«Την αντίληψη της Δεξιάς για την αναπηρία την έχουμε ζήσει οι ανάπηροι δυστυχώς στην πράξη. Η ΝΔ επιλέγει να συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό της ανάπηρους υποψηφίους, αλλά συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι αναφορικά με τις προτάσεις της για την αναπηρία». Αυτό τόνισε σε συνέντευξή του στην «Αυγή» και στον διευθυντή της Άγγελο Τσέκερη, ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αντώνης Ρέλλας, συμπληρώνοντας επίσης πως «τις θετικές πρόνοιες που έχει θεσμοθετήσει η ελληνική νομοθεσία για τους ανάπηρους πρέπει να τις διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού και να τις αξιοποιήσουμε οι ανάπηροι και οι ανάπηρες στον μακρύ δρόμο που έχουμε μπροστά μας προς την κατάκτηση της πλήρους και ισότιμης συμμετοχής. Τα  – ανεπαρκέστατα στη χώρα μας – θετικά για τους ανάπηρους μέτρα, όπως καλά γνωρίζει ο συνανάπηρος υποψήφιος Στέλιος Κυμπουρόπουλος, διεκδικήθηκαν και κατακτήθηκαν, δεν παραχωρήθηκαν! Ακριβώς επειδή αποτελούν βασικά εργαλεία ισότιμης συμμετοχής για όλους τους ανάπηρους, κυρίως δε για εκείνους που ίσως δεν έχουν την τύχη τη δική μου και του Στέλιου. Και μέχρι να φτάσουμε στην πραγματικά ισότιμη πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά αγαθά, θα κάνουμε χρήση τους όλοι οι ανάπηροι άνθρωποι χωρίς να αισθανόμαστε ντροπή γι’ αυτό».
Συγκεκριμένα ο κ. Ρέλλας τόνισε ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Η δική μου επαφή με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας με συγκλόνισε και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο υπάρχω, σκέφτομαι και διεκδικώ. Απέναντι στο ατομικό / ιατρικό μοντέλο της αναπηρίας που κατέστρεψε γενιές και γενιές αναπήρων, τις τελευταίες δεκαετίες ήρθαν ευτυχώς τα ίδια τα ανάπηρα άτομα και βοήθησαν στην ανάπτυξη ενός διαφορετικού μοντέλου σκέψης, γνωστού ως κοινωνικό μοντέλο. Εκεί η αναπηρία δεν θεωρείται ως ιδιαίτερο ατομικό χαρακτηριστικό, αλλά ως μέρος της ποικιλομορφίας της ανθρώπινης ύπαρξης και ως περιορισμός που επιβάλλεται από την κοινωνία. Γιατί είναι η κοινωνία που αναπηροποιεί τους ανθρώπους με βλάβες αποκλείοντάς τους από το δικαίωμα της πλήρους συμμετοχής τους στο κοινωνικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι. Το πώς σκεφτόμαστε για τους ανάπηρους ως κοινωνική κατηγορία, προηγείται της χάραξης πολιτικής για αυτούς. Βλέπουμε τη βλάβη ως βιολογικό όριο και διαχειριζόμαστε την αναπηρία με όρους κόστους / ωφέλειας, ή διαχωρίζουμε την αναπηρία από τη βλάβη και δημιουργούμε ως οφείλουμε προϋποθέσεις ισότιμης πρόσβασης σε όλα τα κοινωνικά αγαθά προκειμένου οι ανάπηροι να εισφέρουν παραγωγικά στη βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη της χώρας μας; Την αντίληψη της Δεξιάς για την αναπηρία την έχουμε ζήσει οι ανάπηροι δυστυχώς στην πράξη. Η ΝΔ επιλέγει να συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό της ανάπηρους υποψηφίους, αλλά συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι αναφορικά με τις προτάσεις της για την αναπηρία. Το ότι η ΝΔ για παράδειγμα αντιλαμβάνεται το κατακτημένο με αγώνες επίδομα στους ανάπηρους ως ελεημοσύνη ή ως χάρη, την οποία μάλιστα οι δικοί της άριστοι ανάπηροι αποστρέφονται, είναι πολύ μακριά από την αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για το κοινωνικό κράτος. Τις θετικές πρόνοιες που έχει θεσμοθετήσει η ελληνική νομοθεσία για τους ανάπηρους πρέπει να τις διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού και να τις αξιοποιήσουμε οι ανάπηροι και οι ανάπηρες στον μακρύ δρόμο που έχουμε μπροστά μας προς την κατάκτηση της πλήρους και ισότιμης συμμετοχής. Τα  – ανεπαρκέστατα στη χώρα μας – θετικά για τους ανάπηρους μέτρα, όπως καλά γνωρίζει ο συνανάπηρος υποψήφιος Στέλιος Κυμπουρόπουλος, διεκδικήθηκαν και κατακτήθηκαν, δεν παραχωρήθηκαν! Ακριβώς επειδή αποτελούν βασικά εργαλεία ισότιμης συμμετοχής για όλους τους ανάπηρους, κυρίως δε για εκείνους που ίσως δεν έχουν την τύχη τη δική μου και του Στέλιου. Και μέχρι να φτάσουμε στην πραγματικά ισότιμη πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά αγαθά, θα κάνουμε χρήση τους όλοι οι ανάπηροι άνθρωποι χωρίς να αισθανόμαστε ντροπή γι’ αυτό«.
Advertisement