του Δημήτρη Χαδόλια*

Είναι σαφές πως η ελληνική κυβέρνηση έχει χάσει πια το λαϊκό έρεισμα και παραμένει στην εξουσία τονίζοντας αυτάρεσκα και εμφατικά πως έχει ακόμη δύο χρόνια θητείας απλά και μόνο γιατί επενδύει στον ατομοκεντρικό ωφελιμισμό των βουλευτών της, οι οποίοι όντες μέχρι πρότινος άγνωστοι, τρέμουν την επιστροφή στην πεζή καθημερινότητά τους.

Με την  καθημερινότητα των πολιτών χειρότερη από ποτέ, και την Ελλάδα πια σε ρόλο όχι αμφισβητία αλλά συμμορφούμενης ουραγού, η μόνη διέξοδος στην οποία οι κυβερνώντες επενδύουν είναι  ο κοινωνικός μετασχηματισμός του εκλογικού σώματος.

Η λεγόμενη ταξική μεροληψία την οποία συχνά-πυκνά ο πρωθυπουργός αναφέρει. Μια μεροληψία η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επένδυση στη φτώχεια. Με την πολιτική τους επενδύουν στο πέρασμα πολιτών από τη μεσαία τάξη σε καθεστώς ανέχειας. Αν αυτοί είναι νέοι, το πιθανότερο είναι να εγκαταλείψουν τη χώρα, γεγονός εξαιρετικά βολικό, μια και η συντριπτική πλειονότητα όσων ξενιτεύονται δεν αντιλαμβάνεται την κοινωνία με όρους  ριζοσπαστικής αριστεράς. Στην περίπτωση όσων παραμένουν, είναι εξίσου βολική η μετατροπή του φιλόδοξου, δραστήριου κοινωνικά ενεργού πολίτη σε παραιτημένο κοινωνικά, αποκλεισμένο κάτοχο καρτών σίτισης, δικαιούχο λίγων κιλοβατώρων και κάποιων ελάχιστων ειδών πρώτης ανάγκης. Κι όσο περισσότεροι από τη μεσαία τάξη καταβαραθρώνονται λόγω υπερφορολόγησης, τόσο δύναται ο πρωθυπουργός μας να δώσει κάτι ελάχιστα περισσότερο στους μόνιμα εγκλωβισμένους στο αδιέξοδο μιλώντας για ταξική μεροληψία. Στη συνέχεια ακολουθεί η επένδυση στο ταξικό μίσος με σκοπό να εκτονώνεται η οργή των πολιτών στα πρόσωπα όσων καταφέρνουν ακόμη να κρατούν το κεφάλι έξω από το νερό.

Κομβικό σημείο δημιουργίας του προλεταρίου των ονείρων τους, είναι η παρέμβαση στην εκπαίδευση. Ο ιδανικός γι΄αυτούς πολίτης πρέπει να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση της αριστείας, να μην μπορεί με κριτικό πνεύμα να ξεχωρίσει το σωστό από το λάθος, να ξεχάσει όσα του θυμίζουν την ιστορική διαδρομή και τις  παραδοσιακές αξίες των προγόνων του. Τελικό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία που ανέχεται την πολιτική ανικανότητα και τις χοντροκοπιές τους, που δέχεται το επιχείρημα πως η χώρα δεν ενισχύθηκε από το πακέτο Γιουνγκέρ γιατί έπρεπε να καταθέσει business plan. Που αφήνει ασχολίαστα σημάδια διάλυσης όπως τα γέλια αμηχανίας του πρωθυπουργού λόγω αδυναμίας στην κατανόηση της αγγλικής γλώσσας στην ερώτηση του Κλίντον σχετικά με τις επενδύσεις, το γεγονός ότι γράφηκε σε δημόσια έγγραφα πως ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον νομό … Ηπείρου, τη δημόσια παρουσία υπουργού με κοστούμι και παντόφλα τύπου διχάλα.

Είναι προφανές πως η παραμονή τους στην εξουσία οδηγεί σε ένα φρικώδες μέλλον. Ο τρόπος όμως που θα γραφτεί η ιστορία (όπως έλεγε και κάποιος που βοήθησε με αυταπάρνηση τη χώρα του, προειδοποίησε έγκαιρα αλλά χαρακτηρίστηκε κινδυνολόγος), βρίσκεται ακόμη στα χέρια μας.

*Ο κ. Δημήτρης Χαδόλιας είναι μέλος της ΝΟΔΕ Ροδόπης ΝΔ.