7 Αὐγούστου 2022: ΚΥΡΙΑΚΗ Η´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Δομετίου ὁσιομάρτυρος τοῦ Πέρσου († 363). Νικάνορος ὁσίου († 1519), κτίτορος τῆς ἱ. μονῆς «Ζάβορδας» Γρεβενῶν. Θεοδοσίου ὁσίου, προστάτου Ἀργολίδος.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Ματθ. ιδ΄ 14-22)
Τό θαῦμα τοῦ χορτασμοῦ τῶν πέντε χιλιάδων

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀῤῥώστους αὐτῶν. Ὀψίας δὲ γενομένης, προσῆλθον αὐτῷ οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας, ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε, εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. Ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε. Καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησε, καὶ κλάσας, ἔδωκε τοῖς Μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ Μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ᾖραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς Μαθητὰς αὑτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

Μετάφραση τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς* 

Ἐκεῖνον τόν καιρόν, ἀφοῦ βγῆκε ἔξω ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολύ πλῆθος, καί τούς εὐσπλαγχνίστηκε καί θεράπευσε τούς ἀρρώστους τους. Ὅταν ὅμως βράδιασε, τόν πλησίασαν οἱ μαθητές του καί τοῦ ἔλεγαν· Ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καί πέρασε ἡ ὥρα· Ἄφησε τά πλήθη νά φύγουν, γιά νά μεταβοῦν στά χωριά καί νά ἀγοράσουν τρόφιμα γιά τούς ἑαυτούς τους. Ὁ Ἰησοῦς τούς εἶπε: Δέν χρειάζεται νά φύγουν, δῶστε τους ἐσεῖς νά φᾶνε. Αὐτοί τοῦ λέγουν: Ἐδῶ δέν ἔχουμε παρά πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια. Αὐτός εἶπε: Φέρτε τους ἐδῶ σέ ἐμένα. Καί ἀφοῦ παρότρυνε τά πλήθη νά καθήσουν στά χορτάρια, πῆρε τά πέντε ψωμιά καί τά δύο ψάρια καί ἀνέβλεψε στόν οὐρανό, τά εὐλόγησε καί, ἀφοῦ τά τεμάχισε, ἔδωσε τά ψωμιά στούς μαθητές, οἱ δέ μαθητές στά πλήθη. Καί ἔφαγαν ὅλοι καί χόρτασαν, καί μάζεψαν ὅ,τι περίσσεψε ἀπό τά κομμάτια δώδεκα γεμάτα κοφίνια. Αὐτοί πού ἔφαγαν ἦταν περίπου πέντε χιλιάδες ἄνδρες, χωρίς γυναῖκες καί παιδιά. Καί ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἀνάγκασε τούς μαθητές του νά ἐπιβιβαστοῦν στό πλοῖο καί νά μεταβοῦν στήν ἀπέναντι ὄχθη πρίν ἀπό αὐτόν, μέχρις ὅτου ὁ ἴδιος ἀφήσει τά πλήθη. 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

H ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟY ΘΕΟY

Τό μεγάλο θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καί τῶν δύο ἰχθύων παρουσιάζεται σήμερα, πρώτη Κυριακή τοῦ μηνός Αὐγούστου καί ὄγδοη στή σειρά τῶν περικοπῶν τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου. Ὁ Χριστός, ὅπως ἀκοῦμε καί διαβάζουμε κατά τή σημερινή εὐαγγελική ἀνάγνωση, ἀφοῦ σκορπίζει μέ περισσή ἀγάπη τήν εὐσπλαγχνία καί τή φιλανθρωπία του, διδάσκοντας τήν ἀλήθεια καί θαυματουργώντας, πρός τά πλήθη πού εἶχαν προσέλθει νά πληροφορηθοῦν ὡς αὐτόπτες καί αὐτήκοοι μάρτυρες τά θαυμάσιά του, θεραπεύει ἔπειτα πατρικά τή φυσικώτατη ἀνάγκη τους γιά χορτασμό ἀπό τήν πείνα πού εὔλογα τούς εἶχε καταλάβει μέ τήν παρέλευση πολλῶν ὡρῶν παραμονῆς τους ἐκεῖ.

Ὁ προσφερόμενος Χριστός

Γνωρίζουμε ἀπό τήν ἐμπειρία μας ὅτι ὁ Χριστός μέ πολλούς τρόπους προσφέρει ὁλόκληρο τόν ἑαυτό του σέ κάθε ἕναν ἀπό ἐμᾶς πού ἐπιθυμοῦμε νά προσλάβουμε αὐτή τήν προσφορά. Ἦρθε γιά νά ὑπηρετήσει ὅλον τόν ἄνθρωπο, γιά νά τόν θρέψει μέ τήν παρουσία του, γιά νά στηρίξει καί νά οἰκοδομήσει πνευματικά, ψυχικά καί σωματικά μέ ἀρραγές θεμέλιο τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό, τό δημιούργημά του. Μέ τήν ἴδια θέρμη καί ἀγάπη πού καλεῖ σέ μετάνοια, πού διδάσκει τή σωτηρία μέσω τοῦ θελήματός του, πού θεραπεύει τίς ποικίλες ἀσθένειες, ἔτσι ἀκριβῶς βλέπουμε καί συγκινημένοι συμπεραίνουμε ὅτι μεριμνᾶ πατρικά γιά τή διατροφή καί τήν ἐξυπηρέτηση τῶν ἀνθρώπων.

Προτύπωση τῆς θείας Εὐχαριστίας

Ὁ πολλαπλασιασμός τῶν πέντε ἄρτων μέ ἀποτέλεσμα τήν ἱκανοποίηση κάθε ἀνάγκης στήν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι μιά οὐσιαστική καί εὐλογημένη προτύπωση τῆς θείας Εὐχαριστίας, τῆς προσφορᾶς δηλαδή τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ κατά τήν παράδοση ἀπό τόν ἴδιο τῶν ἱερῶν μυστηρίων στό ὑπερῶο τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου. Εἶναι ἕνα πρακτικό κήρυγμα καί μιά ἐμπειρική ἀπόδειξη τῆς ἀλήθειας πού κηρύττει στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ θεοφώτιστος ψαλμωδός: «Ἐπίρριψον ἐπί Κύριον τήν μέριμνάν σου καί αὐτός σε διαθρέψει» (Ψαλμ. 54,23). Ἄφησε δηλαδή στόν Χριστό τή διακονία κάθε ἀναγκαιότητάς σου, ἐμπιστέψου τον, καί θά λάβεις ὡς ἀντίδωρο τήν πατρική του ἀγάπη, τή φροντίδα, τό ἐνδιαφέρον καί τήν ἐπέμβασή του σέ κάθε πτυχή τῆς ζωῆς, γιά σύνολη τήν ὑπόσταση καί τό εἶναι σου μέ προοπτική τή σωτηρία σου. Περιμένει ὁ Θεός ἀπ’ ὅλους μας νά κατανοήσουμε ὅτι πατρίδα μας εἶναι ὁ οὐρανός καί ὅτι εἴμαστε περαστικοί ἀπό αὐτόν τόν κόσμο, ἀναμένοντας τή συμμετοχή μας στή χαρά τῆς Βασιλείας. Τοῦτο μποροῦμε ὄχι μόνο νά τό ἐλπίζουμε, ἀλλά καί νά τό ζοῦμε καθημερινά στή θεία Λειτουργία μέ τή συμμετοχή μας στό ἅγιο σῶμα καί τό τίμιο αἷμα τοῦ  Κυρίου μας. Ἡ θεία Λειτουργία, ἀκόμη κι ὅταν τελεῖται τήν πιό ἁπλή ἡμέρα καί στόν πιό ταπεινό τόπο, εἶναι ἕνα παράθυρο γιά νά μπεῖ ὁ λαμπρός ἥλιος τῆς ὀγδόης ἡμέρας στόν ἱστορικό χρόνο τῆς ζωῆς μας.

*(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ).

ΠΗΓΗ: apostoliki-diakonia.gr

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(από την Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής)

Στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἄρτων καί τῶν ἰχθύων, παρουσιάζεται ἕνα πρόβλημα γιά τὸ ὁποῖο προτείνονται δύο διαφορετικὲς λύσεις. Πλήθη ἀνθρώπων μὲ πολλὲς ἀνάγκες ἀναζήτησαν ἀπὸ τὶς γύρω πόλεις τὸν Χριστὸ στὸν ἔρημο τόπο στὸν ὁποῖο εἶχε καταφύγει, γιὰ νὰ Τὸν ἀκούσουν καὶ νὰ θεραπεύσει τοὺς ἀρρώστους τους. Ὅταν βράδυασε ἦρθαν σ’ Αὐτὸν οἱ μαθηταί του καὶ τοῦ εἶπαν: «Κύριε, ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καὶ ἡ ὥρα περασμένη· ἄφησε λοιπὸν τὸν κόσμο νὰ πάνε στὰ χωριὰ καὶ ν’ ἀγοράσουν τρόφιμα». Οἱ μαθητὲς μπροστά στὸ πρόβλημα τοῦ λαοῦ ποὺ πεινᾶ, προτείνουν μιὰ λύση ποὺ φαίνεται ἀρκετὰ λογική ἀλλὰ ποὺ δὲν ἀγγίζει τὸν ἑαυτό τους. Ἡ πρότασή τους ἀναφέρεται στὸ τί πρέπει νὰ κάνει ὁ Χριστός καὶ τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ ὂχλοι· ὄχι στὸ τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ ἴδιοι. Συγχρόνως λησμονοῦν τί εἶναι ὁ Διδάσκαλός τους, τό ἐνδιαφέρον του γιά τόν λαό, τή δύναμή Του, καί φαντάζονται ὅτι ἡ λύση τοῦ προβλήματος βρίσκεται «εἰς τάς κώμας». Ἡ στάση τοῦ Χριστοῦ ὅμως εἶναι διαφορετική: «Δὲν χρειάζεται νὰ φύγουν. Δῶστε τους ἐσεῖς νὰ φᾶνε», τοὺς λέει. Ἔτσι ἀνατρέπει τὴ βάση τῆς σκέψεώς τους. Ὁ Χριστός θέλει οἱ μαθητές του νά σκέπτωνται ὄχι τί πρέπει νά γίνει γενικά καί ἀόριστα, ἀλλά τί πρέπει συγκεκριμένα αὐτοί νά κάνουν. Νὰ ἀναζητοῦν λύσεις στὶς ὁποῖες μετέχουν προσωπικά. Οἱ μαθητὲς ἔπρεπε νὰ δώσουν ὅ,τι εἶχαν. Ἡ λύση θὰ ἄρχιζε ἀπὸ τὴν προσφορὰ τή δική τους. Μιλᾶς γιὰ τὸν πόνο ποὺ ὑπάρχει· ἁπάλυνέ τον. Γιὰ τὴν ὑποκρισία ποὺ κυριαρχεῖ· ἀντίδρασε σ’ αὐτὴ μὲ τὴν εἰλικρίνειά σου. Γιὰ τὴν ἀσπλαχνία καὶ τὴν ἀδικία· ἐπαναστάτησε μὲ τὴν καλωσύνη σου, γράφουν οἱ Πατέρες. Στήν προτροπή τοῦ Χριστοῦ νά προσφέρουν, οἱ μαθητές ἀπαντοῦν: «Δέν ἔχουμε παρά μόνο πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια». Τί μποροῦν νά κάνουν αὐτά τά λίγα τρόφιμα γιά πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους; Ἐκεῖνος ὅμως εἶπε: «Φέρετέ μου τα ἐδῶ». Μόνα τους τά ψωμιά δέν εἶναι τίποτε, τό θαῦμα ἀρχίζει ἀκριβῶς ἀπ’ τήν προσφορά. Ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ πού ἔγινε τό θαῦμα τοῦ χορτασμοῦ τῶν πεντακισχιλίων, πέρασαν χρόνια πολλά. Ὁ πολιτισμός ἀναπτύχθηκε, ἡ ἔρημος ὅμως δέν ἔλειψε. Μέσα σ’ αὐτή τήν ἔρημο τῆς σύγχρονης ζωῆς, κάθε τόσο ἀναδύονται πολύπλοκα ἀνθρώπινα προβλήματα πού ζητοῦν ἐπιτακτικά ἀντιμετώπιση. Στίς λύσεις πού ἀναζητοῦμε ἄς μή παραμερίζουμε καί τήν προσωπική μας συμμετοχή καί εὐθύνη. Κυρίως ὅμως μή λησμονοῦμε τήν αἰώνια παρουσία Τοῦ Θεοῦ.