Εν κρυπτώ επιχείρησε να επισκεφθεί το νοσοκομείο της Κομοτηνής η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα.

Ωστόσο, επειδή όπως λέει και η σοφή λαϊκή παροιμία, “αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη”, η επικείμενη παρουσία της έγινε από σπόντα γνωστή, με συνέπεια κατά τη βιαστική είσοδό της στο νοσοκομείο με αστυνομικές δυνάμεις να συνοδεύουν το όχημά της, εισέπραξε γιούχα και αποδοκιμασίες από υγειονομικούς σε αναστολή και συγκεντρωμένους πολίτες.

 

270b293a 248382316 10209637523970830 7903318724534074194 nΗ κ. Γκάγκα ήλθε, είδε και απήλθε, χωρίς να ενημερώσει δια του τοπικού Τύπου την τοπική κοινωνία για το τι συζήτησε πίσω από τις κλειστές πόρτες με τη διοικήτρια του νοσοκομείου Μάγδα Γιαμουστάρη, τους εργαζομένους, τον διοικητή της 4ης ΥΠΕ Δημήτρη Τσαλικάκη και τον βουλευτή Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας Ευριπίδη Στυλιανίδη.

c787378e viber image 2021 10 27 19 14 51 470Η μόνη ενημέρωση που υπήρξε, ήταν ένα δελτίο Τύπου του τελευταίου, στο οποίο αναφέρεται οτι “η υπουργός συναντήθηκε με τη διοίκηση, το ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό του Νοσοκομείου και άκουσε τους προβληματισμούς και τις προτάσεις τους”, οτι “εκτενή ενημέρωση για την κατάσταση με απολογισμό του μέχρι τώρα έργου έκανε η διοικήτρια Μάγδα Γιαμουστάρη”, και οτι ο ίδιος ζήτησε χρηματοδότηση του ιδρύματος, προσλήψεις – αλήθεια, οι άλλοι δύο βουλευτές του νομού προσκλήθηκαν;

“Αλεξιπτωτίστρια”, τη χαρακτήρισε η εκπρόσωπος των υπό αναστολή υγειονομικών Μαρία Κουρτούμα και συμπλήρωσε: “Η κυρία αυτή κάνει προεκλογική εκστρατεία. Ας ήταν έντιμη τουλάχιστον να μας ενημέρωνε. Η πολιτική δεν γίνεται εν κρυπτώ”.

Εξάλλου, πολίτες, σε σημείωμά τους, ανέφεραν μεταξύ άλλων:

“Το ΟΧΙ το τιμούν οι υγειονομικοί σε αναστολή. Παραμονές της 81ης επετείου του ΟΧΙ, ζούμε σε μια ελλαδική κοινωνία που δεν έχει καμμία σχέση με εκείνην του 1940. Είτε μας αρέσει είτε μας θλίβει, η πατρίδα μας εν έτει 2021 δεν έχει κανένα από τα στοιχεία εκείνα που την οδήγησαν στο αλβανικό έπος αλλά και στην Εθνική Αντίσταση: δεν έχει στοιχειωδώς επαρκή ηγεσία, δεν έχει ενεργό και κοινωνικά συνειδητό λαό, δεν έχει πνεύμα ζωντανό και ηθικό αγωνιστικό. Λογικά λοιπόν το καθεστώς πασχίζει να απαξιώσει κάθε ανάμνηση του εθνολαϊκού μας άθλου πριν οκτώ δεκαετίες, στοχεύοντας πρωτίστως τις παρελάσεις, καταργώντας τες ή μασκαρεύοντάς τες, χρησιμοποιώντας την αφορμή της λεγόμενης πανδημίας. Φυσικά το κυριότερο τρέχον πρόβλημα της κοινωνίας μας δεν είναι η διεξαγωγή των παρελάσεων αλλά η πλήρης και χρόνια αποδιάρθρωσή της που έρχεται να δέσει με την απώλεια της αυτοσυνειδησίας της. Αυτή ακριβώς η αποδιάρθρωση, γνώρισμα πλέον όλων σχεδόν των δυτικών κοινωνιών, είναι που επιτρέπει στον τρέχοντα υγειοτεχνολογικό ολοκληρωτισμό να σαρώνει τον σύνολο νομικό πολιτισμό της ανθρωπότητας και να μην ανέχεται ούτε αστερίσκο στις παρανοϊκές διαταγές που γαβγίζει στα μούτρα μας. Έχουμε γίνει ως κοινωνία ένα καλοζωισμένο κοπάδι προβάτων που το σαλαγάνε τα βοθροκάναλα και δεν έχουν καμμία φιλοδοξία να βγούνε από το μαντρί, είτε ο τσομπάνης τα σφραγίζει είτε τα εμβολιάζει είτε τα ετοιμάζει για σφαγή. Δυστυχώς κανένας δεν δείχνει αποφασισμένος να θυσιάσει ένα ελάχιστο κλάσμα από την μαλθακή του καθημερινή ανία προκειμένου να διεκδικήσει λίγη ελευθερία για την οποία είπε τόσες φορές στο παρελθόν ηρωικά ΟΧΙ. Υπάρχουν εξαιρέσεις στον θλιβερό αυτόν κανόνα; Ναι, όπως φάνηκε και με τις χιλιάδες αναστολές υγειονομικών, υπάρχουν άνθρωποι νουνεχείς και αξιοπρεπείς που αρνούνται τον παραλογισμό και τον φασισμό και, καταβάλλοντας βαρύ τίμημα, επιμένουν να διεκδικούν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, την προσωπική τους περηφάνεια και την κοινή λογική. Ποιον έχουν απέναντί τους; Από τη μια την πρόστυχη εξουσία κάθε μορφής, ντόπια και διεθνή, κι από την άλλη ένα κοινωνικό σώμα σε κατάσταση σήψης. Δεν είναι ανάγκη να επαναλάβουμε εδώ τα ακλόνητα επιχειρήματά τους που μόνο ένας άνους ή ένας κακόβουλος δεν αντιλαμβάνεται, το κάνουν άλλοι αρμοδιότεροι. Άλλωστε η περαιτέρω διάλυση του ΕΣΥ από τους γραβατωμένους κορωναζήδες, μέσω των αναστολών, δείχνει καθαρά την υποκρισία και την αναίδειά τους σαν κάνουν ότι νοιάζονται για την δημόσια Υγεία. Όμως πραγματικά η ύπαρξη χιλιάδων ανθρώπων που δίνουν τέτοια γενναία μαρτυρία είναι ό,τι πιο αισιόδοξο έχει να επιδείξει η κοινωνία μας και το ΟΧΙ που αντέταξαν είναι ένας απόηχος του περήφανου πνεύματος του ΄40 – κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου”.