Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Νομού Ροδόπης «Άγιος Γεώργιος ο εξ Ιωαννίνων», ένας από τους αρχαιότερους στον Νομό Ροδόπης (Έτος Ιδρύσεως 1926) διατηρώντας την παράδοση του τόπου και περνώντας την από γενιά σε γενιά, συμμετείχε φέτος  στο πιο διαδεδομένο έθιμο για το Σάββατο του Λαζάρου, τα «κάλαντα του Λαζάρου».

Στα γραφεία του Συλλόγου τα παιδιά μάθανε πως  φτιάχνουν το Λαζαράκι, μια κούκλα ομοίωμα του Λαζάρου. Στη συνέχεια τα κάλαντα του Λαζάρου ακούστηκαν   στους δρόμους της Κομοτηνής. O σύλλογος επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονα, και τον Δήμαρχο Κομοτηνής κ. Γιώργο Πετρίδη.

Στην αναβίωση του εθίμου συμμετείχαν το παιδικό τμήμα του χορευτικού τμήματος με παραδοσιακές στολές, καθώς και οι εκπαιδευτικοί Μαρία Παπαγεωργίου, Χαρά Ρίζου, και ο χοροδιδάσκαλος Μπίστας Αργύρης.

Το Λαζαράκι και το έθιμο στην Ήπειρο

Πάνω σε δύο ξύλα που τα δένουν σταυρωτά με λογιών-λογιών πανιά, σχηματίζουν μια μεγάλη κούκλα με τα χέρια τεντωμένα στα πλάγια. Τη ντύνουν μετά με ένα ωραίο μωρουδίστικο φορεματάκι, κι από πάνω της ρίχνουν ένα όμορφο χρωματιστό κεφαλομάντηλο. Στολίζουν ακόμα με διάφορα αγριολούλουδα ένα μικρό καλαθάκι που θα κρατάει το κάθε παιδί στο αριστερό του χέρι, ενώ με το δεξί του θα κρατάει το Λαζαράκι. Η κούκλα είχε συμβολική σημασία και σημαίνει την αναστημένη ψυχή του Λαζάρου η οποία θα μετέφερε με τα κάλαντα το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεώς του, την απάντηση ουσιαστικά του Χριστού στην αιώνια αγωνία και τον φόβο του ανθρώπου απέναντι στον θάνατο, της οποίας απάντησης το επισφράγισμα άρχεται τις ημέρες του Πάσχα με τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του ιδίου του Χριστού. Στην Ήπειρο το  τραγούδι συνοδεύονταν από τον «Λάζαρο» και τα «Κύπρα» που έφτιαχναν τα παιδιά από ένα κοντάρι στο οποίο τοποθετούσαν ένα κυκλικό στεφάνι, που πάνω του κρεμούσαν τα καλύτερα κουδούνια (στην Ήπειρο τα λένε κύπρα), το στόλιζαν με λουλούδια και το κουνούσαν ρυθμικά δεξιά και αριστερά ώστε τα κύπρα να ηχούν αρμονικά. Κατά την παράδοση οι νοικοκυρές περίμεναν με ιδιαίτερη χαρά τις Λαζαρίνες, γιατί κατά το έθιμο έφερναν υγεία, ευημερία και ευτυχία στην οικογένειά τους. Έβαζαν αυγά στα καλαθάκια των κοριτσιών, τα οποία προοριζόταν να βαφτούν τη Μεγάλη Εβδομάδα και τους έδιναν διάφορα κεράσματα όπως φρούτα, ξηρούς καρπούς, καραμέλες, χρήματα ή ότι άλλο διέθετε η κάθε μια. Κατόπιν και προτού αποχωρήσουν οι Λαζαρίνες, η νοικοκυρά έπαιρνε την κούκλα, και αφού την πήγαινε πρώτα στα εικονίσματα, έπρεπε να την περάσει από όλα τα δωμάτια του σπιτιού. Αυτό αποτελούσε κατά κάποιον τρόπο έναν προ-αγιασμό και μια προετοιμασία του σπιτιού να δεχτεί το Άγιο Φως της Αναστάσεως.

Ο Πρόεδρος κ. Γιάννης Τζαμπάζης και το Δ.Σ. του Συλλόγου, εύχονται σε όλους ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!