– Το Μήνυμα της Κυριακής· του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μαρωνείας & Κομοτηνής, κ.κ. Παντελεήμονος.

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Ευαγγελιστού Λουκά.

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, Ιατρός στο επάγγελμα, ήταν εκείνο που δηλώνει το όνομά του: Λουκάς! Όνομα λατινικό, που σημαίνει φωτεινός!

Ήταν φως, φωτεινή ύπαρξη. Υπάρχουν φώτα χαμηλής τάσεως, που με κατάλληλη σύνδεση μεταβάλλονται σε φώτα υψηλής τάσεως. Αυτό συνέβη με τον Ευαγγελιστή Λουκά. Είχε φως από την ελληνική παιδεία, αλλά ήρθε στιγμή που συνδέθηκε με το φως της Θείας αποκαλύψεως, με το φως του Χριστού.

Τη φλόγα της πίστεως ο Λουκάς τη μετέδωσε και εξακολουθεί μέσα στους αιώνες να τη μεταδίδει. Έγινε Ευαγγελιστής. Είναι ο συγγραφεύς δύο βιβλίων της Καινής Διαθήκης, του κατά Λουκάν Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων.

Δύο πλέον οι αγάπες του Λουκά: Χριστός και Εκκλησία. Στη μία αγάπη, στον Χριστό, είναι αφιερωμένο το Ευαγγέλιό του. Στην άλλη αγάπη, στην Εκκλησία, είναι αφιερωμένο το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων όπου περιγράφει τη ζωή των πρώτων χρόνων της Εκκλησίας.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣΈγινε ο Λουκάς μαθητής του μεγάλου διδασκάλου, του κορυφαίου Παύλου, πνευματικό τέκνο του μεγάλου πατέρα, του στοργικού, αλλά και άγρυπνου Αποστόλου, θαυμαστής του φωτιστού της οικουμένης. Έγινε ακόλουθος, «συνέκδημος» του μεγάλου ιεραποστόλου, του πρώτου μετά τον Έναν. Ως ιατρός προσέφερε ιατρικές υπηρεσίες στον Παύλο και στους Χριστιανούς. Προσέφερε όμως και ως ιστορικός. Χάρη στον Λουκά γνωρίζουμε τον Παύλο και τις περιοδείες του. Σε πολλά σημεία των Πράξεων μιλάει σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Ήταν συνοδοιπόρος του Παύλου. Μαζί, όταν ο Παύλος έκανε το πρώτο ευρωπαϊκό άλμα και από την Τρωάδα βρέθηκε στους Φιλίππους. Μαζί του στην τρίτη περιοδεία, τότε που αποχαιρέτισε ο Παύλος τους πρεσβυτέρους της Εφέσου στη Μίλητο. Μαζί του και στο θαλασσινό ναυάγιο που υπέστη ο Παύλος, όταν υπό περιορισμό μεταφερόταν στη Ρώμη. Μαζί του και στο κελί της φυλακής. Όταν, δε, ο Παύλος, θα εκφράζει το παράπονο ότι όλοι τον είχαν εγκαταλείψει, θα κοιτάξει δίπλα του. Θα δει τον Λουκά και θα σημειώσει: «Λουκάς εστί μόνος μετ’ εμού».

Μέσα από τη φυλακή εγκωμιάζει τον Λουκά και γράφει στους Χριστιανούς της Εκκλησίας της Κολοσσών: «Ασπάζεται υμάς Λουκάς ο ιατρός, ο αγαπητός», και λέγει χαρακτηριστικά ο ιερός Χρυσόστομος: «Εγκώμιον και τούτο ου μικρόν, αλλά και σφόδρα μέγα, το Παύλου είναι αγαπητόν».

Ας ζήσουμε έτσι αδελφοί, στα βήματα του Αποστόλου, ώστε να είμαστε ως πιστοί, αγαπητοί στους ανθρώπους, αγαπητοί στους αγίους, αγαπητοί προ παντός στον αγαπήσαντα ημάς Χριστό.

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής (Λουκ. ι´ 16-21) – Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. ᾿Ιδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, Πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ Πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Απόδοση στη νεοελληνική

Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς μαθητές του· ῞Οποιος ἀκούει ἐσᾶς, ἀκούει ἐμένα· ὅποιος ἀπορρίπτει ἐσᾶς, ἀπορρίπτει ἐμένα· κι ὅποιος ἀπορρίπτει ἐμένα, ἀπορρίπτει αὐτὸν ποὺ μ’ ἔστειλε.῞Οταν γύρισαν πίσω οἱ ἑβδομήντα μαθητές, ἔλεγαν γεμάτοι χαρά· Κύριε, ἀκόμη καὶ τὰ δαιμόνια μᾶς ὑπακοῦνε ὅταν τὰ προστάζουμε στὸ ὄνομά σου. Κι ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς εἶπε· Ἐγὼ ἔχω δεῖ τὸν σατανὰ νὰ πέφτει ἀπὸ τὸν οὐρανὸ σὰν ἀστραπή. Σᾶς δίνω ἐξουσία νὰ πατᾶτε πάνω σὲ φίδια καὶ σκορπιούς, καὶ νὰ κυριαρχεῖτε πάνω σ’ ὅλη τὴ δύναμη τοῦ ἐχθροῦ· τίποτε δὲν θὰ σᾶς βλάψει. Μὴ χαίρεστε ὅμως γιατὶ σᾶς ὑπακοῦνε τὰ δαιμονικὰ πνεύματα· μᾶλλον νὰ χαίρεστε ποὺ τὰ ὀνόματά σας ἔχουν γραφτεῖ στὸν οὐρανό. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ Ἰησοῦς ἔνιωσε μέσα του ἀγαλλίαση, καὶ εἶπε· Σ’ εὐχαριστῶ Πατέρα, Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, γιατὶ αὐτὰ ποὺ ἀπέκρυψες ἀπὸ τοὺς σοφοὺς καὶ τοὺς συνετοὺς τὰ φανέρωσες στοὺς ταπεινούς. Ναί, Πατέρα μου, αὐτὸ ἔγινε γιατὶ ἔτσι τὸ θέλησες.