Δριμύ κατηγορώ κατά της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, εξαπέλυσε ο ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει του “Fuel Pass 2” που προβλέπει επιδότηση καυσίμου ύψους μόλις…0,44€ για 180 λίτρα βενζίνης!

Η τομεάρχης Οικονομικών της αξιωματικής αντιπολίτευσης Έφη Αχτσιόγλου τονίζει οτι “κανένα αναιμικό προεκλογικό επίδομα δεν κρύβει τις ευθύνες Μητσοτάκη”, και εγκαλεί τον πρωθυπουργό οτι “δεν ενδιαφέρεται να μειώσει τις τιμές, αλλά να  στήσει έναν μηχανισμό προεκλογικής εξαπάτησης των πολιτών”. Διαμηνύει, δε, πως “όσο πιο σύντομα φύγει η κυβέρνηση-χορηγός των υπερκερδών, τόσο πιο γρήγορα θα ανασάνει η κοινωνία και η πραγματική οικονομία”.

Ολόκληρη η δήλωση της κ. Αχτσιόγλου: 

“Την ώρα που η Ελλάδα έχει τη χειρότερη σχέση μεταξύ κόστους καυσίμων και μισθού στην Ευρώπη, την ώρα που η Ελλάδα έχει από τις ακριβότερες τιμές καυσίμων στον κόσμο, ο κ. Μητσοτάκης έρχεται να ανακοινώσει εκ νέου ανεπαρκή επιδόματα για τρεις μήνες που δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να ανακουφίσουν ουσιαστικά τους εργαζόμενους, τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Το επίδομα των 21,6 € τον μήνα – ή 26,6 € με χρήση ψηφιακής κάρτας – για τις ηπειρωτικές περιοχές όπου η βενζίνη βρίσκεται στα 2,5€/λίτρο, καθώς και το επίδομα των 28,3 € τον μήνα – ή 33,3 € με χρήση ψηφιακής κάρτας – για τις νησιωτικές περιοχές όπου η βενζίνη πλησιάζει τα 3€/λίτρο, επιβεβαιώνουν ότι αυτή η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να δώσει ανάσα στους πολίτες που ασφυκτιούν από το σαρωτικό κύμα ακρίβειας σε όλα τα επίπεδα.

Είναι προφανές ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν ενδιαφέρεται να μειώσει τις τιμές. Ενδιαφέρεται να  στήσει έναν μηχανισμό προεκλογικής εξαπάτησης των πολιτών.

Μάταια πια. Τίποτα δεν μπορεί να κρύψει την ευθύνη του για τη ληστρική επίθεση στο εισόδημα των πολιτών  που εξελίσσεται επί έναν χρόνο.

Η άρνηση της μείωσης του ΕΦΚ στα καύσιμα και του ΦΠΑ στα τρόφιμα, η άρνηση αύξησης του κατώτατου μισθού στα 800€, η επιδότηση της αισχροκέρδειας αντί της επιβολής πλαφόν στη χονδρική και στη λιανική τιμή του ρεύματος και του φυσικού αερίου, η ανεξέλεγκτη λειτουργία καρτέλ στην αγορά, είναι πολιτικές επιλογές, επιλογές φτωχοποίησης της κοινωνίας.

Όσο πιο σύντομα φύγει η κυβέρνηση-χορηγός των υπερκερδών, τόσο πιο γρήγορα θα ανασάνει η κοινωνία και η πραγματική οικονομία”.