Σε ανακοίνωσή της σχετικά με το θέμα που έχει ανακύψει αναφορικά με τα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία και τη θέση του Υπουργείου Παιδείας, η ΕΛΜΕ Ροδόπης αναφέρει:

Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ροδόπης κ. Μιχάλης Βασιλειάδης.

“ΘΕΜΑ: «Το Υπουργείο Παιδείας δεν αντέχει τελικά ούτε την Καλλιτεχνική και Μουσική Παιδεία».
Σε κίνδυνο το Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Κομοτηνής
Ψευδείς οι ισχυρισμοί ότι δεν αλλάζει τίποτα στο σημερινό καθεστώς λειτουργίας τους.
Στο Σχέδιο Νόμου «Συνέργειες Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις» προωθούνται στο άρθρο 40 διατάξεις που αλλάζουν τους ιδρυτικούς νόμους των Μουσικών Σχολείων και των Καλλιτεχνικών Σχολείων. Η επιχειρούμενη «επανίδρυσή» τους ισοδυναμεί με αποδόμησή τους.
Οι πιο ριζικές αλλαγές είναι:
1. Τα Μουσικά Σχολεία δεν θα παρέχουν πλέον «… κατάρτιση των νέων που επιθυμούν να ακολουθήσουν την επαγγελματική κατεύθυνση της μουσικής …».
2. Τα μαθήματα αισθητικής παιδείας – δηλαδή τα μαθήματα μουσικής παιδείας – παύουν να εντάσσονται στο αναλυτικό πρόγραμμα των Μουσικών Σχολείων.
3. Απαλείφεται η οποιαδήποτε αναφορά στην ανάγκη ύπαρξης μουσικών οργάνων και λοιπού ειδικού τεχνικού εξοπλισμού για τα Μουσικά Σχολεία.
4. Καταργείται η Καλλιτεχνική Επιτροπή Μουσικών Σχολείων του ΥΠ.Π.Ε.Θ.
Μαζί με αυτές, προωθούνται και άλλες θεσμικές αλλαγές που θα έχουν δυσμενείς επιπτώσεις για τα Μουσικά Σχολεία. Αναλόγως καταργείται η Επιτροπή Καλλιτεχνικών Σχολείων για τα Καλλιτεχνικά Σχολεία.
Στα 30 χρόνια λειτουργίας του θεσμού των Μουσικών Σχολείων και στα 15 χρόνια του θεσμού των Καλλιτεχνικών Σχολείων, θεσμών καταξιωμένων στην κοινωνία, δεν έχει επιχειρηθεί τέτοια θεσμική «άλωσή» τους, άλωση που επηρεάζει μία πολύ μεγάλη κοινότητα ανθρώπων σε όλη τη χώρα και καταστρέφει τα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία. Εκπαιδευτικοί , γονείς , μαθητές και Δημοτικές αρχές είναι στο «πόδι».
Οι ισχυρισμοί του Υπουργείου Παιδείας ότι δεν αλλάζει τίποτε είναι ψευδείς
Τα μαθήματα Μουσικής και Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης θα είναι εκτός του αναλυτικού προγράμματος και θα παρέχονται μετά τη λήξη των υπολοίπων μαθημάτων, εφόσον βέβαια υπάρχει διαθεσιμότητα εκπαιδευτικών και οργάνων . Όπως δυστυχώς συμβαίνει στα ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία με τα μαθήματα ειδικοτήτων. Επίσης ο ισχυρισμός του Υπουργείου ότι η κατάργηση της Καλλιτεχνικής Επιτροπής δεν βλάπτει διότι το ΙΕΠ θα αναλάβει τα καθήκοντα της Καλλιτεχνικής Επιτροπής, αποδεικνύει πόσο πρόχειρα αντιμετωπίζουν το ζήτημα αυτοί που σχεδιάζουν στο Υπουργείο Παιδείας. Το ΙΕΠ δεν διαθέτει προς το παρόν καμία απολύτως τεχνογνωσία για να διαχειριστεί και να αναμορφώσει το όλο πλαίσιο λειτουργίας αυτών των σχολείων.
Ειδικότερα για το Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Κομοτηνής, εφόσον ισχύσουν οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης μεσοπρόθεσμα θα υπάρξουν οι εξής επιπτώσεις: α) απομείωση των ωρών διδασκαλίας της μουσικής παιδείας, β) ενδέχεται να τεθούν υπό αίρεση οι οργανικές θέσεις των καθηγητών που υπηρετούν εκεί , γ) σταδιακά θα οδηγηθούμε σε μείωση εγγραφών στο Λύκειο γεγονός που θα μπορεί να θέσει ζητήματα για την ίδια την ύπαρξη και την λειτουργία του, δ) όλα τα παραπάνω σημαίνουν απαξίωση και αποδυνάμωση ενός σχολείου που ξεκίνησε την λειτουργία του το 1993, διαθέτει σήμερα δύναμη 306 μαθητών, ενός από τα μεγαλύτερα της ΑΜ-Θ με εγκαταστάσεις ιδιόκτητες που μόνο αυτό και το αντίστοιχο της Δράμας διαθέτουν σε όλη την Περιφέρειά μας.
Παράλληλα, πρέπει να τονιστεί ότι σε μια γκρίζα εποχή που ο εθνικισμός καθώς και ακραίες πολιτικές αντιλήψεις βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να εμφιλοχωρήσουν ακόμα και μέσα στα σχολεία μας – παρά την σθεναρή αντίδραση και την σώφρονα στάση της εκπαιδευτικής κοινότητας – το Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Κομοτηνής παραμένει πάντοτε ένας φάρος πολυπολιτισμικότητας μέσα από την κουλτούρα και την ποικιλία των ειδών της μουσικής παιδείας που καλλιεργεί στους μαθητές του.
Άμεσα πρέπει να αποσυρθούν οι διατάξεις του άρθρου 40 του προαναφερθέντος Σχεδίου Νόμου που αφορούν στα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία, όχι μόνο γιατί κατατέθηκαν ερήμην της σχολικής κοινότητας (Καθηγητές – γονείς – μαθητές) αλλά κυρίως διότι με αυτές «διαλύονται» τα σχολεία αυτά”.