• σχολιασμός του δημοσιογράφου Ξάνθου Κώστογλου στον προσωπικό του λογαριασμό στο fb, για την καθομολόγηση του μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμονος σε διδάκτορα του τμήματος Ιστορίας & Εθνολογίας της σχολής Κλασσικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του ΔΠΘ.

Τώρα, θα μου πείτε, όταν τα διδακτορικά στα Πανεπιστήμια δίνονται δια ασήμαντον αφορμήν, με τη σέσουλα, με αγορασμένες ή κλεψίτυπες διατριβές, ή “φωτογραφικές” ή “δια αλληλογραφίας”, ζητάς ψύλλους στα άχυρα να βρεις αν η εργασία του Σεβασμιωτάτου με θέμα “Η έντονη θρησκευτικότητα των κατοίκων των Αβδήρων”, καλύπτει την αναλυτική και κριτική προσέγγιση των Κλασσικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, ποια περίοδο της ιστορίας των Αβδηριτών καταλαμβάνει η “επιτόπια” έρευνά του κι αν αυτή πάει πίσω στους αιώνες, και αν προσεγγίζει διαχρονικά το θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων των Αβδήρων από την εποχή του “άθεου” διάσημου συμπολίτη τους Δημόκριτου και την κοσμολογική θεωρία του. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της “έντονης” (!) θρησκευτικότητάς τους και σε σύγκριση με ποιους και με τι…

Θα είχε λοιπόν ενδιαφέρον, αν κάποτε δημοσιεύονταν το “πνευματικό πόνημα” του κ. Παντελεήμονα, να καταλάβουμε επιτέλους και τα κριτήρια, τις αλληλοεπιδράσεις, τα αποτελέσματα, με τα οποία αξιολογούνται οι κλασσικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στο τοπικό Πανεπιστήμιο, πέραν της λαογραφικής, ορθόδοξης παράδοσης της … σχολής Βαρβούνη.

Ένα ανθρώπινο ερώτημα: Τι περισσότερο προσθέτει στην “πνευματική καταξίωση”, στην πρωτογενή συνεισφορά, του θρησκευτικού ποιμένα, ο τίτλος του διδάκτορα;

Βέβαια ο Μητροπολίτης μας στη σύντομη παρουσία του στην περιοχή επέδειξε μια “βουλιμία” επικοινωνιακής διάκρισης.

Εκτός κι αν σε μια τέτοια διάκριση υποφώσκουν κι άλλες διαστάσεις του τομέα των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών, με τη σημασία τους, στην περιοχή που ζούμε, πέραν των κοινότυπων πολιτικών δημοσίων σχέσεων του Τμήματος Εθνολογίας…