφάνεια. Γιατί δεν συνυπογράφει η νέα εταιρία τα συμφωνητικά μας, όπως τα υπέγραψαν και όλες οι υπόλοιπες εταιρίες; Η προτεινόμενη προς υπογραφή σύμβαση δανεισμού αποτελεί ξεκάθαρο εκβιασμό! Η αλήθεια είναι μία και την γνωρίζουμε όλοι! Η ELFE, στην οποία ανήκει το εργοστάσιο, έχει εκατοντάδες εκατομμύρια χρέη προς το Δημόσιο, τον ΕΦΚΑ, τις τράπεζες, τη ΔΕΗ, τη ΔΕΠΑ κτλ. Όλες οι εταιρίες που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια ανήκουν στον Λαυρεντιάδη και μοναδικός σκοπός της δημιουργίας τους είναι η εκμετάλλευση της μοναδικής λιπασματοβιομηχανίας της χώρας, η οποία ακόμη και σήμερα έχει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κέρδη ετησίως. Με απλά λόγια, ο κ. Λαυρεντιάδης, επί χρόνια απολαμβάνει τα κέρδη χωρίς να πληρώνει τα χρέη του, και παράλληλα ζητάει από το ελληνικό κράτος τη διαγραφή των χρεών. Και μέσα σε όλο αυτό το σκάνδαλο θέλει να ξεφορτωθεί και όλους τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου του εργοστασίου. Παραθέτουμε στο σημείο αυτό ενδεικτικά αποσπάσματα από μία από τις δεκάδες αποφάσεις που εκδόθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας για να δούμε όλοι ποια είναι η αλήθεια: «…Συνοψίζοντας όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω στην παρούσα για την εν τοις πράγμασι σύνδεση των τριών εναγομένων εταιριών, το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι με την παρεμβολή των δεύτερων εναγομένων εταιριών (PFIC LTD και ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ), κατέστη εφικτή η συνέχιση της παραγωγικής δραστηριότητας της πρώτης εναγομένης (ΕΛΦΕ Α.Ε.), η οποία ήταν υπέρχρεη και είχε θέσει ως πρωταρχική επιδίωξή της τη μείωση του μισθολογικού της κόστους. Ειδικότερα, πέραν του τρόπου με τον οποίο οι δεύτερες εναγόμενες (PFIC LTD και ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ) εμφανίστηκαν στο εργοστάσιο λιπασμάτων, προβαίνοντας σε εικοσαετείς μισθώσεις δίχως να διαθέτουν το απαιτούμενο για τη λειτουργία της βιομηχανίας εξειδικευμένο προσωπικό, κατά την εν συνεχεία έναρξη και εξακολούθηση της δραστηριότητάς τους, επέλεξαν να επανδρώσουν τις μισθωμένες μονάδες με εργαζομένους που συνδέονται μαζί τους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, γεγονός που δεν συνάδει με τον μακροχρόνιο χαρακτήρα της επένδυσής τους….». «Εξ όλων όσων προεκτέθηκαν, συνάγεται ότι με την παρεμβολή και δραστηριοποίηση των λοιπών εναγομένων εταιριών (PFIC LTD και ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ), και τις ενέργειες που έλαβαν χώρα από τις αρχές του έτους 2016 και εφεξής, η πρώτη εναγόμενη (ΕΛΦΕ Α.Ε.) εξασφάλισε τη συνέχιση της λειτουργίας του εργοστασίου, αλλά και την απασχόληση των εργαζομένων με πολύ ευμενέστερους για την εργοδοτική πλευρά όρους αμοιβής και εργασίας». Παραθέτουμε επίσης απόσπασμα από το συμφωνητικό που έχουμε υπογράψει την 1-1-2018 και το οποίο ο κ. Λαυρεντιάδης, εντέχνως προσπαθεί να παρερμηνεύσει και να παραβιάσει: «Αν τέλος, προκύψει νέο νομικό πρόσωπο προς ανάληψη της λειτουργίας του εργοστασίου, άπαντες οι εδώ συμβαλλόμενοι θα μεριμνήσουν προς διευθέτηση των διαδικαστικών ενεργειών αδιάκοπτης μεταβίβασης της εργασιακής σχέσης του αφετέρου συμβαλλόμενου, ενώ σε κάθε περίπτωση συνομολογούν ότι η μεταβίβαση αυτή θα επέρχεται και αυτοδικαίως ως αυτόθροη συνέπεια της μεταβίβασης επιχείρησης, εφαρμοζομένου του Π.Δ. 178/2002». Επειδή λοιπόν κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τακτικισμούς, καλούμε ΟΛΕΣ τις εταιρίες που έχουν υπογράψει το Ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ μας, αλλά και τη «νέα» εταιρία, στη Σύσκεψη φορέων που θα γίνει την Κυριακή και ώρα 11 π.μ. στο Δημαρχείο. Εμείς θα είμαστε εκεί γιατί δεν έχουμε να κρύψουμε ή να φοβηθούμε τίποτα, και δεν πρόκειται ποτέ να κρυφτούμε πίσω από επιστολές χωρίς δυνατότητα άμεσης ανταλλαγής απόψεων. Δηλώνουμε ξεκάθαρα πως από πλευράς μας υπάρχει διάθεση εύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης. Επιθυμία μας είναι να καθίσουμε στο τραπέζι του διαλόγου μαζί με όλες τις εμπλεκόμενες εταιρίες, πρόταση που μέχρι σήμερα απορρίπτεται επανειλημμένα από την πλευρά του κ. Λαυρεντιάδη. Τέλος, τα μέλη του Σωματείου μας, νιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε τους πολίτες της Καβάλας για την αμέριστη συμπαράσταση που επέδειξαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα απέναντι μας και κυρίως τις τελευταίες ημέρες. Καλή χρονιά σε όλους!”.

“Οι τύποι με τα μπλε μπουφάν” – Της Αναστασίας Παπαγιαννάκη

“Δεν ξέρω τι λένε οι συμβάσεις, τα ιδιωτικά συμφωνητικά, ποια είναι τα λεγόμενα συμφέροντα και οι υποτιθέμενοι παχυλοί μισθοί. Μα αυτοί οι τύποι με τα μπλε μπουφάν, στα δικά μου μάτια δεν είναι απλά 135 λιπασματάδες που τρέχουν από πόρτα σε πόρτα για να ενημερώσουν τους “φορείς” για το δίκαιο των αιτημάτων τους. Είναι οι ίδιοι “Φορείς” όλης της κοινωνίας και του τρόπου που αυτή έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια τις εργασιακές σχέσεις. “Φέρουν” ένα μήνυμα το οποίο λίγοι έχουν καταλάβει, πολλοί το ψυχανεμίζονται, κι ακόμα περισσότεροι δειλιάζουν να παραδεχτούν: Οτι οι “135” είναι η ΦΩΝΗ όλων μας. Είναι αυτό που κάθε εργαζόμενος και κάθε σοβαρό σωματείο θα έπρεπε να είναι. Είναι η συνείδηση του ΔΙΚΑΙΟΥ και ΚΑΘΑΡΟΥ. Είναι οι άνθρωποι δίπλα μας με τον πόνο του αδικημένου στα μάτια, με το βλέμμα του τρελού που αποκτά κάνεις όταν μπλέκεται ερήμην του σε δικαστήρια με ψευδομάρτυρες, είναι το παιδί που δεν ξαναμίλησε ποτέ με τον πατέρα του επειδή αρνήθηκε να υποκύψει σε εκβιασμούς, είναι ο άντρας που διέλυσε το σπίτι του γιατί δεν δέχτηκε να γίνει δούλος σε μια δουλειά χωρίς “έργο”, είναι η γυναίκα που δέχτηκε προσβολές γιατί δήθεν πριν χρόνια “βολεύτηκε” σε μια εργοστασιακή καρέκλα. Είναι ο φίλος, ο αδερφός, ο πατέρας, είναι εσύ κι εγώ, δεν είναι ΑΥΤΟΙ, είμαστε ΕΜΕΙΣ! Γιατί μας αφορά όλους κάθε θέση εργασίας που χάνεται. Κάθε δικαίωμα που καταργείται. Κι αυτό δυστυχώς δεν το έχουν καταλάβει, ούτε οι “μέσα”, ούτε οι “έξω”, ούτε καν αυτοί που θα χαρίσουν αβίαστα ένα λάικ χωρίς να δουν την ουσία. Κι ο Λαυρεντιάδης δεν είναι ένας. Υπάρχουν εκατοντάδες σαν και δαύτον, “αφεντικά” που χειραγωγούν, που απειλούν, εκβιάζουν, εκμεταλλεύονται και διώχνουν εν μία νυκτί τους εργαζομένους τους. Είναι κι αυτοί οι Λαυρεντιάδηδες της διπλανής πόρτας που σε υποχρέωσαν να δουλέψεις υπερωρία αμισθί, που σου έκοψαν άδειες γιατί έτσι βόλευε, που σε υποχρέωσαν σε καθήκοντα που δεν ήταν δικά σου, που σε υποτίμησαν, σε κορόιδεψαν. Γι’ αυτό ΞΕΒΟΛΕΨΟΥ, ΞΥΠΝΑ, ΑΚΟΥ. Ένωσε τη φωνή σου με τη δική τους. Αύριο μπορεί να είσαι εσύ, ή το παιδί σου στη θέση τους…”.

Advertisement