Στη Μαρώνεια αναμένεται να βρεθεί στις 3 Μαρτίου ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, προσκεκλημένος του Δήμου Μαρωνείας-Σαπών και της Ιεράς Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής προκειμένου να παραστεί στην τελετή ονοματοδοσίας της κεντρικής πλατείας Μαρώνειας προς τιμήν του Μαρωνίτη, Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αμερικής Μιχαήλ Κωνσταντινίδη. Η απόφαση ελήφθη ομοφώνως από το δημοτικό συμβούλιο.

Μία μέρα νωρίτερα, στις 2 Μαρτίου, ο κ. Ελπιδοφόρος θα βρεθεί στην Κομοτηνή προσκεκλημένος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που θα τον αναγορεύσει επίτιμο διδάκτορα.

ed68296c amerikis elpidoforosΟ Κυρός Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Μιχαήλ Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1892 στη Μαρώνεια Ροδόπης η οποία τότε βρισκόταν εντός των ορίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γονείς του ήταν ο Μιχαήλ Κωνσταντινίδης και η Φιλιώ Τσακίρογλου, και το κοσμικό του όνομα ήταν Θουκυδίδης. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής εκπαίδευσής του στην Ξάνθη, εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία έπειτα από επταετή φοίτηση απεφοίτησε με άριστα το 1914. Κατά το τελευταίο έτος των σπουδών του, δε, χειροτονήθηκε διάκονος και έλαβε το όνομα Μιχαήλ. Το 1919 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης. Το 1920 το Πατριαρχείο τον τοποθέτησε στην Κομοτηνή ως Έξαρχο στην τότε Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Θάσου όπου Επίσκοπος ήταν ο κ. Μελισσηνός. Όταν ο τελευταίος ασθένησε και δεν μπορούσε να ασκήσει τα καθήκοντά του, ο Μιχαήλ ανέλαβε τοποτηρητής της Μητρόπολης. Το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, φρόντισε για την εγκατάσταση προσφύγων στη Ροδόπη και την αλλαγή πολλών τοπωνυμίων σε ελληνικά, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Το 1923 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Χρυσόστομος Α΄ τον διόρισε γραμματέα και κατόπιν Μέγα Πρωτοσύγκελο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στην Αθήνα παρέμεινε επί τέσσερα χρόνια. Το 1939 ο Μιχαήλ εξελέγη Μητροπολίτης Κορίνθου στη θέση του κ. Δαμασκηνού ο οποίος αν και εξελέγη το 1938 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών εκθρονίστηκε από το καθεστώς Μεταξά και περιορίστηκε σε Μοναστήρι της Σαλαμίνας. Ως Μητροπολίτης Κορίνθου επέδειξε πλούσιο ποιμαντικό, κοινωνικό και εθνικό έργο (διοργάνωση συσσιτίων, ίδρυση ιατρείου, κ.λπ.) σε μια δύσκολη περίοδο όπου διαδραματίστηκαν γεγονότα όπως ο πόλεμος του 1940, η Κατοχή και ο Εμφύλιος. Μετά την ανάδειξη του Αρχιεπίσκοπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής κ. Αθηναγόρα στον Οικουμενικό Θρόνο, ο Μιχαήλ, που εκείνη την περίοδο συμπεριλαμβανόταν στους σημαντικότερους Επισκόπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ήταν ένας από τους υποψήφιους για την κάλυψη της κενής θέσης. Αν και δεν απολάμβανε την εύνοια του Αθηναγόρα, ο αιφνίδιος θάνατος του Μητροπολίτη Ρόδου Τιμόθεου, που είχε αρχικά εκλεγεί, οδήγησε στις 11 Οκτωβρίου του 1949 την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην εκλογή του Μιχαήλ ο οποίος ενθρονίστηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1949 στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδας της Νέας Υόρκης. Ο Μιχαήλ, παρά τη σύντομη ποιμαντορία του στην Αμερική, αποτιμάται ως ένας από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας της Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής, καθώς καθιέρωσε νέους θεσμούς στη λειτουργία της Αρχιεπισκοπής, που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, και ενδυνάμωσε την ορθόδοξη και ελληνική παιδεία στους κόλπους της ομογένειας. Ο κυρός Μιχαήλ απετέλεσε πρότυπο ιεράρχη και συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη και αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον τότε δυτικό κόσμο. Το καλοκαίρι του 1958, κατά τη διάρκεια της 14ης Κληρικολαϊκής Συνέλευσης που διεξαγόταν στο Σολτ Λέικ της Γιούτα, ασθένησε ξαφνικά με αποτέλεσμα να διακομιστεί σε νοσοκομείο του Μανχάταν όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία εκοιμήθη στις 13 Ιουλίου 1958 έπειτα από καρδιακή προσβολή. Ετάφη στον περίβολο της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου.