Ένα από τα εύηχα συνθήματα που χρησιμοποιεί ο Απόστολος Τζιτζικώστας στην προσπάθειά του να πείσει τους Νεοδημοκράτες να τον εμπιστευθούν, είναι και το «Να αλλάξουμε πρώτα εμείς, για να αλλάξουμε τελικά και τη χώρα». Ποιος θα μπορούσε, τουλάχιστον κατ’ αρχήν, να διαφωνήσει με αυτό; Έτσι, περιμέναμε, ο υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, να μας πει πρώτα το πώς άλλαξε ο ίδιος τον εαυτό του, μετά το πώς θα αλλάξει το κόμμα, και τέλος το πώς θα αλλάξει τη χώρα.

Μέχρι σήμερα, και ενώ η προεκλογική εκστρατεία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, για το πρώτο δεν έχουμε ακούσει τίποτε, ενώ για τα άλλα δύο τετριμμένες γενικότητες. Και το πρώτο είναι το σημαντικότερο, αφού αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τα άλλα δύο.

Κάνοντας την υπόθεση ότι ο νεαρός περιφερειάρχης από…σεμνότητα δεν μιλάει για τον εαυτό του, ας προσπαθήσουμε να βρούμε τα στοιχεία εκείνα που θα μας επιτρέψουν να καταλήξουμε σε ένα ασφαλές συμπέρασμα.

Ας αρχίσουμε, διαβάζοντας τον «καθρέφτη» του υποψηφίου, που είναι βέβαια το βιογραφικό του, όπως αυτό είναι αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της υποψηφιότητάς του.

Εκεί, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε:

«Σε ηλικία 22 ετών, αμέσως μετά την αποφοίτηση μου (Georgetown University College της Ουάσιγκτον), εργάστηκα για το Γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου».

Αντί σχολίου θα αντιπαραθέσουμε το σχετικό τμήμα από το βιογραφικό που βρήκαμε στη wikipedia: «Απέκτησε την πρώτη εργασιακή του εμπειρία στο Γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου». Δηλαδή μιλάμε για μία κλασική πρακτική άσκηση και όχι εργασία. Άλλωστε είναι εύκολο να καταλάβει κανείς, πως στο Γραφείο του Προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου, δεν πηγαίνει κάποιος που δεν έχει πρόσβαση στο “σύστημα”. Και όσοι γνωρίζουν από ανάλογες περιπτώσεις, βγαίνουν πιστοποιητικά από τέτοια γραφεία, χωρίς καμία εμφάνιση του ειδικευομένου… Αλλά ας μείνουμε στη διατύπωση της “εργασίας” και όχι σε αυτή της πρακτικής άσκησης.

Παρακάτω: «Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησα τη δική μου επιχείρηση στον τομέα της παραγωγής, επεξεργασίας και τυποποίησης γαλακτοκομικών προϊόντων. Δημιούργησα, μαζί με τα αδέρφια μου, τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑ Α.Ε., μια σύγχρονη μονάδα βιολογικών προτύπων».

Μετά από έρευνα στο διαδίκτυο (en-olympo.blogspot.gr), διαπιστώνουμε ότι αυτό που ονομάζει δική του επιχείρηση (πρόκειται για τη γαλακτοβιομηχανία «Αγρόκτημα Βραχιάς»), ήταν ουσιαστικά οικογενειακή επιχείρηση όπου μετείχαν και τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια του και ότι ο ίδιος αποχώρησε από αυτή το 2007. Όσον αφορά τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑ Α.Ε. στην Καθημερινή (23/09/2003), διαβάζουμε: «Στην αγορά των premium γαλακτοκομικών προϊόντων, με «όπλα» την ποιότητα και τη συσκευασία, στοχεύει η Μακεδονική Φάρμα Α.Ε., στην οποία το 20% κατέχει η ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε., και το υπόλοιπο οι αδελφοί Τζιτζικώστα». Αξίζει να προσθέσουμε μια ακόμη λεπτομέρεια που αφορά τη ΜΕΒΓΑΛ. Από την ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας (01/09/2010), πληροφορούμαστε ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού, το 2007 – 2008, επέβαλε πρόστιμο στη ΜΕΒΓΑΛ ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ. Η κατηγορία αφορούσε “κάθετες συμπράξεις” (καρτέλ) στην αγορά γάλακτος, οι οποίες αποδυνάμωναν τον ανταγωνισμό μεταξύ των εμπορικών αλυσίδων.

Επίσης:  «Υπήρξα Πρόεδρος του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης του Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας, του πρώτου κέντρου έρευνας και πολιτικής ανάλυσης στον χώρο της φιλελεύθερης σκέψης και ιδεολογίας στην Ελλάδα».

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Απόστολος διορίστηκε σ’ αυτή τη θέση το 2005, σε ηλικία μόλις 27 ετών, από τον Κώστα Καραμανλή. Άλλωστε, ήταν κοινό μυστικό ότι προοριζόταν για «τοποτηρητής» του Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη.

Από εδώ και κάτω τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον: «Πρώτη φορά συμμετείχα στις εθνικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007 με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Με εμπιστεύθηκαν 29.166 πολίτες της Α’ Θεσσαλονίκης, δίνοντας μου τη δυνατότητα να τους εκπροσωπώ στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Στις Εθνικές Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πρόσωπό μου αυξήθηκε στις 35.107 ψήφους».

Κατέχοντας την αβανταδόρικη θέση του Προέδρου του ΚΠΕΕ Θεσσαλονίκης, και με όλη τη στήριξη του Καραμανλικού στρατοπέδου, προετοιμάστηκε για δύο χρόνια για το μεγάλο άλμα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Από νωρίς όμως φάνηκε ότι ο Απόστολος δεν είναι για τα δύσκολα. Έτσι προτίμησε την Α΄ και όχι τη δύσκολη Β΄ Θεσσαλονίκης, όπου τελικά «κατάφερε» να καταλάβει την έβδομη και τελευταία εκλόγιμη θέση…

Στις εκλογές του 2009, ο φέρελπις Απόστολος, κατάφερε να μην εκλεγεί! Και αυτό που βρήκε να αναφέρει, είναι ότι…αυξήθηκε η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πρόσωπό του!!! Δηλαδή νίκησε με τον ίδιο τρόπο που νίκησε και ο…Σαμαράς στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015!

 Και κάτι ακόμα: «Πίστευα και πιστεύω πως η Αυτοδιοίκηση είναι ο βασικός πυρήνας επίλυσης των προβλημάτων της καθημερινότητάς μας. Γι’ αυτό μπήκα στη μάχη των περιφερειακών εκλογών της 14ης Νοεμβρίου του 2010, και εκλέχτηκα Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης».

Δεν θα σταθούμε στο γεγονός ότι ο αποτυχών να εκλεγεί Βουλευτής, κατάφερε, λόγω της επιμονής του υποψήφιου Περιφερειάρχη Π. Ψωμιάδη να βολέψει τον αδελφό του, από σπόντα να γίνει Αντιπεριφερειάρχης – και κατόπιν ειδικής τροπολογίας στη Βουλή. Ούτε και στο γεγονός ότι λόγω των δικαστικών περιπετειών του Π. Ψωμιάδη, έγινε ο ίδιος Περιφερειάρχης. Μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο κ. Τζιτζικώστας προδίδει, με βάναυσο μάλιστα τρόπο, το (υποτιθέμενο) πιστεύω του πως «η Αυτοδιοίκηση είναι ο βασικός πυρήνας επίλυσης των προβλημάτων της καθημερινότητας μας». Το προδίδει γιατί «δραπετεύει» από τη θέση που του εμπιστεύτηκαν οι πολίτες πριν φθάσει στο μέσον της κανονικής του θητείας. Εκτός και αν εννοεί ότι το κάνει γιατί έχει επιλύσει τα προβλήματα της Περιφέρειάς του, οπότε μπορεί να ασχοληθεί και με τη χώρα!

Όλα τα παραπάνω είναι νομίζουμε αρκετά για βγάλουμε το συμπέρασμα που αρχικά αναζητήσαμε:

Ο νεαρός υποψήφιος για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας δεν διαθέτει κανένα από τα στοιχεία εκείνα που θα μπορούσαν να του επιτρέψουν να κάνει πράξει αυτά που ευαγγελίζεται.

Πρόκειται για ένα προϊόν του παλαιοκομματικού σωλήνα που απ’ ότι φαίνεται δεν έχει καν εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Αν είχε, δεν θα είχε κάνει αυτές τις κουτοπόνηρες παρεμβάσεις στο βιογραφικό του.

Πηγή: Ιωάννης Καλαμίδης / www.tokentro.com

Επιμέλεια: inkomotini.gr