• Άρθρο του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου και πρώην βουλευτή Ροδόπης, Γιώργου Πεταλωτή.

Βρείτε τον “ιδιοτελή”.
Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο τύποι πρώην Πρωθυπουργών. Που έχουν προφανώς και σχέση με το πολιτικό αξιακό τους πλαίσιο.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έφυγε για το Παρίσι όταν έχανε, και επανήλθε με την πτώση της χούντας. Όταν, δε, έχανε και την Πρωθυπουργία, την εγκατέλειψε και μεταπήδησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, το “βρώμικο ’89”, ασθενής, απαξιωμένος και καταλασπωμένος από τους συνεταίρους της “κάθαρσης”, οδηγήθηκε σε δίκη-παρωδία, το πάλεψε, και επανήλθε δριμύτερος το ’93.
Ο νεότερος Κώστας Καραμανλής, από το 2009 που παρέδωσε τη χώρα χρεωκοπημένη, μέχρι και σήμερα εν έτει 2021, είναι εν ενεργεία βουλευτής, ουδέποτε έχει πάρει τον λόγο στη Βουλή, δεν έχει δώσει ποτέ συνέντευξη, δεν έχει κάνει καμία διεθνή παρέμβαση εν μέσω κρίσης, πανδημίας, ελληνοτουρκικής κρίσης.
Ο Κώστας Σημίτης ουδέποτε έπαψε να εκφράζει δημόσια άποψη, ακόμη και με αντίθετες θεωρήσεις μέσα στον χώρο του. Πάντως “ακούγεται”, απασχολεί τους πολίτες, επηρεάζει.
Ο Γιώργος Παπανδρέου αποχώρησε από την Πρωθυπουργία το 2011· ως βουλευτής τοποθετείται διαρκώς όλα αυτά τα χρόνια, εκφράζει τις απόψεις του με δελτία Τύπου και συνεντεύξεις, είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, παρεμβαίνει διεθνώς για τη χώρα. Όταν άλλοι τον “προορίζουν” για Κομισιόν, ΟΗΕ, Προεδρία Δημοκρατίας, αυτός μπαίνει στη δημοκρατική διαδικασία που εισήγαγε το 2004, της εκλογής από τη βάση, μαζί με άλλους πέντε συνυποψηφίους, επί ίσοις όροις, τους οποίους αποδεικνύει ότι σέβεται, γυρίζει από πόλη σε πόλη, ξεσηκώνει συζήτηση για την παράταξή μας, και το ποθούμενο διψήφιο ποσοστό φάνηκε ήδη στις δημοσκοπήσεις. Με μεγάλο προσωπικό ρίσκο, με ΜΜΕ που δίνουν εξετάσεις, με κάποιες δημοσκοπήσεις που ούτε όσοι τις βγάζουν τις πιστεύουν. Γιατί το διακύβευμα είναι ο χώρος μας που πρέπει να μεγαλώσει και να υπηρετήσει τη χώρα. Το “έγκλημα” της ηλικίας δεν ισχύει για τον 80χρονο Μπάιντεν που φέρνει σαρωτικές σοσιαλδημοκρατικές αλλαγές στην Αμερική, στην Ελλάδα των “ορθολογιστών” όμως είναι κολάσιμο. Κι ας σκέφτεται ο Παπανδρέου και πράττει πιο καινοτόμα από πολλούς νέους “που θα μπορούσαν να είναι παιδιά του”. Κι ας μιλούσαν οι ίδιοι για “δεκαπενταμελές” σε πρώην σαραντάρη Πρωθυπουργό.
Ο πρώτος τύπος Πρωθυπουργού απολαμβάνει μια αέναη προστασία και ασυλία από όσους εκνευρίζονται από τον δεύτερο.
Ο καθένας κάνει τις σεβαστές επιλογές του.
Βρείτε τον “ιδιοτελή”.