Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής ΙΔ´ Ματθαίου (Ματθ. κβ’ 2-14)

«Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν. ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε. Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους. Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων. εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου, καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη. τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί».

Απόδοση στη νεολληνική

«Είπε ο Κύριος την παραβολή αυτή· «Η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με ένα βασιλέα, ο οποίος επρόκειτο να κάνει τους γάμους του υιού του. Και έστειλε τους δούλους του να καλέσουν τους καλεσμένους εις τους γάμους, αλλ’ αυτοί δεν ήθελαν να έλθουν. Πάλιν έστειλε άλλους δούλους με την εντολή· Να πείτε εις τους καλεσμένους· ετοίμασα το γεύμα μου΄ οι ταύροι και τα μανάρια έχουν σφαγεί και όλα είναι έτοιμα. Ελάτε εις τους γάμους. Αυτοί όμως τους αγνόησαν και έφυγαν, ο ένας εις το χωράφι του, άλλος εις το εμπόριον του. Οι λοιποί, αφού συνέλαβαν τους δούλους του, τους εκακοποίησαν και τους σκότωσαν. Και ο βασιλιάς εκείνος, όταν το άκουσε, οργίσθηκε και έστειλε τον στρατό του και τους εξολόθρευσε τους φονιάδες εκείνους και έκαψε την πόλη τους. Τότε λέγει εις τους δούλους του. Ο μεν γάμος είναι έτοιμος, οι καλεσμένοι όμως δεν ήσαν άξιοι. Πηγαίνετε λοιπόν εις τα σταυροδρόμια και όσους βρείτε, καλέστε τους εις τους γάμους. Και οι δούλοι βγήκαν στους δρόμους, μάζεψαν όλους όσους βρήκαν, κακούς και καλούς, και εγέμισε η αίθουσα του γάμου από φιλοξενούμενους. Όταν δε μπήκε ο βασιλεύς να δει τους φιλοξενούμενους, είδε εκεί έναν, ο οποίος δεν είχε ένδυμα γάμου, και του λέγει· Φίλε, πώς μπήκες εδώ χωρίς να έχεις ένδυμα γάμου; Αυτός δε έμεινε βουβός. Τότε είπε ο βασιλεύς στους υπηρέτες· Αφού του δέσετε τα πόδια και τα χέρια, σηκώστε τον και ρίξτε τον έξω εις στο σκοτάδι΄ εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών. Διότι πολλοί είναι οι καλεσμένοι, ολίγοι όμως είναι οι εκλεκτοί».

πηγή: panagiaalexiotissa.blogspot.com

Το Κήρυγμα της εβδομάδος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαρωνείας & Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονα

«Ἡ σημερινή παραβολή τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, ἀνάγλυφα δείχνει τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί τή στάση τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στό σχέδιο αὐτό. Παραβολή τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Καί πιό συγκεκριμένα παραβολή τῶν βασιλικῶν γάμων. Ὁ γάμος καί τό δεῖπνο, τό πλούσιο τραπέζι, εἶναι δυό εἰκόνες, πού πολλές φορές χρησιμοποιοῦνται στήν Ἁγία Γραφή, γιά νά παρουσιαστεῖ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Γιατί ἄραγε; Γιατί ὁ γάμος, καί μάλιστα ὁ βασιλικός γάμος, καί τό δεῖπνο, καί μάλιστα τό βασιλικό δεῖπνο, εἶναι δυό εὐχάριστα γεγονότα. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ στό γάμο μέ ὅλες τίς χαρές του. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ καί στό δεῖπνο μέ τά ἐκλεκτά φαγητά καί τά εὔγευστα ποτά. Εὐφροσύνη πρό παντός, ἄπειρη καί θεία εὐφροσύνη, ἐπικρατεῖ στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εὐφροσύνη, θεία εὐφροσύνη καί χαρά αἰσθάνονται οἱ πιστοί, πού γνώρισαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί γεύονται τίς δωρεές Του. Ὁ Θεός στέλνει τό μονογενῆ του Υἱό στή γῆ, γιά νά γίνουν οἱ γάμοι αὐτοῦ καί τῶν ἀνθρώπων, γιά νά ἑνωθεῖ ὁ ἀποστάτης ἄνθρωπος μέ τόν ὑπερβατικό Θεό. Οἱ πρῶτοι δοῦλοι – ἀγγελιοφόροι τοῦ Βασιλιᾶ στέλνονται γιά τό μεγάλο κάλεσμα. Στό πρῶτο κάλεσμα ἡ ἀνταπόκριση ἀπογοητευτική. Οἱ καλεσμένοι αρνοῦνται τελείως τήν πρόσκληση: «Καί οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν». Ἄλλοι δέχονται τό προσκλητήριο, μά σάν φτάνει ἡ ὥρα τοῦ γάμου ἀπουσιάζουν. Τί ἔπαθαν; Ἀμέλησαν. Ἄλλα ἐνδιαφέροντα τράβηξαν περισσότερο τήν προσοχή τους καί κάλυψαν τό χρόνο τους. «Οἱ δέ ἄμελησαντες ἀπῆλθον, ὁ μέν εἰς τόν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δέ εἰς τήν ἐμπορίαν αὐτοῦ». Ὑπάρχει ὅμως καί ἡ Τρίτη κατηγορία τῶν ἀνθρώπων. Αὐτοί ὄχι μόνο δέν δέχονται τό προσκλητήριο, ὄχι μόνο δέν εὐχαρίστησαν γιά τήν τιμή πού τούς ἔγινε, ὄχι μόνο δέν ἔδειξαν στοιχειώδη εὐγένεια στούς κομιστές τοῦ μηνύματος, ἀλλά, κακοποιοί καί ἀχάριστοι, ὅρμησαν πάνω στούς ἀπεσταλμένους τοῦ Βασιλιᾶ, τούς κακοποίησαν, τούς ἔδεσαν, τούς ἔβρισαν, τούς βασάνισαν καί στό τέλος τούς σκότωσαν. Μέ τρεῖς λέξεις θά μπορούσαμε νά ποῦμε, πώς ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ἀρνητές, ἡ δεύτερη κατηγορία εἶναι οἱ ἀμελεῖς καί ἡ τρίτη οἱ ἀσεβεῖς καί πολέμιοι. Ἐμεῖς ποῦ ἀνήκουμε; Πηγαίνουμε στήν Ἐκκλησία, κοινωνοῦμε τῶν ἀχράντων μυστηρίων, ἀκοῦμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὅμως στήν Εὐαγγελική Παραβολή γίνεται καί μία ἄλλη ἐπισήμανση. Κάποιος βρίσκεται στό δεῖπνο χωρίς νά ἔχει ἔνδυμα γάμου καί ἐπιτημᾶται ἀπό τόν οἰκοδεσπότη. Στόν γάμο πάντα φοροῦμε ὅτι καλύτερο ἔχουμε. Καί τό ἔνδυμα αὐτό εἶναι ἡ ὀρθή πίστη καί τά καλά ἔργα, τά ὁποῖα θά πρέπει νά χαρακτηρίζουν τή ζωή μας».

Advertisement