To ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής σε συνεργασία με τη Μαθηματική Εταιρεία Ροδόπης, παρουσιάζουν το Σάββατο 4 Απριλίου στις 6 μ.μ. στην αίθουσα του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, με ελεύθερη είσοδο, την εκδήλωση «Μαθηματικά και Λογοτεχνία: Μια ιδι-όμορφη συνάντηση».

Εισηγητές: Ανδρέας Λύκος, Μαθηματικός, και Κατερίνα Καλφοπούλου, Μαθηματικός, Συντονίστρια της ομάδας Θαλής+Φίλοι στη Θεσσαλονίκη.

“Μαθηματική Λογοτεχνία”

Είναι εργαλείο επιμόρφωσης, ψυχαγωγίας, κοινωνικοποίησης και απόλαυσης; Τα λογοτεχνικά κείμενα που αντλούν υλικό από τα μαθηματικά, έχουν καθιερωθεί πλέον, όπως τα όρισε ο Τεύκρος Μιχαηλίδης, ως «μαθηματική λογοτεχνία». Σύμφωνα με τον Roland Barthes, «το κείμενο που είναι απολαυστικό είναι αυτό που ευχαριστεί, γεμίζει, φέρνει ευφορία·…δεν είναι απαραίτητα εκείνο που περιγράφει απολαύσεις». Τα τελευταία χρόνια το αμείωτο ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού, αποδεικνύει ότι η “μαθηματική λογοτεχνία” είναι ένα απολαυστικό ανάγνωσμα, που επιπλέον επιμορφώνει, ψυχαγωγεί και κοινωνικοποιεί.

Τεύκρος Μιχαηλίδης, Μαθηματικός, Συγγραφέας – Το μαθηματικό-αστυνομικό αφήγημα

Παρόλο που τα ίχνη της προϊστορίας της χάνονται στα βάθη των αιώνων, οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η αστυνομική μυθοπλασία (crime fiction – μυθοπλασία του εγκλήματος κατά τους Αγγλοσάξωνες) γεννιέται τον δέκατο ένατο αιώνα με το έργο του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Τόσο ο ίδιος ο Πόε όσο και οι συνεχιστές του όπως ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, επικαλούνται σποραδικά τα μαθηματικά ως τεκμήριο εγκυρότητας, μεθοδικότητας, αντικειμενικότητας και ευταξίας – αρετών δηλαδή που καθιστούν μια απόπειρα εξιχνίασης αξιόπιστη. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 η σχέση μαθηματικών και λογοτεχνίας μυστηρίου περιορίζεται εκεί. Με την άνθηση ωστόσο της λεγόμενης «μαθηματικής λογοτεχνίας» η συνάντηση αυτών των δύο αφηγηματικών ειδών αποκτά μια νέα πολύ πιο ενδιαφέρουσα διάσταση. Στην ομιλία μου, ύστερα από μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία τόσο της μαθηματικής όσο και της αστυνομικής λογοτεχνίας, θα επιχειρήσω να αναλύσω τη γόνιμη αλληλεπίδρασή τους, που κατά τη γνώμη μου εμπλουτίζει και τις δύο προς όφελος και τέρψη του αναγνώστη.

Θωμάς Βουγιουκλής, Καθηγητής Μαθηματικών Δ.Π.Θ., Πρόεδρος ΔΠΤΕ – ΜαθηματικοΠοίηση

Για να μελετήσει κανείς έναν πεπερασμένης διάστασης χώρο στα Μαθηματικά, πρέπει να ανέβει μια τουλάχιστο διάσταση. Με αυτή την έννοια αν θεωρήσουμε τον χώρο στον οποίο η μια διάσταση είναι τα Μαθηματικά και η άλλη η Ποίηση, τότε θα πρέπει να προστεθεί και μια επιπλέον διάσταση, ως τρίτη διάσταση, η οποία θα βοηθήσει στη μελέτη του θέματος. Επειδή δεν διαθέτω προσωπικά, ή τουλάχιστο νομίζω ότι δεν διαθέτω, αυτή τη διάσταση, θα επιχειρήσω να κάνω μια ομιλία με καθαρά ερασιτεχνικό και αντιεπιστημονικό τρόπο! Άλλωστε ούτε και τη διάσταση της ποίησης θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι την κατέχω!