Ο Δημήτρης Σαββίδης είναι αγρότης περισσότερα από πενήντα χρόνια στους Προσκυνητές (Χατζηλάρι) Ροδόπης, που φημιζόντουσαν πριν από σαράντα χρόνια για τα ρεβύθια τους. Καλλιεργούσε για χρόνια βαμβάκι και ελιά, όμως σταδιακά στράφηκε στα ελαιόδεντρα και τις ροδιές. Επέλεξε, επίσης, όπως και κάποιοι συγχωριανοί του, να αναβιώσει και την παλιά καλλιέργεια των ρεβυθιών, γιατί είναι εύκολη και αποδοτική. Επέλεξε ρεβύθι ποικιλίας Μαρόκο, γιατί “είναι ευκολόβραστο και νοστιμότατο”.

Έσπειρε επτά στρέμματα με τα καρίκια ανάρια, και η συνολική απόδοση ανήλθε στα εξακόσια κιλά. Αισιοδοξώντας, σχεδιάζει την επόμενη χρονιά να σπείρει πυκνότερα για να πολλαπλασιάσει την απόδοση. “Στο παρελθόν όλα τα χωράφια ήταν σπαρμένα με ρεβίθι και σιτάρι, μέχρι που τα έπιασε μια αρρώστια και άρχισαν να ξηλώνονται. Μετά ο κόσμος στράφηκε στο βαμβάκι”, αναφέρει ο ίδιος, που θα διαθέσει τη φετινή παραγωγή του χέρι με χέρι, σίγουρος για την ποιότητα του προϊόντος του.

Σύμφωνα με τον Νίκο Καρακωστίδη που ερευνά την ιστορία της περιοχής, “τα Χατζηλαριώτικα ρεβίθια επί δυο δεκαετίες (1958-1978) κατείχαν τα σκήπτρα στο χωριό ως πρώτη παραγωγή. Τότε η τιμή τους ήταν 8 δραχμές το κιλό και του σκληρού σιταριού μόλις τρεις. Τα στραγαλατζίδικα της Κομοτηνής προμηθεύονταν ρεβίθια από το Χατζηλάρι και όχι εισαγόμενα από την Τουρκία και τις χώρες της Βόρειας Αφρικής”.

πηγή: ypaithros.gr

επιμέλεια: inkomotini.gr