Εκοιμήθη, πλήρης ημερών, ο μακαριστός Πατέρας Βασίλειος Κιρκινέζης, ο οποίος διακόνησε επί 45 και πλέον έτη το ιερό θυσιαστήριο μετά ζήλου και προθυμίας στην ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Σαπών.


Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί αύριο Τρίτη 16/2 στις 12 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Σαπών.

Αιωνία του η μνήμη!

  • Το τελευταίο ταξίδι του πατρός Βασιλείου.
Στο συλλυπητήριο μήνυμά του ο συντοπίτης του κ. Γεώργιος Κεραμυδάς, αναφέρει: “Ένας ακόμη άνθρωπος της πόλης μας έφυγε από τη ζωή. Το τελευταίο διάστημα πάλεψε πολύ στον ανήφορο προς τον Γολγοθά του. Σήμερα ήρθε η λύτρωση κι έκλεισε τα μάτια. Η ψυχή του αναπαύεται δίπλα στον Θεό και στα αγαπημένα του πρόσωπα! Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του. Καλό σου ταξίδι Πατέρα Βασίλειε… Συλλυπητήρια στα αγαπημένα του πρόσωπα!”
Αναδράμοντας συνοπτικώς στη βιογραφία του κεκοιμημένου ιερέως, ο κ. Κεραμυδάς, σημειώνει: “Ο πάτερ Βασίλειος έζησε όλα τα χρόνια της ζωής του στον τόπο που γεννήθηκε – το 1933. Το 1941 συνέπεσε η βουλγαρική Κατοχή με την πρώτη φοίτησή στο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο όμως δεν επέτρεψαν οι Βούλγαροι να λειτουργήσει. Περίπου μια διετία, μαζί με άλλα Ελληνόπουλα, παρακολούθησε και το βουλγαρικό Σχολείο. Μετά το 1943, με την απελευθέρωση, φοίτησε και αποφοίτησε σύμφωνα με τις αποφάσεις των αρμοδίων, σε πιο σύντομο χρόνο. Το 1952 αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Σαπών.
Από το 1953 και μέχρι το 1959 ακολούθησε διαφορετικές διαδρομές. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Κόρινθο, στο Χαϊδάρι (διαβιβαστής), στην Αλεξανδρούπολη και στο Διδυμότειχο. Μετά την απόλυσή του εργάστηκε με τον πατέρα του στο σιδηρουργείο “Ήφαιστος”. Αργότερα, μετά από διαγωνισμό, πέτυχε την πρόσληψή του στην Εθνική Τράπεζα Σαπών, και ως δάσκαλος εργάστηκε σε χωριό της Κομοτηνής και στο Αρσάκειο.
Η έμφυτη κλίση που είχε προς τα Θεία, τον οδήγησαν να παραιτηθεί από τις εργασίες αυτές και να ακολουθήσει τον δρόμο της ιεροσύνης. Σπούδασε έναν χρόνο στη Θεολογική Σχολή της Ξάνθης και δύο στην αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης. Εκεί έκανε πρακτική εξάσκηση στο Άγιο Όρος, εσώκλειστος ως δόκιμος. Το 1962 χειροτονήθηκε Διάκος και το 1963 Ιερέας από τον Μητροπολίτη Μαρωνείας Τιμόθεο”.