88 χρόνια μετά το «Βασιλικό Διάταγμα» του 1930, και 84 χρόνια μετά τον Νόμο 6.422 του 1934, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) 99/2018 «Ρύθμιση του επαγγέλματος του Μηχανικού με καθορισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων για κάθε ειδικότητα», όπως προβλέπεται από τον Νόμο 4.439/2016, που δίνει το σύγχρονο πλαίσιο της άσκησης του επαγγέλματος του Μηχανικού για όλες τις ειδικότητες, και αίροντας τις στρεβλώσεις και τις αδικίες που ίσχυαν στο επάγγελμα των Διπλωματούχων Μηχανικών για δεκαετίες.

Advertisement

Στρεβλώσεις οι οποίες προήλθαν κατά το παρελθόν κυρίως από τον διαχρονικό ενδοτισμό των πολιτικών ηγεσιών των αρμοδίων Υπουργείων σε πελατειακές δράσεις, παρακάμπτοντας τους επιστημονικούς Φορείς, τις στοιχειώδεις ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές αξιολόγησης, τις προτάσεις διεθνών οργανισμών, τις κοινοτικές οδηγίες, τις αναπτυξιακές προτεραιότητες της χώρας, χωρίς τη σύνδεση του θεσμικού πλαισίου άσκησης του επαγγέλματος των Μηχανικών με το Παραγωγικό Σχέδιο της Χώρας. Κατά συνέπεια, αποσπασματικά και συντεχνιακά απένεμαν επαγγελματικά δικαιώματα με εγκυκλίους και γνωμοδοτήσεις, νομοθετούσαν διακριτά μόνο για ορισμένες ειδικότητες εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα εις βάρος της κοινωνίας, του τεχνικού κόσμου και της πλειονότητας των Διπλωματούχων Μηχανικών.

Στο Π.Δ, καθορίζονται σαφώς τα επαγγελματικά δικαιώματα όλων των ειδικοτήτων των Διπλωματούχων Μηχανικών, βάσει των επαγγελματικών περιγραμμάτων, των γνωστικών αντικειμένων και του προγράμματος σπουδών της κάθε ειδικότητας, τις διεθνείς πρακτικές και τις απόψεις των Διεθνών Οργανισμών, προστατεύοντας έτσι και αναδεικνύοντας τον Ρόλο του Διπλωματούχου Μηχανικού στην αγορά εργασίας.

Το Π.Δ. βάζει επίσης οριστικό τέλος στην ομηρία των χιλιάδων Διπλωματούχων Μηχανικών, των λεγόμενων «νέων ειδικοτήτων» (Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Μηχανικών Περιβάλλοντος, Μηχανικών Χωροταξίας Πολεοδομίας και Ανάπτυξης), οι οποίοι δεν είχαν μέχρι και σήμερα προσδιορισμένα και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. 

Οι προηγούμενες Κυβερνήσεις, συνεχίζοντας τις λογικές του παρελθόντος, με βάση Νόμους και «Βασιλικά Διατάγματα» του 1930 και του 1950 που ήταν ακόμα σε ισχύ, προχώρησαν με τον Νόμο 4.254/2014 (υποπαράγραφοι ΙΓ.12 και ΣΤ), σε νομοθετικές ρυθμίσεις με διαφορετικές και αντικρουόμενες κατευθύνσεις και αρχές. Σύμφωνα με αυτές, η πρόσβαση στο επάγγελμα καθοριζόταν με βάση τους τίτλους σπουδών και όχι με την αποκτώμενη από τις σπουδές γνώση, ενώ παρέβλεπαν ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες των Διπλωματούχων Μηχανικών αποτελούν κυρίως επιστημονικό έργο, για την υλοποίηση του οποίου χρειάζεται κατάλληλη γνώση και κατάρτιση ώστε να εξασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον και η ασφάλεια των πολιτών και των εγκαταστάσεων. Η στρέβλωση αυτή διορθώθηκε με την ψήφιση του Νόμου 4.439/2016 και την έκδοση σήμερα του Π.Δ. 99/2018.

Σήμερα λοιπόν η Πολιτεία βάζει τέλος στις παρωχημένες και στρεβλές πρακτικές του παρελθόντος, και η αρχή γίνεται με το εν λόγω Π.Δ., για τη σύνταξη του οποίου εργάστηκαν 13 ομάδες έργου ανά ειδικότητα Μηχανικού, και εννεαμελής Επιτροπή. Κάθε ομάδα έργου αποτελείτο από Εκπρόσωπο του Επιστημονικού Συλλόγου της ειδικότητας και από δύο καθηγητές-μέλη ΔΕΠ των σχολών της αντίστοιχης ειδικότητας.

Το πόρισμα της κάθε ομάδας έργου εξετάστηκε παρουσία και Εκπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στην εννεαμελή Επιτροπή που αποτελείτο από Εκπρόσωπο της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού, τέσσερις Εκπροσώπους από τα αρμόδια Υπουργεία (Υποδομών και Μεταφορών, Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Οικονομίας και Ανάπτυξης), Εκπρόσωπο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Εκπρόσωπο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ένα Μέλος ΔΕΠ και τον Εκπρόσωπο του επιστημονικού συλλόγου κάθε ειδικότητας.

Advertisement