Χιλιάδες Κομοτηναίες και Κομοτηναίοι, αλλά και επισκέπτες από την Ορεστιάδα μέχρι και την Καβάλα, είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν live και δωρεάν, δύο παγκόσμιας κλάσης Έλληνες καλλιτέχνες, συνοδευόμενους από την εφάμιλλου επιπέδου μπάντα τους, στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής, στο πλαίσιο των «Ελευθερίων Κομοτηνής 2017», που διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού (ΔΚΕΠΠΑΚ).

Επί δυόμισι ώρες στη σκηνή, οι Ματθαίος και Κωνσταντίνος Τσχουρίδης, μαζί με τους μουσικούς τους, ανταπέδωσαν με τρόπο ανεπανάληπτο την αγάπη με την οποία τους υποδέχθηκε το κοινό.

Με μουσικές του Πόντου, της Ελλάδας και του Κόσμου, με ήχους Ανατολίτικους αλλά και Τζαζ, με τραγούδια-θρύλους, με άσματα λαϊκά με ιστορία, με «εμβληματικές» μελωδίες που έχουν «τυπωθεί» στη μνήμη των Ελλήνων, και κυρίως, με πολύ ψυχή, ενθουσίασαν τον κόσμο, τον συγκίνησαν, αλλά και έδωσαν τη δική τους μουσική «πρόταση» αισιοδοξίας.

«Τα Ελευθέρια μας δίνουν τη δυνατότητα να ελευθερωθούμε κι εμείς. Χρόνια Πολλά Κομοτηνή», ήταν τα πρώτα τους λόγια στη σκηνή, εκφράζοντας θερμές ευχαριστίες για τη συνεργασία, στην Πρόεδρο της ΔΚΕΠΠΑΚ κ. Νατάσα Λιβεριάδου.

«Κάνε τον πόνο σου χαρά» , και «Τσικάρι μ’», ήταν τα τραγούδια με τα οποία ξεκίνησαν, και τα οποία περιλαμβάνονται στον τελευταίο τους δίσκο.

«Ο Κωνσταντίνος διαθέτει μια μοναδική φωνητική ευελιξία, εύστοχη τεχνική και συναισθηματική απόδοση, η οποία εναλλάσσεται και περνά από την κλασική μουσική και όπερα σε ήχους παράδοσης, ήχους ελληνικούς, βυζαντινούς, λαϊκούς, πάντα με έναν «λόγιο» τρόπο που μπορεί και αγγίζει ένα μεγάλο φάσμα κοινού. Αυτό είναι πραγματικά μια μοναδικότητα που περιέχει η φωνή του, και βέβαια, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς επάνω σε ένα σπάνιο φωνητικό όργανο που διαθέτει». Έτσι περιγράφει τον Κωνσταντίνο ο αδερφός του Ματθαίος. Κι ο Κωνσταντίνος συνέχισε με ελληνικό και ιταλικό ρεπερτόριο επιβεβαιώνοντάς τον.

Εκφράζοντας τα δυο αδέρφια την ευγνωμοσύνη τους προς τον παππού τους Ματθαίο Τσαχουρίδη, ο οποίος προσφυγόπουλο σε ηλικία επτά ετών εγκαταστάθηκε στη Βέροια, του αφιέρωσαν το τραγούδι «Την πατρίδα μ’ έχασα».

«Όταν κάποτε είπα του πατέρα μου ότι θέλω να γνωρίσω την κλασσική μουσική, εκείνος μου έφερε να ακούσω Καζαντζίδη», εξομολογήθηκε ο Κωνσταντίνος, και ερμήνευσε με τον Ματθαίο ασύλληπτα, τραγούδια που με τη φωνή του «Στελάρα» όπως τον αποκάλεσε, έχουν γράψει ιστορία.

Η βραδιά συνεχίστηκε με ένα ακόμη τραγούδι του Καζαντζίδη, που δεν μπορούσε φυσικά να λείψει: «Στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος».

Εννοείται, ότι η πλατεία της πόλης δεν άργησε να μετατραπεί σε πίστα.

«Ο Μάκος έχει βιωματική, πολύ στενή σχέση με τις λύρες του. Δεν αλλάζει κούρδισμα στις λύρες του, ώστε οι συχνότητες δόνησης στο όργανο να είναι πάντα οι ίδιες. Ταυτόχρονα τον εξιτάρει οτιδήποτε έχει σχέση με χορδή, γι’ αυτό και τα δεκαέξι όργανα που παίζει μέχρι στιγμής και ο αριθμός αυτός αυξάνεται σε κάθε μας ταξίδι. Διαθέτει μια τόσο σπάνια και χαρακτηριστική μουσική φαντασία, καθώς και μια ισχυρή μουσική μνήμη. Αν το δοξάρι του Μακούλη ήταν κουπί, θα είχαμε περάσει δύο φορές τον Ατλαντικό». Τα λόγια αυτά για τον Ματθαίο, ανήκουν στον αδερφό του Κωνσταντίνο. Και ο Ματθαίος το επιβεβαίωσε παίζοντας με … Αφγανική λύρα, Κρητικά, Βλάχικα, Μακεδονίτικα, Θρακιώτικα, Ποντιακά, Κυπριακά, Νησιώτικα!

Σειρά κατόπιν είχαν οι Τζαζ μελωδίες και μουσικές από τη Ρωσία και την Ανατολή.

Στους παλαιότερους, ο βιρτουόζος Ματθαίος αφιέρωσε το … μουσικό σήμα της ιστορικής «Αθλητικής Κυριακής» της ΕΡΤ, και το “Final Countdown” που σημάδεψε τη θριαμβική και μεγαλειώδη κατάκτηση του Eurobasket του 1987 από την Εθνική Ελλάδος.

Η σπάνια συναυλία, ολοκληρώθηκε με το «Τσικάρι μ’», από την τελευταία δισκογραφική δουλειά των αδερφών Τσαχουρίδη.

«Τα λόγια περιττεύουν για αυτό που ζήσαμε απόψε», είπε η κ. Λιβεριάδου, υποσχόμενη στον Ματθαίο και στον Κωνσταντίνο ότι «θα ξανανταμώσουμε», και δεχόμενη ευχαριστίες και συγχαρητήρια από το κοινό.

PHOTOSTORY