Η Ευρώπη έχει θέματα να λύσει και ας αφήσει τα λαμπερά κτίρια του Justus Lipsius για μετά, γιατί εάν δεν τα λύσει θα απειληθεί με διάλυση. Μετά ο καθένας θα δημιουργήσει την δική του ένωση. Σε αυτό το σενάριο η πονηρή «αλεπού» Πούτιν και ο Τραμπ τρίβουν τα χέρια τους.

  • του Δημήτρη Τζελέπη.

Ο Γιούνκερ την περασμένη εβδομάδα μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο παρουσίασε τη Λευκή Βίβλο για το μέλλον της Ε.Ε.

Οι άξονες της βίβλου είναι πέντε:

1. Μένουμε ως έχουμε.

2. Να γυρίσει η Ευρώπη σε κοινή αγορά.

3. Πολλαπλές ταχύτητες.

4. Ευρώπη ala carte.

5. Περισσότερη ενοποίηση.

Το πρώτο σενάριο είναι πολύ δύσκολο, γιατί ο καθένας έχει θέσει τα δικά του προβλήματα, μερικά κράτη είναι ανένδοτα σε κάποιες απαιτήσεις. Το σίγουρο είναι, ότι το Brexit και το μεταναστευτικό έχουν δημιουργήσει τριβές με αποτέλεσμα το πρώτο ενδεχόμενο να μοιάζει δύσκολο να πραγματοποιηθεί.

Το δεύτερο σενάριο μπορεί να πάρει σάρκα και οστά μόνο, εάν γίνει μία πιο διευρυμένη νομισματική ένωση με τους κανόνες να εφαρμόζονται, με την ΕΚΤ να έχει πιο ενεργό ρόλο και με τα ευρωομόλογα που είναι μία λύση αφού μετά από χρόνια έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Η Ευρώπη ακόμη δεν μπορεί να έχει ένα αξιόπιστο οικονομικό σύστημα ασχέτως εάν το ευρώ φαίνεται ισχυρό, αλλά και η ίδια η Μέρκελ είπε ότι είναι προβληματισμένη με την πορεία που διαγράφει το ευρώ στους πίνακες του χρηματιστηρίου.

Το τρίτο σενάριο είναι το πιο επικρατέστερο αυτή τη στιγμή, η Γερμανία θα έχει ηγετικό ρόλο, η Γαλλία θα ακολουθεί, η Ισπανία και η Ιταλία θα είναι οι χώρες που θα έχουν το πάνω χέρι και οι άλλες χώρες θα μείνουν πίσω με την Ελλάδα να είναι στις περιπτώσεις που θα μείνει πολύ πίσω σε διαφορά με τις υπόλοιπες.

Το τέταρτο σενάριο της Ευρώπης ala carte είναι η κάθε χώρα κάνει ότι θέλει, εφαρμόζει τους δικούς της κανόνες, αλλά θα είναι υπό της σκέπη της Ε.Ε.

Το πέμπτο σενάριο είναι το όνειρο των Φεντεραλιστών, προχωράμε μαζί σε περισσότερη ενοποίηση κάτι που αυτήν την στιγμή φαίνεται αδύνατο. Η κάθε χώρα φοβάται να παραχωρήσει κάποια δικαιώματα στην Ε.Ε., φοβάται ότι με αυτόν τον τρόπο θα χάσει την κυριαρχία της. Είναι όμως ένα βήμα αυτό να δείξουμε ότι όλοι είμαστε μαζί και δεν μας χωρίζει τίποτα.

Εάν ρωτήσεις έναν Ευρωπαίο εάν νιώθει Ευρωπαίος ή Γερμανός, θα σου πει αυτομάτως Γερμανός, λείπει η γλώσσα, το κάθε κράτος έχει δική του γλώσσα , δική του κουλτούρα, δικό του πολιτισμό. Όλος αυτός ο κατάλογος μπορεί να αυξηθεί με άπειρα παραδείγματα.

Το άλλο σημαντικό που λείπει από την Ευρώπη είναι ο στρατός κάτι που όταν πήγε να δημιουργηθεί κανείς δεν έκανε βήματα προς την ολοκλήρωση. Ο μόνος που προσπάθησε ήταν ο τότε πρωθυπουργός του Βελγίου Γκι Φερχόφστατ. Η Ευρώπη χρειάζεται δικό της στρατό για να έχει λόγο σε συρράξεις στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Είναι όμως κάτι που πολλοί το φοβούνται, γιατί η Γερμανία θα έχει ηγετικό ρόλο και σε όλους πάει στο μυαλό η περίοδος του πολέμου.

Η Ευρώπη έχει θέματα να λύσει και ας αφήσει τα λαμπερά κτίρια του Justus Lipsius για μετά, γιατί εάν δεν τα λύσει θα απειληθεί με διάλυση. Μετά ο καθένας θα δημιουργήσει την δική του ένωση. Σε αυτό το σενάριο η πονηρή «αλεπού» Πούτιν και ο Τραμπ τρίβουν τα χέρια τους.

Μέχρι τον Δεκέμβριο θα ξέρουμε. Η Λευκή Βίβλος ή θα πετύχει ή θα είναι κάτι που θα μείνει ως ένα σχέδιο του Γιούνκερ, που φλερτάρει με την παραίτηση;