«Αν συνέβαιναν όλα αυτά στη δυτική Θράκη, τι θα κάναμε εμείς δηλαδή;». Παρόμοιες αναρτήσεις διαβάζω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τότε που φούντωσε η καταλανική υπόθεση. Δημοσιεύσεις και σχόλια χρηστών που είτε προσπαθούν να αιτιολογήσουν αμήχανα το κατασταλτικό μένος της ισπανικής κυβέρνησης είτε θαλασσοπνίγονται στο πέλαγος των πολλαπλών φοβικών συνδρόμων που ευδοκιμούν στις ψυχές μας ετούτη την εποχή.

Η κατάσταση δεν θα ήταν ανησυχητική αν ο σχολιασμός αυτού του ύφους παρέμενε στο πεδίο των ατομικών χρηστών του facebook. Δυστυχώς, όμως, άρχισαν να εμφανίζονται σχετικά δημοσιεύματα στο ίδιο μήκος κύματος σε διάφορες ιστοσελίδες και έντυπα μέσα. «Βαριές» πένες υπερθεμάτισαν σε ανησυχία και φόβο, επαναφέροντας δίχως καμιά πραγματική αφορμή στο προσκήνιο της επικαιρότητας τη δυτική Θράκη και την εκεί μουσουλμανική μειονότητα.

Με ανιστόρητες συγκρίσεις και υπεραπλουστευτικές αναγωγές, απαράδεκτες γενικεύσεις και επικίνδυνη ημιμάθεια, παραλλήλισαν το καταλανικό θέμα με μια δυνάμει, λέει, διεκδίκηση αυτονομίας των μουσουλμάνων της Θράκης.

Μάλιστα, αναγνωρίσιμος αρθρογράφος ξεκίνησε το πόνημά του με τη φωτογραφία μιας μουσουλμανοπούλας να παρελαύνει καμαρωτή κρατώντας την ελληνική σημαία ενόσω είχε σκεπάσει τα μαλλιά της με μαντίλα. Κι αντί ο σχολιαστής να σταθεί στο κραυγαλέο και προφανές γεγονός, ότι δηλαδή μια κοπέλα από τη μειονότητα καμάρωνε με το ελληνικό εθνόσημο στα χέρια, αυτός στάθηκε στη μαντίλα της, κραδαίνοντάς την ως επερχόμενη απειλή.

Προφανώς στη δυτική Θράκη δρουν ακραία και εθνικιστικά στοιχεία, εξυπηρετώντας γεωπολιτικές σκοπιμότητες τρίτων. Παρ’ όλα αυτά η κατάσταση σε τίποτα δεν θυμίζει την αντίστοιχη στην Καταλονία· ούτε σε πληθυσμιακή σύσταση ούτε σε εθνοτική καταγωγή ούτε, φυσικά, σε ιστορικές καταβολές αλλά και σε κοινωνική τάξη και οικονομική επιφάνεια.

Όσοι προβαίνουν σε άστοχους παραλληλισμούς με στόχο να αυξήσουν την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας τους ή να πολιτικολογήσουν επιπόλαια, όχι μονάχα παραβλέπουν και διαστρεβλώνουν πραγματικότητες, αλλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά των εθνικιστών και των υποκινούμενων. Κρούουν επιπόλαια τον κώδωνα ενός υποθετικού κινδύνου· το μόνο που ίσως κατορθώσουν, είναι να συνδράμουν στο να αποκτήσει υπόσταση.

Στην περιοχή της Θράκης, εδώ και αρκετά χρόνια και με σκληρή κι αθόρυβη δουλειά πολλών ανθρώπων, έχουν γίνει μεγάλα βήματα προς την κατεύθυνση της κοινωνικής ένταξης και της ομαλής διαβίωσης της μειονότητας, ώστε να μη γίνεται εύκολα υποχείριο εγκάθετων συμφερόντων. Είναι πολύ κρίμα όλο αυτό το εγχείρημα να δυναμιτίζεται, επειδή κάποιοι ανόητοι ανακάλυψαν την «Καταλονία» τους.

Πηγή: Efsyn.gr/Λευτέρης Κουγιουμουτζής