Ο μαθητής του 1ου Γενικού Λυκείου Κομοτηνής, Αθανάσιος Κιουτσούκης, τον περασμένο Δεκέμβριο είχε κερδίσει το 1ο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Συγγραφής Δοκιμίου που διοργάνωσε το “Ίδρυμα Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη” με την υποστήριξη της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία) και σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, στο πλαίσιο του επετειακού έτους “Θερμοπύλες-Σαλαμίνα 2020”.

Τη διαδικτυακή εκδήλωση επιβράβευσης των νικητών του διαγωνισμού, άνοιξε με ομιλία της η Πρέσβης Καλής Θελήσεως της UNESCO, Πρόεδρος του Ιδρύματος και της Διεθνούς Τιμητικής Κοσμητείας του Επετειακού Έτους «Θερμοπύλες-Σαλαμίνα 2020», Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη.

Χαιρετισμό απηύθυναν: η Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Ζέττα Μακρή, ο Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Καθηγητής Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης, η Ακαδημαϊκός Καθηγήτρια Χρύσα Μαλτέζου, ο Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Μπουραζέλης, και  ο Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας-Παπυρολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αμφιλόχιος Παπαθωμάς.

Η ομιλία του μαθητή Θανάση Κιουτσούκη:
“Ονομάζομαι Κιουτσούκης Θανάσης και είμαι μαθητής της Γ’ Λυκείου του 1ου ΓΕΛ Κομοτηνής.
Αγαπώ την αρχαία ελληνική ιστορία και τη φιλοσοφία και ευχαριστώ την κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη που μου έδωσε την ευκαιρία να εκφράσω με τη δική μου οπτική αυτήν την αγάπη γράφοντας το δοκίμιο για το συγκεκριμένο διαγωνισμό που προκήρυξε. Αφορμή στάθηκε μια διαδικτυακή ανάρτηση τις μέρες του εγκλεισμού: “Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες”. Τις Θερμοπύλες της δημόσιας υγείας! Τιμή, σεβασμός κι ευγνωμοσύνη! Αφορούσε βέβαια τους λειτουργούς της δημόσιας υγείας, αλλά μου έδωσε το έναυσμα να ασχοληθώ με τη σημασία της μάχης των Θερμοπυλών. Επίσης, κινητήριος δύναμη στάθηκαν και τα βραβεία του διαγωνισμού, κάτι που δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορο έναν άνθρωπο της ηλικίας μου. Αυτό επιβεβαίωσε και τη φράση που λέει ο Περικλής στον Επιτάφιο Λόγο του ότι: “όπου τα βραβεία της αρετής είναι τα πιο μεγάλα, εκεί συγκαταλέγονται και οι πιο γενναίοι άνδρες”.
Το μήνυμα που θα ήθελα να μεταφέρω είναι ότι κέντρο της ζωής και των δραστηριοτήτων μας πρέπει να είναι ο Άνθρωπος.
Ζω σε μια επαρχιακή – ακριτική πόλη. Δεν έχω πολλές ευκαιρίες να παρακολουθήσω θεατρικές παραστάσεις, ούτε και συνέδρια φιλοσοφίας ή ιστορίας. Ξέρω όμως με κάποιο τρόπο ότι τέχνη και πολιτισμός δεν είναι όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας αυτές τις μέρες. Η τέχνη, η ιστορία και ο πολιτισμός εκφράζουν ένα μόνο πράγμα: την πίστη στον άνθρωπο, στη λογική του ανθρώπου και στις αξίες του, τον αγώνα του ενάντια στον φόβο, στο σκοτάδι , στην άγνοια και στην προκατάληψη. Γι’ αυτό και σε εποχές σαν τη δική μας είναι ανάγκη να επιστρέφουμε στις Θερμοπύλες και στη Σαλαμίνα. Γιατί σε αυτούς τους τόπους υπάρχει η πίστη στον Άνθρωπο και το άπλετο ελληνικό Φως
Θα ήθελα να κλείσω το μήνυμά μου με έναν στίχο της ποιήτριας Κικής Δημουλά, στην οποία ήταν αφιερωμένος και ο διαγωνισμός. Γράφει λοιπόν στο ποίημα με τίτλο: “Υπέρβαση”: έχω πολλές φορές ψηλά πετάξει στο βάρος μου δεμένη. Παραφράζοντας θα πω ότι πρέπει να πετάμε πάντα ψηλά θέτοντας υψιπετείς στόχους παρά τα προβλήματά μας και τις δυσκολίες μας.
Σας ευχαριστώ και πάλι για αυτήν την εμπειρία και θα ήθελα στο σημείο αυτό να απευθύνω ένα ερώτημα στην κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη: “Τι χαρακτηριστικά και πόσα αποθέματα αγάπης πρέπει να έχει ένας σπουδαίος άνθρωπος, όπως εσείς, προκειμένου να χρησιμοποιεί τη δύναμή του για το καλό και την προσφορά στον συνάνθρωπο;”.