Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής – Εορτή Μεταστάσεως Αγίου Ιωάννου Θεολόγου (Ἰω. ιθ΄ 25-27, κα΄ 24-25)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἱστήκεισαν παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. Καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια. Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων, καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. Ἒστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ’ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.

Απόδοση στη νεοελληνική

Εκείνο τον καιρό στέκονταν κοντά στον σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς όταν είδε τη μητέρα του και τον μαθητή που αγαπούσε να στέκεται πλάι της, λέγει στη μητέρα του· Αυτός είναι τώρα  ο γιός σου. Ύστερα λέγει στον μαθητή· Αυτή είναι τώρα η μητέρα σου. Και από εκείνη την ώρα ο μαθητής την πήρε στο σπίτι του. Αυτός είναι ο μαθητής που επιβεβαιώνει αυτά τα γεγονότα και που τα έγραψε. Κι εμείς ξέρουμε πως λέει την αλήθεια. Υπάρχουν και άλλα  πολλά που έκανε ο Ιησούς, που αν γραφτούν ένα προς ένα, ούτε ο κόσμος ολόκληρος δεν θα χωρούσε, νομίζω, τα βιβλία που θα έπρεπε να γραφούν. Αμήν.

Πηγή: panagiaalexiotissa.blogspot.com

Το Μήνυμα της Κυριακής, από τον Μητροπολίτη Μαρωνείας & Κομοτηνής, κ.κ. Παντελεήμωνα

«Ὁ μαθητής ὅν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς». Αὐτός εἶναι ὁ χαρακτηριστικός τίτλος μέ τόν ὁποῖον τιτλοφορεῖται ὁ σήμερα ἑορταζόμενος Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ὁ Ἱωάννης κέρδισε καί κατέκτησε τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί τόν τίτλο τοῦ ἀγαπημένου μαθητῆ, μέ τήν ὁλόψυχη ἀφοσίωσή του πρός Αὐτόν. Ἠταν προηγουμένως μαθητής τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ὅταν, δέ, μετά τήν βάπτιση Τοῦ Κυρίου στόν Ἰορδάνη, ὁ Πρόδρομος Τόν παρουσίασε ὡς τόν ἀμνόν τοῦ Θεοῦ, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, δύο μαθηταί τοῦ Βαπτιστοῦ ἀκολουθοῦν τόν Χριστό. Τόν πλησιάζουν καί μέ ἁπλότητα τόν ἐρωτοῦν «Ραβί, ποῦ μένεις»; «Ἔρχεσθε καί ἴδετε», ἦταν ἡ ἀπάντησή Του. Πῆγαν, πράγματι, καί εἶδαν πού μένει, καί ἔμειναν μαζί του τήν ἡμέρα ἐκείνη. Ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο μαθητῶν τοῦ Προδρόμου πού ἀκολούθησαν τόν Κύριον, ἦταν ὁ Ἰωάννης. Τόση, δέ, ἐντύπωση, καί τόση ἐπίδραση ἄσκησε στόν Ἰωάννη ἡ πρώτη αὐτή ἐπαφή καί γνωριμία μέ τόν Κύριο, ὥστε ὅταν ἀργότερα ἔγραφε τό Εὐαγγέλιό του σημείωσε καί τήν ὥρα τῆς συναντήσεώς του μέ τόν Χριστό: «ὥρα ἦν ὡς δεκάτη». Αὐτό σημαίνει ὅτι γιά τόν Ἰωάννη ἦταν ἱστορική ἡ ἡμέρα καί ἡ ὥρα αὐτή. Ἔκτοτε ὁ Ἰωάννης ἀφοσιώνεται ἐξ ὁλοκλήρου στόν Σωτῆρα Χριστό καί διακρίνεται γιά τόν ζῆλο καί τήν ὁλοκληρωτική του ἀγάπη πρός τόν Θεῖο Διδάσκαλο καί Σωτῆρα. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι σέ τρεῖς σπουδαῖες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί τῆς δράσεως τοῦ Κυρίου, τίς ὁποῖες τρεῖς μόνο μαθητές παρακολούθησαν ὡς αὐτόπτες, ὁ Ἱωάννης ἦταν παρών. Τόσο κατά τή Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου ἐπί τοῦ ὄρους Θαβώρ, ὅσο καί κατά τήν ἀνάσταση τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰαείρου, ὅπως καί κατά τίς φρικτές ὧρες τῆς ἀγωνίας τοῦ Κυρίου στή Γεθσημανή. Ἦλθε, δέ, καί ἡ κρισιμώτατη ὥρα κατά τήν ὁποία ὁ Ἰωάννης ἀπέδειξε ἔμπρακτα ὅτι ἦταν ὄντως ἄξιος τῆς ἰδιαίτερης ἀγάπης τοῦ Διδασκάλου. Ὅταν ὁ Κύριος συνελήφθη καί δικάζετο, καί ὅταν κατόπιν ἀνυψώθηκε ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι μαθητές τόν ἐγκατέλειψαν καί διασκορπίστηκαν, ὁ Ἰωάννης βρισκόταν κοντά στόν Κύριο. Μένει δίπλα στόν Σταυρόν Του μέχρι τέλους. Καί δέν ἐννοεῖ νά ἀποχωρισθεῖ ἀπό Αὐτόν, δίχως νά ὑπολογίζει κανέναν κίνδυνο. Ἀψηφᾷ ἐνδεχόμενες θλιβερές συνέπειες, καί μένει πλήρης ἀγάπης καί ἀφοσιώσεως δίπλα στόν σταυρωθέντα Κύριο. Πῶς λοιπόν νά μήν ἀξιωθεῖ καί τῆς ἰδιαίτερης τιμῆς νά ἀκούσει ἀπό τό στόμα τοῦ Σταυρωθέντος Χριστοῦ ὅτι τόν καθιστᾶ προστάτη τῆς Μητέρας Του καί ὅτι ἐφεξῆς ἡ Παναγία Παρθένος γίνεται μήτηρ τοῦ Ἰωάννη καί αὐτός υἱός της, ἐντεταλμένος «ἵνα παραλάβῃ αὐτήν εἰς τά ἴδια»;