ΩΔΗ στον ηρωικό Συνταγματάρχη Δημήτριο Γ. Δόλωμα

ΩΔΗ

Στον ηρωικό Συνταγματάρχη πατέρα μου

ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΓΕΩΡ. ΔΟΛΩΜΑ

Βετεράνο Πολεμιστή των πολέμων και εκστρατειών

– Του Σκρα ντι Λέγκεν (1918)

– Ουκρανίας (1919)

– Μικράς Ασίας (1919 – 1922)

– Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940 – 1941)

– Εθνικής Αντιστάσεως (1946 – 1949)

ΔΟΛΩΜΑΣ 2Πέρασαν ακριβώς τριάντα χρόνια όταν τη μέρα της γιορτής του Προστάτη Αγίου του όπλου σου, στον κατάλευκο θάλαμο του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου, νικημένος από τα ηρωικά τραύματα που έφερε το αδύναμο κορμί σου, τραύματα – παράσημα των αγώνων σου στα πεδία των μαχών, έφευγες από τη ζωή.

Τη μέρα της 23ης Απριλίου διάλεξες πατέρα για να φύγεις, επειδή συμβολίζει αγιότητα και ηρωισμό.

Θέλησες να μας αφήσεις τη μέρα που το 1821 στη μάχη της Αλαμάνας ο Επίσκοπος Ησαΐας μαζί με τον Πανουργιά και τον Αθανάσιο Διάκο έπεφταν ηρωικώς μαχόμενοι οι δύο πρώτοι, με τον Διάκο να συλλαμβάνεται και να ανασκολοπίζεται.

Έφυγες την ίδια μέρα που το 1827 ο θρυλικός Αρχιστράτηγος Στερεάς Ελλάδος Γεώργιος Καραϊσκάκης τραυματίζεται και πεθαίνει στη μάχη του Φαλήρου.

Ο συμβολισμός προφανής.

Θέλησες να συνδέσεις τη φυγή σου από τη ζωή με τη θυσία των αλησμόνητων ηρώων του αγώνα της παλιγγενεσίας, έτσι που η μνήμη σου σε μας να παραμείνει άσβεστη.

Εμείς όμως πατέρα θα σ’ έχουμε πάντα στη μνήμη μας για τους αγώνες που έδωσες για την τιμή και τη δόξα της πατρίδας, όταν αμούστακος έφηβος πήρες μέρος στη μάχη του Σκρα ντι Λέγκεν εναντίον των Γερμανοβουλγάρων, και έπειτα, με ένθεο ζήλο στα ιδανικά του Έθνους, συμμετείχες στην Επική πορεία της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Θα σε θυμόμαστε Βιγλάτορα να διαφυλάττεις τα σύνορα της Θράκης μας στον Έβρο κατά μήκος της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου, όταν καβάλα στον αγαπημένο σου μαύρο κέλητα, Διοικητής του Λόχου σου εσύ, μερόνυχτα να επιθεωρείς τα φυλάκια.

Και όταν η σάλπιγγα του πολέμου ήχησε ένα φθινοπωρινό πρωινό του ’40, πάλι εσύ με αναπεπταμένη τη γαλανόλευκη, σε φέρνουμε στη μνήμη μας να μπαίνεις πρώτος με το λόχο σου ελευθερωτής στο Πόγραδετς χαρίζοντας λευτεριά στα πολύπαθα σκλαβωμένα αδέρφια μας.

Δε σταμάτησες όμως εκεί. Αντιστάθηκες ηρωικά και στις σιδερόφραχτες μονάδες των Γερμανών εισβολέων στο Άργος Ορεστικό.

Και όταν η καταχνιά σκέπασε τη χώρα, πρώτος και πάλι στην Εθνική Αντίσταση βοηθώντας γενναίους Έλληνες και συμμάχους Αξιωματικούς και Οπλίτες να περάσουν από τη Χίο στη Μέση Ανατολή για τη συνέχιση του αγώνα.

Συλλαμβάνεσαι, φυλακίζεσαι, βασανίζεσαι από τους Γερμανούς αλλά δε σε εγκαταλείπει το θάρρος και ελπίζεις.

Η απελευθέρωση σε βρίσκει διοργανωτή των πρώτων Στρατιωτικών Μονάδων στην Κομοτηνή και στη συνέχεια Διοικητή του 82 Τάγματος Πεζικού με έδρα τον Σώστη, ακοίμητο φρουρό της ελευθερίας των κατοίκων της Ροδόπης.

Στον επίλογο της λαμπρής πολεμικής σου διαδρομής, η κεντρική Στρατιωτική Διοίκηση, η ηγεσία της οποίας αναγνωρίζουσα τη Στρατιωτική σου εμπειρία και αξιοσύνη, σε τοποθετεί Διοικητή Τάγματος στην Οροσειρά των Αγράφων Θεσσαλίας, όπου το κέντρο Επιχειρήσεων του Εθνικού Αγώνα. Στα κακοτράχαλα βουνά τραυματίζεσαι σοβαρά στο κεφάλι και μεταφέρεσαι στο Νοσοκομείο.

ΔΟΛΩΜΑΣ 5Έτσι τερματίζεται η ένδοξη πολεμική σου ιστορία σταυραετέ, αφού η Ανωτάτη Στρατιωτική Υγειονομική Υπηρεσία της χώρας, σε εντάσσει τιμής ένεκεν στη χωρεία των Αξιωματικών σε πολεμική Διαθεσιμότητα.

Τώρα τα ιερά και τιμημένα ενθυμήματα που μας κληροδότησες ένδοξε Πολέμαρχε (παράσημα, αριστεία ανδρείας, πολεμικοί σταυροί, στολή, ξίφος κ.λπ.), κοσμούν το πολεμικό Μουσείο της πόλης μας, έπειτα από την απόφαση να τα παραχωρήσουμε, εμείς τα παιδιά σου, για να τα θαυμάζουν οι επισκέπτες, να θυμούνται οι παλαιότεροι και να παραδειγματίζονται οι νέοι για το πώς πρέπει να αγωνίζονται και να πεθαίνουν για την πατρίδα οι αθάνατοι.

Ελαφρύ το χώμα της Ροδόπης που σε σκέπασε.

Αιωνία σου η μνήμη Υψικάρινε!

Γεώργιος Δημ. Δόλωμας

Σχετικές δημοσιεύσεις