Την ανάγκη να υπάρξουν ριζικές αλλαγές όσον αφορά τα τσομπανόσκυλα, επισημαίνει ο γνωστός Κομοτηναίος φιλόζωος Αντώνης Λιάπης με επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών Μάκη Βορίδη.
Μεταξύ άλλων προτείνει την υποχρεωτική καταγραφή τους σε ειδικό μητρώο, στείρωση και σήμανσή τους, και καμία κρατική ενίσχυση προς τους ιδιοκτήτες τους να μην χορηγείται αν δεν τηρούνται αυτοί οι όροι. Τη δαπάνη για τη στείρωση, προτείνει να καλύπτει η Πολιτεία.
“Στόχος δεν είναι να ενοχοποιηθούν συλλήβδην όλοι οι κτηνοτρόφοι, ούτε είναι και η μοναδική ομάδα που ελέγχεται, αλλά η μικρή εκείνη μερίδα που έχει αυτή την ανήθικη και παραβατική συμπεριφορά”, υπογραμμίζει ακόμη ο κ. Λιάπης.
Η επιστολή του κ. Λιάπη προς τον κ. Βορίδη:
“Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Αγαπητέ Μάκη.
Με αφορμή το υπό επεξεργασία νομοσχέδιο για τα δυστυχισμένα αδέσποτα σκυλιά της πατρίδας μας, και έχοντας προσωπική εμπειρία της ευαισθησίας σου από την εποχή που από κοινού είχαμε βρεθεί στις αίθουσες του Ευρωκοινοβουλίου, θα ήθελα να αναφερθώ ακροθιγώς στα εξής:
Μία σοβαρότατη ποσοτική παράμετρος του προβλήματος (όχι βέβαια η μοναδική), είναι η στάση μερίδας κτηνοτρόφων απέναντι στα σκυλιά που συνοδεύουν τα κοπάδια τους.
Στην πλειοψηφία τους είναι αστείρωτα, χωρίς ηλεκτρονική σήμανση (τσιπ), υποσιτισμένα και χωρίς τη σωστή υγειονομική φροντίδα (εμβόλια κ.λπ.). Πολλά νεογέννητα σκυλάκια τα οποία βρίσκουν οι φιλόζωοι (όσα είναι ακόμα ζωντανά), προέρχονται από γέννες ποιμενικών (τσομπανόσκυλων). Κάθε χρόνο εκατοντάδες πεθαίνουν βασανιστικά μέσα σε καπνοχώραφα, σε δρόμους, κάτω από γέφυρες, σε γήπεδα, σε ποτάμια, σε καλαμιές, ακόμα και σε νεκροταφεία.
Μόνο από τον Αύγουστο του 2020 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020, από δειγματοληπτική έρευνα σε επτά χωριά του νομού Ροδόπης, κατέγραψα συνολικά 89 εγκαταλελειμμένα κουταβάκια, τα οποία με άπειρες δυσκολίες διέσωσαν φιλόζωοι, με όλες τις οικονομικές-ψυχολογικές συνέπειες και την έλλειψη χώρων φιλοξενίας.
Όσα κυνοκομεία και αν δημιουργηθούν στην Ελλάδα, όσα κονδύλια και αν δαπανηθούν, είναι αδύνατον να περιθάλψουν τα ατελείωτα κύματα των μικρών αλλά και μεγάλων σκυλιών που εγκαταλείπονται από ασυνείδητους πολίτες, από κτηνοτρόφους και από κυνηγούς.
Στόχος δεν είναι να ενοχοποιηθούν συλλήβδην όλοι οι κτηνοτρόφοι, ούτε είναι και η μοναδική ομάδα που ελέγχεται, αλλά η μικρή εκείνη μερίδα που έχει αυτή την ανήθικη και παραβατική συμπεριφορά.
Η ορθή ενημέρωσή τους και η εφαρμογή μέτρων, όπως η υποχρεωτική σήμανση όλων των σκυλιών του κοπαδιού, είτε το ακολουθούν συστηματικά στις εξόδους του, είτε βρίσκονται μέσα ή πέριξ των όποιων εγκαταστάσεων, είναι ο μοναδικός δρόμος.
Επιπλέον, πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η καταγραφή τους σε ειδικό μητρώο και καμία μορφή κρατικής ενίσχυσης να μην υλοποιείται αν δεν τηρούνται αυτοί οι όροι. Δεν είναι δυνατόν να σημαίνονται τα πρόβατα και τα κατσίκια και να μην είναι σημασμένα και καταγεγραμμένα του σκυλιά του κοπαδιού.
Και η στείρωση των ποιμενικών θα πρέπει να είναι υποχρεωτική. Ως δαπάνη, η οποία επιβαρύνει την ήδη χειμαζόμενη κτηνοτροφία, θα πρέπει να επιδοτηθεί από το κράτος.
Η κάλυψη αναγκών σε σκυλιά εργασίας μπορεί να ενισχυθεί οικονομικά προωθώντας είτε την κατά προτεραιότητα υιοθέτηση αδέσποτων σκυλιών, είτε την αγορά ελληνικών ποιμενικών (Μολοσσών).
Πρωταγωνιστικό ρόλο στην υλοποίηση των παραπάνω θα πρέπει να έχουν οι κτηνιατρικές υπηρεσίες αλλά και οι σύλλογοι των κτηνοτρόφων, οι οποίοι είμαι βέβαιος ότι έχουν την καλή διάθεση να συνεργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, πάντα μέσα σε ένα σύγχρονο αλλά ταυτόχρονα απαιτητικό θεσμικό πλαίσιο.
Με εκτίμηση
Αντώνης Λιάπης
Κομοτηνή”.