– Ένα από τα εμβληματικά μαγαζιά της πόλης.

Το τελευταίο βράδυ του είναι το αποψινό για τον θρυλικό «Μαύρο Γάτο», το μοναδικό παραδοσιακό πατσατζίδικο που είχε απομείνει εδώ και χρόνια στην Κομοτηνή.

Ο ιδιοκτήτης του Δημήτρης Αδαμίδης συνταξιοδοτείται, και σε λίγες ώρες, μαζί με τους τέσσερις υπαλλήλους του θα κλειδώσει για τελευταία φορά την πόρτα του μαγαζιού μετά από τριάντα ένα χρόνια λειτουργίας.

Ο κ. Δημήτρης Αδαμίδης.
Ο κ. Δημήτρης Αδαμίδης.

«Ξημερώνει πρωταπριλιά και μας φαίνεται σαν ψέμματα, αλλά δυστυχώς είναι αλήθεια», λέει στενάχωρα ο κ. Αδαμίδης, και αναπολώντας όλα όσα έζησε σε αυτό το μικρό μαγαζί της οδού Αίνου με το οποίο συνέδεσε τη ζωή του από τον Ιανουάριο του 1985 με πρώτο ενοίκιο 600.000 δραχμές, μας εξιστορεί τη διαδρομή του: «Η οικογένειά μου είχε αντιρρήσεις για την απόφασή μου. Είπα θα το κάνω για δυο-τρία χρόνια, και η δουλειά πήγε τρεις δεκαετίες και πλέον ήρθε η ώρα της σύνταξης. Ωραίες, καλές εποχές τότε, είχε δουλειά, αλλά και δουλεύαμε σκληρά. Δεν είναι εύκολη δουλειά, η προεργασία κάθε μέρας ξεκινά από την προηγούμενη, τα κρέατα πλένονται, μετά μπαίνουν στον φούρνο και στην κατσαρόλα, μετά σερβίρονται». Θυμάται ακόμη γελώντας οτι «μας πήραν και πέντε-έξι φορές αυτόφωρο για παραβίαση ωραρίου την εποχή του Παπαθεμελή», όπως και οτι «δώσαμε μέχρι και πακέτο για … Πελοπόννησο!». Τα τελευταία χρόνια που «έπεσε» η νυχτερινή διασκέδαση, «έπεσε» και η δουλειά, αλλά ο «Μαύρος Γάτος», όντας το μοναδικό παραδοσιακό πατσατζίδικο, είχε τους δικούς του φανατικούς θαμώνες, κάποιοι εκ των οποίων ήταν μέχρι και καθημερινοί πελάτες.

Το περιβάλλον με τις ταπετσαρίες στους τοίχους να απεικονίζουν την παλιά Κομοτηνή, και ΜΓΜ 3τις μυρωδιές του καυτού παραδοσιακού πατσά να πλημμυρίζουν το μαγαζί, όπου δεν σερβίρονταν αλκοόλ παρά μόνο παραδοσιακό αριάνι και ντόπια αναψυκτικά, δύσκολα φεύγει από τη μνήμη των χιλιάδων Κομοτηναίων, φοιτητών και επισκεπτών της πόλης που πέρασαν έστω και μια φορά το κατώφλι του.

Βέβαια, κανείς δεν έμενε στη μια φορά. Όποιος ερχόταν μια φορά, στη συνέχεια ερχόταν και ξαναρχόταν. Κομοτηναίοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, κάθε κοινωνικής και επαγγελματικής ομάδας, φοιτητές που βρισκόταν μετά από χρόνια στην πόλη όπου σπούδασαν, καλλιτέχνες που περιόδευαν στην Κομοτηνή για συναυλίες και παραστάσεις, πολιτικοί που συνδύαζαν την παρουσία τους στην περιοχή με ένα λαχταριστό πιάτο θρακιώτικου πατσά.

ΜΓΜΑΓ 7Πατσάς κεφάλι, κοιλιά και πόδι, ήταν το βασικό μενού για τους μερακλήδες, που με σκορδόξυδο και μπούκοβο «έστρωνε» και το στομάχι από την οινοποσία, αλλά περιλάμβανε και κοτόσουπα, τας κεμπάμπ και βραστό για τους λιγότερο μυημένους στη γαστρονομική απόλαυση του πατσά.

Τέλος εποχής λοιπόν για ένα μαγαζί που υπήρξε συνυφασμένο με τη νυχτερινή Κομοτηνή αφού κάθε ξενύχτι εκεί κατέληγε, αλλά και όχι μόνο, αφού τα κεσεδάκια «για το σπίτι» ήταν και αυτά στην ημερήσια διάταξη, σε μια καθημερινότητα δηλωτική του οτι από τον «Μαύρο Γάτο» τρώγανε όλοι, είτε ξενυχτούσαν είτε όχι.

Ο κ. Αδαμίδης εκφράζει από καρδιάς ευχαριστίες “σε όλους τους πελάτες μας όλα αυτά τα χρόνια που μας προτίμησαν, μας στήριξαν και μας χάρισαν μοναδικές στιγμές και εμπειρίες που θα τις θυμάμαι για πάντα”…

Εμείς, μολονότι μελαγχολούμε απόψε, να ευχηθούμε υγεία και ότι καλύτερο στον κ. Αδαμίδη και στους υπαλλήλους του μαγαζιού.

PHOTO STORY

από το τελευταίο βράδυ του “Μαύρου Γάτου”