Την αμέριστη και απερίφραστη στήριξή της στους μαθητές και στις μαθήτριες του Μουσικού Γυμνασίου-Λυκείου Κομοτηνής που από σήμερα προχώρησαν σε κατάληψη του σχολείου τους (δείτε εδώ και εδώ), εκφράζει η αντιπρύτανις Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Καθηγήτρια του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, Ζωή Γαβριηλίδου.

Advertisement

Συγκεκριμένα στη δήλωσή της τονίζει:

«Στηρίζω την κατάληψη των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής. Είναι σημαντικό για ένα εκπαιδευτικό σύστημα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να προσφέρει δυνατότητες εναλλακτικών τύπων σχολείων· καλλιτεχνικών, μουσικών, κλασικών, επαγγελματικών, όσο και αν στοιχίζει αυτό. Η στήριξη τέτοιων σχολείων δίνει το στίγμα ότι η Πολιτεία δεν αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση μονοσήμαντα, αλλά νοιάζεται να δώσει ευκαιρίες στον μαθητικό πληθυσμό να καλλιεργήσουν επιμέρους δεξιότητες και οι μαθητές να γίνουν εν συνεχεία χρήσιμοι πολίτες.

Η υποβάθμιση τέτοιων σχολείων, αντίθετα, δημιουργεί μια αφόρητη ομοιομορφία. Η κατάληψη του Μουσικού διοργανώθηκε άψογα, έγιναν ομάδες περιφρούρησης της κατάληψης από εξωσχολικούς, ομάδες δημοσιοποίησης του γεγονότος, ομάδες διασφάλισης της ασφάλειας στο σχολείο κατά τις μέρες της κατάληψης, ενώ παράλληλα ετοιμάζονται βίντεο με τη δουλειά που γίνεται στο σχολείο, καθώς και εκδηλώσεις από βδομάδα των συνόλων του μουσικού. Αυτό αποδεικνύει τις εμπλουτιστικές εμπειρίες που αποκομίζουν τα παιδιά στο μουσικό σχολείο Κομοτηνής, όπου με κόσμιο τρόπο, επιχειρήματα και θετικές δράσεις, διεκδικούν την αναβάθμιση των μουσικών σχολείων αλλά και τη γενικότερη αγωγή που παίρνουν, που δεν οδηγεί σε μια κατάληψη μπαχαλάκηδων, αλλά ώριμων και συνειδητοποιημένων πολιτών.

Συγχαίρω τους καθηγητές που τους τα δίδαξαν όλα αυτά (το ήθος, την ικανότητα επιχειρηματολογίας, την κόσμια συμπεριφορά), το δεκαπενταμελές που διοργάνωσε με ώριμο τρόπο και άποψη την κατάληψη και τη διαφυλάσσει με πλήρη συναίσθηση ευθύνης, αλλά και τον καθένα μαθητή χωριστά που συμμετέχει.

Αν δει κανείς το ζήτημα από την εκπαιδευτική του σκοπιά, αναλογιστείτε τι έχουν μάθει οι μαθητές αυτές τις μέρες: διάβασαν ένα νομικό κείμενο που τους αφορά (το σχέδιο νόμου), το επεξεργάστηκαν, κατανόησαν τη σημασία για το σχολείο τους, αποφάσισαν στα συλλογικά τους όργανα την κατάληψη – όπου και όσοι διαφώνησαν με την κατάληψη, με ώριμο τρόπο δέχτηκαν την απόφαση της πλειοψηφίας και συνεισέφεραν στον σχεδιασμό χωρίς να είναι οι ίδιοι μέσα – ετοίμασαν ψήφισμα και δελτία Τύπου, οργάνωσαν την κατάληψη ιεραρχώντας ανάγκες, χωρίζοντας ομάδες περιφρούρησης με συγκεκριμένους ρόλους, κάλεσαν τον Τύπο, εκτέθηκαν στα μέσα παράγοντας προφορικό λόγο, και τέλος σύσφιξαν τις σχέσεις τους μέσα από τη συνύπαρξη τις μέρες αυτές (καλλιέργεια κοινωνιοσυναισθηματικών δεξιοτήτων).

Αυτό σημαίνει κριτικός γραμματισμός στην πράξη! Νομίζω πως θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που πήραν στα μαθητικά τους χρόνια.

Είμαι περήφανη για το σχολείο αυτό!».

Advertisement