Με Κοινή Υπουργική Απόφαση των υπουργών Εθνικής Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη, που αναρτήθηκε στη Διαύγεια, επιτρέπεται η οπλοκατοχή, οπλοφορία και οπλοχρησία στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, για την εκπλήρωση συγκεκριμένων αποστολών πέραν της φύλαξης στρατοπέδων, ζωτικών χώρων και εγκαταστάσεων, από τα όργανα υπηρεσίας, τα τμήματα φυλακής ή ασφάλειας και τα στρατονομικά όργανα.

Συνεπώς, με τη συγκεκριμένη απόφαση, το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, που αδικαιολόγητα εμπλέκεται σε αρμοδιότητες της Ελληνικής Αστυνομίας, θα μπορεί όχι μόνο να οπλοφορεί, αλλά και να κάνει χρήση του οπλισμού εκτός στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Ως αποστολές νοούνται η συνοδεία και προστασία υψηλών προσώπων της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων έως το επίπεδο των διοικητών μειζόνων διοικήσεων εντός και εκτός στρατιωτικών χώρων, καθώς και η συνοδεία χρηματαποστολών, υλικών και μέσων στρατιωτικού ενδιαφέροντος που μεταφέρονται εκτός στρατιωτικών χώρων μέσω της παρουσίας και δράσης ειδικά εκπαιδευμένου προσωπικού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ως οπλοχρησία ορίζεται η κατά τον προορισμό του ενεργοποίηση του όπλου (πυροβολισμός). «Ο πυροβολισμός, ανάλογα με τον στόχο της βολής, κλιμακώνεται σε:

  • Εκφοβιστικό, όταν δεν στοχεύεται η πλήξη οποιουδήποτε προσώπου ή πράγματος.
  • Κατά πραγμάτων, όταν στοχεύεται η πλήξη πραγμάτων.
  • Ακινητοποίησης, όταν στοχεύεται η πλήξη μη ζωτικών σημείων του σώματος ανθρώπου και ιδίως των κάτω άκρων του.
  • Εξουδετέρωσης, όταν στοχεύεται η πλήξη ανθρώπου με τρόπο που καθίσταται αποδεκτή η ενδεχόμενη επέλευση του θανάτου του.

Ένοπλη επίθεση είναι η πράξη, με την οποία γίνεται χρήση όπλου του άρθρου 1 του ν. 2168/1993 (Α΄ 147) εναντίον προσώπου ή απειλείται η άμεση χρήση του. Ως ένοπλη επίθεση θεωρείται και η απειλή με πειστική απομίμηση όπλου ή ανενεργό όπλο».

Σύμφωνα με την ΚΥΑ η άδεια για οπλοκατοχή, οπλοφορία και οπλοχρησία ισχύει για τρία χρόνια με δυνατότητα για ανανέωση.

Ο τομεάρχης και ο αναπληρωτής τομεάρχης Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Δρίτσας και Γ. Τσίπρας αντίστοιχα, με κοινή δήλωσή τους εκφράζουν την αντίθεσή τους:

“Εύλογα γεννάται το ερώτημα αλλά και η ανησυχία αναφορικά με το ποια είναι η ουσιαστική σκοπιμότητα έκδοσης μιας τέτοιας απόφασης, βασισμένης σε νομοθετική εξουσιοδότηση του 1993 που καμία κυβέρνηση δεν εφάρμοσε. Σε αυτό οφείλει η κυβέρνηση αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί να απαντήσουν με απόλυτη σαφήνεια. Από τη δική μας σκοπιά δηλώνουμε την κατηγορηματική αντίθεση μας”.