1η Μαρτίου – Πρώτη ημέρα της άνοιξης. Στο χωριό διατηρείται ακόμα ένα έθιμο-δρώμενο που χάνεται μέσα στον χρόνο όπου η κάθε οικογένεια προσπαθούσε να εξασφαλίσει την όσο δυνατόν καλύτερη ευμάρειά της. Κάθε 1η Μαρτίου οι γυναίκες του χωριού ξυπνάνε από τα χαράματα, μάλιστα ανταγωνίζονται ποια θα ξυπνήσει νωρίτερα από τις άλλες γειτόνισσες, γιατί έτσι επιτάσσει το έθιμο. Οι νοικοκυρές χτυπάνε ένα μεταλλικό δοχείο, συνήθως τενεκέ, και πηγαίνουν σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού, στους βοηθητικούς χώρους και στην αυλή, χτυπώντας τον τενεκέ, και μετά από αυτή τη διαδικασία στη μέση της αυλής τοποθετούν τον τενεκέ και αφού τον γεμίσουν με άχυρο του βάζουν φωτιά, πάνω δε από το άχυρο βάζουν θειάφι και το αφήνουν να καεί. Χτυπώντας το μεταλλικό δοχείο και κάνοντας θόρυβο σε κάθε γωνιά του σπιτιού και της αυλής, προσπαθούν να διώξουν το παλαιό, το αρρωστημένο, το κάθε τι επιβλαβές (ποντίκια, φίδια, ψείρες), και θέλουν να το «καθαρίσουν», να το εξευμενίσουν, για να έρθει «να καθίσει» η Άνοιξη με όλα «τα καλά της», όπως είναι το νέο, το καθαρό, το αναγεννημένο, και φέρνει μαζί της την ευφορία της γης, τη γονιμότητα και την υγεία ανθρώπων και ζώων για την εξασφάλιση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης–καλύτερης σοδειάς.
Παραλλαγές του εθίμου με την ονομασία “Όξω κουτσοφλέβαρε”, συναντάμε και σε άλλες περιοχές της χώρας.