Την επιστροφή στις δια ζώσης συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, καθώς και τη δια ζώσης επαναλειτουργία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, ζητά η παράταξη του “Σπάρτακου”.

“Ο κόσμος δεν κυριαρχείται πλέον από την παράλογη φοβία του νέου ιού, και δεν ανταποκρίνεται με αυτοπεριορισμό στις εντολές της κυβέρνησης. Ο λόγος που ακόμα φοράμε οι περισσότεροι τις μάσκες μας, είναι ο φόβος του προστίμου και όχι ο φόβος της πανδημίας”, υποστηρίζει με ανακοίνωσή της η παράταξη, που επικαλείται τη λειτουργία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, της βουλής, τις υπηρεσίες του δημοσίου και των ΟΤΑ, των ΚΤΕΛ και των αστικών συγκοινωνιών.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του “Σπάρτακου”:

“Ζώντας επί τρεισήμιση μήνες σε ένα μοναδικό στην Ευρώπη καθεστώς περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης των πολιτών, και ταυτόχρονα τον περιορισμό αρκετών ελευθεριών μας, ως ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ προτείνουμε στο Δημοτικό συμβούλιο της Κομοτηνής ορισμένα μέτρα ώστε να ξαναγυρίσουμε οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι στα καθήκοντά  μας για το συμφέρον της πόλης, αλλά και να δώσουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και άρσης των φοβικών συνδρόμων προς τους συμπολίτες μας.

Εδώ και δύο εβδομάδες η πολιτεία έχει αποφασίσει το άνοιγμα των δύο πρώτων βαθμίδων της εκπαίδευσης με μόνο έκτακτο μέτρο αποτροπής της διάδοσης (!;) του ιού, τα ανοικτά παράθυρα. Έδωσε έτσι ένα μήνυμα πως η εκπαίδευση, δυστυχώς μόνο οι δύο πρώτες βαθμίδες και όχι η τρίτη, έχουν προτεραιότητα και αξίζει τον κόπο ένα ελάχιστο ρίσκο.

Επίσης, είναι ανοικτή η Βουλή, και όλα τα όργανα και οι επιτροπές της διακυβέρνησης συνεδριάζουν κανονικά.

Επίσης, όλοι σχεδόν οι δημόσιοι οργανισμοί, οι υπηρεσίες του Δημοσίου και της Περιφέρειας, οι τεχνικές υπηρεσίες, οι ΟΤΑ, το ΚΤΕΛ, οι αστικές συγκοινωνίες, λειτουργούν με υπαλλήλους που αλληλεπιδρούν στον ίδιο χώρο, με περισσότερο ή λιγότερο συνωστισμό.

Θεωρούμε πως ήρθε η ώρα να ζητήσουμε το αυτονόητο, την δια ζώσης λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου και την ομαλοποίηση, όσο μπορούμε της ζωής στην πόλη. Θεωρούμε πως τα δημοτικά συμβούλια δεν μπορούν να παραμείνουν στο καθεστώς των εικονικών συνεδριάσεων, για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς αποδεχόμενοι την αναστολή της δια ζώσης συνεδρίασης, αποδεχόμαστε πως ο ρόλος τους δεν είναι σημαντικός ή εξ ίσου σημαντικός με την εκπαίδευση ή με το κυβερνητικό έργο ή με την λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών γενικά. Μπορούμε λοιπόν να ζητήσουμε την λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου με ανοιχτά τα παράθυρα και το δικαίωμα συμμετοχής είτε με δια ζώσης παρακολούθηση είτε εξ αποστάσεως κάθε δημοτικού συμβούλου.

Κατ΄ επέκταση, θεωρούμε απαραίτητο πως πρέπει να καλέσουμε σε άνοιγμα του Πανεπιστημίου, καθώς τα μαθήματα μπορούν να γίνουν με ανοιχτά παράθυρα – ή ακόμα και υπαίθρια, στην περίπτωση του ΤΕΦΑΑ.

Κύριε Δήμαρχε και αξιότιμοι δημοτικοί σύμβουλοι, αν βγείτε στην πόλη θα παρατηρήσετε πως οι συμπολίτες μας συνωστίζονται σε όλους σχεδόν τους δημόσιους χώρους. Ο κόσμος δεν κυριαρχείται πλέον από την παράλογη φοβία του νέου ιού και δεν ανταποκρίνεται με αυτοπεριορισμό στις εντολές της κυβέρνησης.

Ο λόγος που ακόμα φοράμε οι περισσότεροι τις μάσκες μας, είναι ο φόβος του προστίμου και όχι ο φόβος της πανδημίας. Αυτό είναι φανερό από τον τρόπο που κινούμαστε και αλληλεπιδρούμε στον δημόσιο χώρο. 

Μετά από έναν χρόνο πανδημίας και τη βεντάλια των μέτρων να ανοιγοκλείνει όπως το αποφασίζει ανεξέλεγκτα η Κυβέρνηση, συμβουλευόμενη την επιτροπή των λοιμωξιολόγων, θεωρούμε πως ήρθε η ώρα να ζητήσουμε θεσμικά στο δημοτικό συμβούλιο την σταδιακή επιστροφή μας στην κανονικότητα με την επίκληση της κοινής λογικής.  Την λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου με τα στοιχειώδη υγειονομικά μέτρα, το άνοιγμα του πανεπιστημίου με τα αντίστοιχα μέτρα, την απελευθέρωση της κυκλοφορίας των συμπολιτών μας και την απαλλαγή μας από την ταπεινωτική απαίτηση για…SMS προκειμένου να βγούμε από το σπίτι μας.

Επειδή τα υγειονομικά μέτρα που επιβάλλονται δεν τηρούνται ούτε από υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη αλλά ούτε και από τα ΜΜΕ που μας τα πλασάρουν ως απαραίτητα, πρέπει να μιλήσουν και οι εκπρόσωποι του λαού. Έχουμε ευθύνες απέναντι στους Κομοτηναίους συμπολίτες μας, στα παιδιά μας αλλά και στην χώρα”.