Σαν σήμερα (8/4) το 1990, η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις Βουλευτικές εκλογές με ποσοστό 46,88% και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γίνεται Πρωθυπουργός.

Στο τιμόνι της παράταξης από την 1η Σεπτεμβρίου του 1984 – Η «Νέα Πρόταση Ελευθερίας»

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΚΛΟΓΗ ΝΔΟ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε εκλεγεί Πρόεδρος της ΝΔ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος την 1/9/1984 λαμβάνοντας 70 ψήφους έναντι 41 που έλαβε ο έτερος διεκδικητής της ηγεσίας, Κωστής Στεφανόπουλος. Παράλληλα με την οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, προχώρησε στη διαμόρφωση μιας νέας ιδεολογικό-πολιτικής πλατφόρμας η οποία εμπνεόταν από τις αρχές του φιλελευθερισμού. Η ΝΔ απόκτησε συγκεκριμένη και ξεκάθαρη πολιτική και οικονομική πρόταση για τη διακυβέρνηση της χώρας, στην οποία γινόταν σαφείς αναφορές για τη μείωση του κράτους, τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, την εμπέδωση της δημοκρατίας και της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, καθώς και τη σταθεροποίηση και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς και την ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας (η πρόταση περιέχεται στο ιδεολογικό μανιφέστο της ΝΔ με την ονομασία “Μια νέα πρόταση ελευθερίας” που παρουσιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1985).

Εκλογές 2ας Ιουνίου του 1985

Είναι οι πρώτες εκλογές στις οποίες οδηγεί τη ΝΔ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, συγκεντρώνοντας ποσοστό 40,84% έναντι 45,85% του ΠΑΣΟΚ, και αυξάνοντας τα ποσοστά της από τις εκλογές του 1981 κατά 5%. Αμφισβητείται από τον Κωστή Στεφανόπουλο, και παραιτείται, ζητώντας ωστόσο και πετυχαίνοντας την επανεκλογή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα στις 29 Αυγούστου 1985.

Εκλογές 18ης Ιουνίου του 1989

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟ 1989Η ΝΔ υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη εκλέγεται πρώτο κόμμα με ποσοστό 44,2%, χωρίς όμως να πετύχει αυτοδυναμία λόγω του εκλογικού νόμου τον οποίο είχε αλλάξει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τις παραμονές των εκλογών. Ο Μητσοτάκης διαπραγματεύεται με την ηγεσία του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου»  για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, κάτι που επετεύχθη στις 25 Ιουνίου 1989 θέτοντας τέρμα στο πολιτικό αδιέξοδο και την ακυβερνησία της χώρας. Στις 2 Ιουλίου 1989 σχηματίζεται κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον βουλευτή Α’ Αθηνών της ΝΔ Τζαννή Τζαννετάκη, και στην οποία για πρώτη φορά στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Ελλάδας συμμετέχουν ως Υπουργοί, στελέχη από την Αριστερά. Με την κυβέρνηση αυτή, τόσο με το σχηματισμό της όσο και με τα νομοθετήματά της, τίθεται οριστικό τέλος στις διχαστικές συνέπειες του εμφυλίου πολέμου και γίνεται πραγματικότητα η “Εθνική Συμφιλίωση”, γεγονός που αποτέλεσε σταθμό στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία: σαράντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου, στις 30 Αυγούστου 1989, το ελληνικό κοινοβούλιο προχωρά στην ψήφιση νομοσχεδίου για την “άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949”.

Δολοφονία Παύλου Μπακογιάννη από τη «17 Νοέμβρη»

Στις 26/9/1989 δολοφονείται από την τρομοκρατική οργάνωση “17 Νοέμβρη” ο γαμπρός και στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Παύλος Μπακογιάννης, ο οποίος είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς.

Εκλογές 5ης Νοεμβρίου του 1989

Η ΝΔ υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη αυξάνει το ποσοστό της σε 46,2% χωρίς όμως και πάλι να πετύχει αυτοδύναμη πλειοψηφία, κι έτσι σχηματίζεται Οικουμενική Κυβέρνηση με τη συμμετοχή της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου», υπό τον Καθηγητή Ξενοφώντα Ζολώτα.

Εκλογές 8ης Απριλίου του 1990

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 90Η  Νέα Δημοκρατία κερδίζει με ποσοστό 46,88% και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γίνεται Πρωθυπουργός. Κατά την τριετία 1990-1993 της κυβέρνησης Μητσοτάκη επετεύχθησαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές που συνέβαλλαν καθοριστικά στην εξυγίανση και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα μπήκαν σε τροχιά υλοποίησης μεγάλα έργα υποδομής, άρχισε να αποδίδει το άνοιγμα των αγορών, και υπήρξε έντονο ενδιαφέρον από διεθνείς επενδυτές για να επενδύσουν στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό σημείωσε μοναδική επιτυχία ο διαγωνισμός για την απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών.  Επιπλέον η Ελλάδα εδραίωσε τον δυτικό προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής της – κατά τους τρεις πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επισκέφθηκε δέκα ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πραγματοποίησε την πρώτη μετά από είκοσι επτά χρόνια, επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ. Η κυβέρνησή του όμως ανετράπη τον Σεπτέμβριο του 1993 με πρωτοβουλία του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος επικαλέστηκε “κινδύνους από την πιθανολογούμενη συμφωνία για την ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ”. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης καταγγέλλει οικονομικά συμφέροντα τα οποία αποκαλεί “διαπλεκόμενα συμφέροντα”. Μετά την απώλεια της δεδηλωμένης των 151 βουλευτών που επήλθε με την αποχώρηση από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Βουλευτή Κιλκίς, Γιώργου Συμπιλίδη, στις 9 Σεπτεμβρίου 1993, ο Μητσοτάκης επισκέπτεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή στον οποίο εισηγείται τη διάλυση της Βουλής – προκηρύσσονται εκλογές…

Εκλογές 10ης Οκτωβρίου 1993

Στις προκηρυχθείσες εκλογές η Νέα Δημοκρατία ηττάται από το ΠΑΣΟΚ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτείται στις 14 Οκτωβρίου. Τον διαδέχεται ο Μιλτιάδης Έβερτ, οποίος μετά από πρόταση του Κώστα Πυλαρινού ζητά την ανακήρυξη του Μητσοτάκη ως Επιτίμου Προέδρου του κόμματος, τίτλος που του απονεμήθηκε στις  3 Νοεμβρίου του 1993 και τον οποίο φέρει έως σήμερα.

«Η Ιστορία δεν είναι απλά η μνήμη του παρελθόντος. Ερμηνεύει το παρόν και στοχεύει το μέλλον».

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΟΚΣτο σημείωμά του στην ιστοσελίδα του «Ιδρύματος Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης – Διαδρομή στη Νεοελληνική Πολιτική Ιστορία», αναφέρει:

Αγαπητοί φίλοι.

Στη μακρά πολιτική μου διαδρομή είχα το προνόμιο να είμαι παρών σε κρίσιμες περιόδους της εθνικής μας ζωής. Για τη συμμετοχή μου στις πολιτικές εξελίξεις του τόπου μας δεν διεκδικώ το αλάθητο ‒ και θα ήταν το τελευταίο που θα επιθυμούσα να κάνουν οι άλλοι για μένα. Εκείνο που χαρακτήρισε την πολιτική μου δραστηριότητα ήταν το πάθος της συμμετοχής. Θεωρώ ότι εμείς οι πολιτικοί αυτό οφείλουμε στον λαό που υπηρετούμε. Με την αδιάλειπτη ενεργό συμμετοχή μας στα κοινά, να συμβάλλουμε στην υλοποίηση ενός οράματος, με ρεαλισμό, αλλά πάντοτε στη βάση απαραβίαστων αρχών. Τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε στην αρμοδιότητα της Ιστορίας. Ας είναι οι μνήμες μας, η δική μας συμβολή στην ιστορική έρευνα που θα οδηγήσει τελικά στην αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας. Τα βιώματα των πολιτικών δεν είναι προσωπική τους υπόθεση. Ανήκουν στον λαό και αποτελούν χρήσιμο υλικό της ιστορικής έρευνας. Η συστηματική ταξινόμηση, στο πλαίσιο του Ιδρύματος Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης, όσων ντοκουμέντων αφορούν στην πολιτική μου δράση, που δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησής τους από τους ερευνητές, συνιστά μια σημαντική πρωτοβουλία. Θέλω, αφού συγχαρώ εκείνους που την ανέλαβαν, να επαναλάβω ότι: «Η Ιστορία δεν είναι απλά η μνήμη του παρελθόντος. Ερμηνεύει το παρόν και στοχεύει το μέλλον».