– του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονος.

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή βλέπουμε τον Χριστό να επιλέγει τους στενούς συνεργάτες Του για το τεράστιο έργο της μεταμορφώσεως και ανακαινίσεως του κόσμου.  Δεν απευθύνεται όμως στους κύκλους των πλουσίων, των πολιτικά ισχυρών, των ευσεβών του ιουδαϊκού κέντρου της Ιερουσαλήμ. Τους αναζητεί σε ένα περιβάλλον απλό, με φυσικό ελεύθερο ορίζοντα, «παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας».

ΑΛΙΕΙΣΟι πρώτοι στους οποίους απευθύνεται είναι άνθρωποι της εργασίας, άνθρωποι θετικοί και δραστήριοι.  «Ήσαν γαρ αλιείς», ψαράδες, που παλεύουν με τα δίχτυα τους. Πάνω στην εργασία τους συναντά, πάνω σ’ αυτή τους προσκαλεί.  Οι τέσσερεις πρώτοι μαθητές που κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας κάλεσε ο Κύριος, ανταποκρίνονται με ιδιαίτερη προθυμία. «Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα, ηκολούθησαν αυτώ».  Είναι άνθρωποι ενθουσιώδεις και τολμηροί, που καταλαβαίνουν πολλά και διαισθάνονται περισσότερα πίσω από τα λόγια, που μπορούν με σωστό αισθητήριο να αναγνωρίζουν τον ηγέτη, να τον εμπιστεύονται και να τον ακολουθούν αισιόδοξα.

Η μικρή ομάδα που συγκέντρωσε δίπλα Του ο Χριστός δεν αποτελούνταν από πανομοιότυπους Μαθητές, αλλά έχει ο καθένας τη δική του ιδιοσυγκρασία. Ο Ανδρέας παρουσιάζεται νηφάλιος, ήσυχος· ο Πέτρος πιο αυθόρμητος και ορμητικός· ο Ιωάννης στοχαστικός· ο Θωμάς πιο κριτικός. Ο Χριστός δεν αναζήτησε αποκλειστικά έναν ορισμένο ανθρώπινο τύπο, δεν ενοχλείται από τις ιδιοτυπίες των μαθητών Του, δεν θέλει να τους καταργήσει. Τους καλεί όπως είναι, τον καθένα με την προσωπικότητά του. Αυτοί λοιπόν που αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα της Εκκλησίας του Χριστού, ήταν μια «ζύμη» από συνηθισμένο ανθρώπινο υλικό. Το αποφασιστικά ιδιαίτερο υπήρξε ότι συγκεντρώθηκαν σταθερά γύρω Του. Ο Χριστός, καλώντας τους πρώτους Μαθητές να τον ακολουθήσουν, τους καθορίζει την αποστολή τους χρησιμοποιώντας παραστάσεις από τον δικό τους κόσμο. «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων». Ο Χριστός χρησιμοποιεί τη λέξη «αλιείς», διότι από την προηγούμενη απασχόλησή τους θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ορισμένα χαρακτηριστικά.  Ο καλός ψαράς έχει γνώση που πρέπει να την αξιοποιήσει και ως αλιεύς ανθρώπων. Πρέπει να διαθέτει υπομονή και επιμονή. Ξέρει ο ψαράς να περιμένει και δεν αδημονεί για γρήγορα αποτελέσματα, δεν απογοητεύεται και ξαναδοκιμάζει. Είναι σημαντικό για όποιον ευαγγελίζεται τον λόγο του Θεού, για όποιον προσεγγίζει τους ανθρώπους, να διακρίνει σωστά πότε πρέπει να μιλά και πότε να σιωπά, αφού τελικός σκοπός είναι να οδηγήσουμε τον άνθρωπο κοντά στον Θεό.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ – Β΄ Ματθαίου: Ματθ. δ΄ 18-23

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, περιπατῶν ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελ­φὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλ­λους δύο ἀδελφούς, ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ ᾿Ιησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασι­λείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.